De eerste grote plantenaankoop

April is nog steeds geen geweldige lente maand geworden. Gelukkig is er altijd eind april om naar uit te kijken, wanneer er her en der een soort plantenfestijn is. Tijd om de eerste tomaten-, peper-, paprika- en aubergine planten te kopen!

Ik doe het heel graag, maar een grote verscheidenheid aan tomaten, pepers en noem maar op zelf zaaien, daar komt toch wel wat logistiek bij kijken. Veel plaats om de zaailingen een gezonde start te geven, heb ik niet echt. Vooral als ik ze tot eind april moet binnen houden en ik de kerk in’t midden moet houden met de vrouw des huizes. en met de hond binnenkort, is er binnenshuis nóg minder mogelijkheid daartoe.

Daarom zaai ik vanaf nu enkel nog speciale rassen van tomaten, pepers, paprika… enkel als ik dat dolgraag wil en er geen alternatieven zijn. Mijn groeilampen en warmtematten gebruik ik nu voornamelijk voor de allereerste plantjes (zoals bvb sla, venkel… ) die ik in’t voorjaar zo snel mogelijk wil uitplanten. De tweede reeks groenten die onder de groeilampen komen, zijn de courgettes, pompoenen, komkommers, watermeloen… oftewel de andere vruchtgewassen:

IMG_2105
Bijna alles komt uit. Enkel de muismeloen en groene courgettes laten op zich wachten.

Normaal zou ik terug bij Ecoflora mijn tomaten plantgoed halen, maar het is weer veel te lang rijden en Horta had dit jaar ook een mooie “tomaten dag” opgezet met 40 verschillende soorten tomaten en verschillende pepers, paprika’s enzovoort. Die zijn dan ook nog eens de helft goedkoper (behalve de geënte rassen) dan bij Ecoflora! Met het oog op wéér een alles-vernietigende-plaag, koop ik nu liever wat goedkopere planten en experimenteer ik met plantenversterkende bladvoeding en/of met biologische producten.

TIP: een nieuwe pagina met mijn verzamelde tomaten tips!

Kortom, héél vroeg stond ik samen met andere geïnteresseerden, de grote collectie aan tomaten rassen te bewonderen. Aangezien ik rechtstreeks bij een kweker aan nóg goedkopere roma- en trostomaten geraak, koos ik gisteren voornamelijk voor kleur, smaak en vorm. Dit zijn ze in niet specifieke volgorde:

  • ananas tomaat (mooie drie kleuren)
  • noire de crimée (paarsige tomaat, goede smaak)
  • Rose de berne (heel fel rozige kleur, anders dan de standaard rode kleur)
  • Yellow pear shaped (grappige, gele, peervormige kerstomaat)
  • Black cherry (super lekker en zoet, kerstomaat)
  • Solena F1 (hybride nectar kerstomaatje)
  • Supersteak (big is beautiful 🙂 )
  • Green zebra (groene tomaat, lekker contrastrijk met andere gekleurde tomaten in tomatensla!)
  • Corazon F1 (een liguria-type tomaat, Italiaanse smaaktomaat)
  • Cornabel F1 (langwerpige pasta (?) tomaat, type Andenhorn)
  • Green grape (groen-gele zoete kerstomaatjes)
  • Orange Queen (oranje tomaat, zoeter dan de standaard rode tomaat)

Als Aveve mee wil zijn, zullen ze volgende jaar hun assortiment ook beter wat uitbreiden. In mijn ogen is er een duidelijke vraag aan’t komen naar meer variatie en niet alleen voor de tomaten.

Ondertussen staan de planten al klaar om geplant te worden in de serre, samen met de gele & rode puntpaprika’s en de Padron pepers. Dit jaar ga ik de meeste planten op een “normale” afstand van elkaar zetten. Zo hebben ze meer lucht en heb ik meer plaats om tussenin te dieven, te snoeien en vooral te oogsten. Uiteindelijk is de opbrengst toch al enorm (als alles goed mee zit), met andere woorden… eigenlijk hoef ik niet veel extra planten dan diegene die erin zitten. En toch… typisch Jan 😉

IMG_2104
Beetje donkere foto ( veel compost he ), maar de planten staan mooi in rijtjes van 80x50cm. Klaar om de grond in te gaan.

Een deel van de andere tomaten komen buiten, zeer dicht bij elkaar én zullen maar één tros afrijpen. Dat is een ander experimentje, van James Wong dat ik ga proberen. Verwachte resultaat: snellere afrijping en vruchten dubbel zo dik.

Ik bedenk me net dat ik misschien best wat stro voorzie in de serre. Doordat de plastiek er het grootste gedeelte van de winter op lag, is de grond iets droger (maar nog vochtig genoeg omdat de grond afloopt). Ik zou rode plastiek kunnen voorzien, zoals in Wim’s moestuin, maar ik ben hem nog niet tegengekomen in de winkel.

Speciaal voor mijn vruchtplantjes én dankzij de tips uit James Wong zijn laatste boek “Grow For Flavour“, heb ik vinasse, molasse en zeewier extract gekocht bij De Nieuwe Tuin.

