Hoe ik een passie ontwikkelde voor tuinieren

Ik ga niet zeggen dat ik het altijd leuk vind om hard te werken. Een mens is gemaakt om alles zo efficiënt mogelijk te doen. Daar ga ik van uit. Soms zie ik er wel eens tegenop om “weer” dat gras af te doen of om het onkruid te wieden. Uiteindelijk ben ik toch steeds gelukkig dat ik in de gezonde  buitenlucht kan zitten. Het liefst als het zonnetje schijnt. Dan ontspant me dat helemaal.

“Passie” is mogelijk niet de meest geschikte woordkeuze, misschien is de titel “Hoe een man het hart op de juiste plaats vond voor groen en dier” een beter omschrijving? Doet er niet toe. Het belangrijkste is dat ik respect heb voor de natuur en ze af en toe een handje wil helpen.

Tuinkers

Ik denk dat de meeste mensen hun eerste ervaren met zaaien tuinkers was. Of toch voor de mensen in mijn leeftijdscategorie. Wie heeft er op school vroeger geen tuinkers gezaaid en fier de resultaten aan mama en papa getoond?

Dat is één ding. Bij mij waren er twee personen die me de wondere wereld van tuinieren bijbrachten. Het waren mijn nonkel  en mijn grootvader.

Nonkel Jan

Mijn nonkel die had een mooi stukje grond van 4 op 10 meter (of wat langer). Hij werkte ook met percelen en achter die percelen stonden altijd bessenstruiken. Uiteindelijk zelfs een kiwi en vijgenplant. Ik vond het prachtig dat hij altijd zo’n mooie oogst had en soms kreeg ik iets mee naar huis voor mijn moeder. Het leukste waren de grote pompoenen die hij kweekte op de compost. Puur voor de sier, want veel eetwaarde hebben ze niet denk ik. Hij zal ook wel wat kleinere exemplaren gekweekt hebben.

Atlantic Giant pompoen (niet mijn nonkel 🙂 )

Hij overtuigde me zonder veel moeite, om zelf eens een klein moestuintje op te zetten. Zo geschiedde: mama en papa waren akkoord en een klein moestuintje van ongeveer 2.5 x 2.5m was geboren. Met wat zaadjes van radijs, snijsla, veldsla, peterselie en erwten dat hij me gaf, kon ik al heel wat plantjes zaaien. Wat me het meest bij bleef waren de erwtenplantjes en de bergen snijsla die we niet op kregen. Het was voor mij fascinerend om te zien waar de erwten écht vandaan kwamen (en niet uit een zakje van de winkel). Mooie klimmende plantjes met witte bloempjes waaraan dikke zaaddozen groeiden. Ik was betoverd en zou later een grote moestuin willen!

Peter Maurits

De andere invloed was mijn grootvader, niet zo groot als mijn nonkel, maar hij kweekte bijna elk jaar zelf zijn stinkertjes of Afrikaantjes om later uit te planten in zijn tuin. Een bonte kleurenmengeling van oranje en gele stinkertjes. Elk jaar opnieuw oogste hij terug de zaden ervan.

afrikaantjes

Om eerlijk te zijn, vroeger vond ik die bloemen maar niets. Nu daarentegen, versterkt door de nostalgie en de kennis over z’n nuttige eigenschappen, vind ik het een geweldig plantje. Mijn zaadjes liggen al klaar om voorgezaaid te worden!

Was het nu mijn peter of mijn nonkel, maar een van die twee heeft mij ook een liefde voor Lathyrus Odoratus (reukerwt) bijgebracht. Heerlijk geurende, onweerstaanbare bloemen in mooie wit, rode, roze of paarse kleurtjes. Blijkt dat er nog een enorme variatie aan kleuren bestaat die ik beslist ooit eens moet uitproberen. Met wat geluk kan je zelf de reukerwtzaden oogsten van de planten. Want van een zakje uit de winkel krijg je een massa zaadjes terug. Ik ben benieuwd naar mijn “oogst” dit jaar.

Reukerwt Old Spice
Reukerwt Old Spice
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s