FullSizeRender (2)

We zijn benieuwd wat het effect hiervan is. Vinasse zal, opgelost in water, om de maand gegeven worden aan de tomaten als de bloemen beginnen bloeien of de vruchtbeginsels beginnen dikken. Van de melasse meng ik waarschijnlijk een eet- of theelepel in het plantgat. De grond heeft sowieso al een oppervlakkige bemesting gehad, dus veel is er niet nodig. Een groot deel van de zak zal dienen voor de aardappels, pompoenen en courgettes, vermoed ik.

Die zwarte dingetjes op de foto zijn een soort snelbinders die blijkbaar door professionele kwekers worden gebruikt. Ik voorzie veel minder frutsel werk met de touwtjes voor het opbinden van de tomaten en het initieel leiden van de stamboontjes.

Tot slot, het zeewier extract zal, opgelost in water, vooral gebruikt worden als een soort bladvoeding. Voor de tomaten komt daar nog eens oplosbare aspirine bij, om ze aan te sterken. Courgettes en pompoenen hebben mogelijk zelfs baat bij wat toevoeging van (volle) melk aan de blad spray. Schimmels, zoals meeldauw, zouden namelijk niet van melk houden! Een interessante tip, vooral naar het einde van de zomer toe, als de planten heel vatbaar zijn voor schimmels. Vandaar dat er ook melkmessen bestaan?

Hoog bezoek 

Tijdens het klaarmaken van de tunnelserre ben ik driemaal een prachtig insect tegengekomen. Ze kwamen tevoorschijn tijdens het luchten van de grond, die was door het vervangen van de plastiek te intensief betreden. Uiteindelijk 3 kevers en een larve ben ik tegen gekomen. Waarschijnlijk was er nog een vierde, maar die vond ik plots niet meer terug.

Ik vermoed dat ze nog wat te vroeg zijn, onze “mei”-kevers. Als dank om ze te “redden” hoop ik dat ze ergens anders hun maagjes gaan vullen 😉

Hallerbos

Als liefhebber van de natuur, bloemen en mooie vista’s, was ik verwonderd dat we hier in België ook mooie bossen hebben, met een prachtig bloementapijt in de lente. Eigenlijk ging ik er altijd vanuit: hier in België valt er weinig te beleven. Ik moet dringend eens wat meer buiten komen!

De zon was amper aanwezig, het licht was al wat intenser (golden hour of zonsopgang/ondergang is eigenlijk het beste moment voor zo’n foto’s) naar de middag toe en mijn smartphone heeft geen analoge zoom functie, maar ondanks dat hebben we een paar sfeerbeelden kunnen vastleggen tijdens onze korte wandeling met de kids.

Klik voor een groter formaat.

De eerste groene asperges!

Eindelijk een aha! momentje. De 3 jaar oude asperge planten mogen eindelijk beetje bij beetje “geplukt” worden, of hoe verwoord je zoiets… Ik ben er best trots op. Het zijn groene asperges zoals je op de foto hieronder kan zien, daar kruipt minder werk in. En dat is belangrijk voor iemand zoals mij 🙂 Nog niet zo recht als die van de winkel, maar dat deert ons helemaal niet.

IMG_1954

De bovenste asperge leek me groot genoeg om uit te doen in de tuin, maar in mijn hand valt het helaas een beetje tegen. Och, er komen er nog genoeg 🙂 Daarna heb ik ze maar snel verwerkt in een snelle pasta.

IMG_1949

Wat een gepriegel om met een dunschiller flinterdunne, rauwe slierten te maken…

IMG_1950

Zo, een snelle volkorenpasta met tomaatjes, lente ui, pijnboompitten en asperges. Een goede scheut olijfolie erover en klaar! Wees maar zeker, het heeft me gesmaakt.

Ondertussen zit ik ook al vier weken te sukkelen met een verkoudheid die maar niet over gaat. Sinussen vermassacreerd 😦 Oppassen met neusspray! Dat is de boodschap die ik aan iedereen wil meegeven, na een wijze les van mijn dokteres.

Goed, terugkomende van de dokter met “het goede nieuws” heb ik mezelf en mijn moeder nog een cadeautje gedaan. Enkele “speciale” aardbei planten en een aantal kruiden waaronder veel peterselie en dragon.

Benieuwd of die witte ananasaardbei , framberry en bubbleberry de smaak van Mara des Bois kan overtreffen! Die blijft nog steeds mijn favoriete aardbei der aardbeien. Zeg maar gerust Queen of Strawberries. Ik kan ze aan iedere liefhebber van een smaakvolle, aromatische aardbeien aanraden én je hebt er geen andere soorten met mannelijke bloemen nodig zoals bvb de witte aardbei. Ik heb de mijne gehaald bij Ecoflora, voor wie het wou weten.

IMG_1953

Nu nog wat uitrusten…

 

Weer een stapje dichter

De helft van het peulen bed is eindelijk klaar. Vanavond gaan de erwten, kapucijners en peultjes de grond in. Ik had de rijen iets verder uit elkaar moeten zetten, ivm dubbele rijen zaaien. Men zegt dat men erwten op dubbele rijen mag zaaien: +- 30cm uit elkaar aan de draad en tussen de dubbele rijen houdt je minstens 1m aan. Voor de gewone erwt blijkt dat zo geen probleem. Velt zegt zelfs vanaf 60-100cm tussen dubbele rijen (als ik me niet vergis). Maar op de verpakking van de Blauwschokkers (kapucijners) lees ik 1.25m of zelfs 1.5m (wil er even vanaf zijn), omdat het nogal forse planten kunnen worden. Dan zaai ik misschien maar één rijtje… we zien wel.

Van de kleine meter dat ik voorzien heb voor de peultjes, zal ik een mooie oogst hebben die meer dan voldoende is. Voor de erwten en kapucijners, ongeveer 2 meter,  weet ik ook best dat de opbrengst heel laag is, vooral als je kijkt naar opbrengst per vierkante meter erwten versus boontjes. Ik doe het vooral omdat die eerste zo lekker zoet zijn én ik wil er eens een verse erwten-tapenade van maken. Die tapenade ben ik  waarschijnlijk voor het eerst tegengekomen in “Jamie at Home“? Trouwens, de serie en het boek “Jamie at Home” gaven mij het startschot om – op termijn – opnieuw te starten met een moestuin! Koken met eigen groentjes geeft zoveel voldoening!

Volgend jaar sugarsnaps? Misschien… De opbrengst zou schijnt veel hoger zijn (omdat je natuurlijk de peul én erwt opeet) maar iets te lang laten hangen en er zou al snel draadvorming optreden. Dat wordt afwegen.

De foto hieronder toont mijn huidige constructie: 2 rijen voor de erwten. Vóór de constructie komen later de andere boontjes (snijbonen, spekbonen…). Eens de erwten verdwijnen, komen er op die plaats de laatste struikboontjes. Als we het niet vergeten tenminste. Tussen de rijen heb ik enkele brede platen gelegd, op stenen, om de grond niet teveel te verdichten.

IMG_1946

Hier zijn ze dan, onze erwtjes. Eerst nog een lekker badje nemen en daarna de grond in.

IMG_1947

Ondertussen staat de serre ook weer paraat. De buizen zijn geïsoleerd. Hopelijk komen er geen gaatjes meer in de plastiek, want anders word ik heel boos! Nog een paar weken geduld en dan mogen de tomaatjes, pepers, aubergines, komkommers, meloen, basilicum, citroengras… terug in de serre.

FullSizeRender (1)

En de prei die overblijft… begint plots goed aan te dikken, maar helaas zie ik her en der al wat dingen opschieten 😦 er nu snel bij zijn is de boodschap… vooraleer het onkruid het helemaal verpest.

FullSizeRender

Tot slot heb ik nog wat prei (Luikse, winter), stengelsla (Black seeded Simpson), snijbiet (bright lights – kleuren mix), rucola, stengelui (Ishikura) en rode lente uitjes.

Daarnaast toch nog muismeloen gevonden in een winkel waar ik het niet verwachtte. De zaadjes die ik vorig jaar had gekregen, waren plots verdwenen. Een paar test plantjes komen eraan =) blijkbaar één keer zaaien: overal terugvinden. We zijn gewaarschuwd…

De prei oogst

Prei stoemp, prei quiche, prei in de oven… we kunnen zeker al een tijdje verder met al onze prei. Al de prei is nog niet uitgedaan, maar 2/3de van dat stukje grond is eindelijk onkruid & prei vrij. Maar wat een hard labeur! Ik mag nog van geluk spreken dat de compost en het grondleven al mooi zijn werk gedaan heeft. Een beetje wiebelen met de spitvork en het onkruid komt er makkelijker dankzij de lossere grond. Minstens 5 à 6 grote kuipen onkruid zijn eruit gekomen 😮 Geen wonder dat de opbrengst lager was dan verwacht – in het achterhoofd houdende dat de prei tamelijk laat in de grond stond. Desondanks hebben we hier toch al wat centjes uitgespaard 😉 Als je ziet wat de huidige prijs is van bio prei, mag ik alvast niet klagen.

IMG_1862
Een deel van de oogst

 

Ondertussen ben ik overtuigd om toch eens zelf mijn winterprei te zaaien. Al ben ik nog niet helemaal zeker op welke manier ik het ga aanpakken. Om te beginnen heb ik voor “Luikse” winterprei gekozen. Een klassieker vermoed ik. Zolang de smaak maar goed zit! Ik hoef geen reusachtige hybriden.

Voor de hardleerse moestuinders: groter betekent meestal minder vitamientjes en dus minder smaak. Er zijn bijvoorbeeld kerstomaten die in één kerstomaat meer antioxidanten hebben dan in één grote vleestomaat. Groter is dus niet altijd beter.

Meer over dit vorige in de toekomstige blog posts. Ik ben namelijk een interessant boek aan’t lezen van James Wong: “Grow for Flavour“. Daar staan heel veel interessante weetjes en trucjes in om in de moestuin toe te passen.