Veel verandering en een moeilijke periode

De laatste twee weken zijn enorm intens geweest. Zo intens dat ik niet eens de tijd had om mijn moestuin verder te onderhouden, met als gevolg dat het bijna een oerwoud aan’t worden is. Wat is er gebeurd? Iets héél traumatisch met de dochter… en om niet met de vinger te moeten wijzen en niet alles erger te maken ga ik er niet verder op in.

Maar eigenlijk stopt het hier toch nog niet, want alles is gebeurd toen ik in de moestuin zat. Nu terug naar de moestuin gaan, voelt helemaal niet goed aan. Ik kan het niet uitleggen, het is alsof tijdens mijn werken in de moestuin er telkens iets kan gebeuren en ik voel me er angstig door. Het plezier van een moestuin kwijnt weg en ik heb amper nog zin om iets te doen. Zeker nu ik er in de tuin helemaal alleen voor sta… want de reden dat ik dit jaar nog een moestuin had, was omdat er iemand mee hielp.

Voor de rest heb ik deze keer niet veel zin om veel uitleg te geven. Ik laat de foto’s voor zich spreken:

 

De eerste bonen in de grond

De bonenstaken staan klaar. Ik kijk even naar de lange termijn weervoorspelling… geen vorst, blijft rond de 15 graden hangen ’s nachts… Voelt aan de grond: lekker warm van de zon. Tijd om de eerste boontjes te zaaien denk ik dan. En zo geschiedde.

8 van de 12 staken kregen al Cobra boontjes aan de voet, 2 andere kregen spekbonen en de laatste… die moeten nog even wachten. Het zaad van de buurman vertoont schimmels op de boontjes zelf. Ze zullen waarschijnlijk wel groeien, maar ik vrees een beetje voor aantasting achteraf. Vermoedelijk heeft dat gesloten doosje (met bonen) ergens te vochtig gelegen (aangezien ik van hetzelfde merk nergens zoiets ben tegengekomen).

De staken moest ik eerst nog wat verlengen met andere bamboo stokken, want met een lengte van 2.10m waren deze net iets te klein om goed te zijn, vind ik. Als de stokken te kort zijn, dreigen de bonen een kluwen te vormen in de top. En dat is een potentiële broeihaard van schimmels en andere ziektes.

De bindelastieken uit de “professionele sector” zijn goed van pas gekomen bij het opzetten van de staken. Diegene die ik heb van 8cm kunnen wel maar 2 bamboostokken bij elkaar houden. Wil je de twee rechtstaande stokken en dwarsligger tegelijk verbinden, heb je de grotere maat nodig. De 11cm elastieken. Maar deze bricoleur had nog wat plastiek strips liggen en heeft daarmee de klus afgewerkt. Niet helemaal ecologisch, maar je moet het doen met de dingen die je hebt. Zeker als de zon ligt te branden in je nek.

 

Om af te ronden: een dikke merci aan Frans van Velt Neer-Brabant voor de Yacon plant op de tuinmarkt in Opwijk, vorig weekend 🙂

Pompoenen laten klimmen

Zoals gewoonlijk – en uit onverwachte hoek – heb ik weer veel  teveel plantjes waaronder van pompoen. In plaats van de planten te laten kruipen, ga ik ze dit jaar laten klimmen. Dat betekent dat ik op mijn vruchtbedden op 1 m² dus 4 pompoenen kan laten klimmen. Telkens één plant op de hoeken. Natuurlijk gebruik ik enkel de kleinere pompoen-rassen zoals Uchiki Kuri, Sweet Dumpling en ook een Butternut. Mijn alligator pompoen… die kan zelfs niet eens klimmen. Blijft een struikje gelijk de courgette.

Kunnen ze echt klimmen? Wees maar zeker. Ik heb al genoeg verhalen gehoord en foto’s gezien van pompoenen die in bomen klimmen of aan andere constructies! Hetzelfde geldt voor onder andere watermeloen en klimcourgette (ook wel muskaatcourgette genoemd).

Uit een aantal verweerde paletten heb ik het volgende gemaakt:

IMG_2166
Basis van de pompoen stellage

Tegen dit “rek” komen nog wat bamboe stokken, voor de hechtranken, en bovenop ga ik nog een stukje tuindraad vastmaken. Of misschien hang ik gewoon de restant van de rol erover… 🙂 voor de rest twijfel ik of er geen extra lat hier en daar weg moet, voor wat extra zonlicht. We zien wel.

Op de plaats van de stellage (foto) komt nog een nieuw verhoogd bed. Met schaamrood op de wangen ga ik zeggen: we hebben niet genoeg plaats voor onze kolen vanwege enkele veranderingen in de planning (van buitenaf 😉 kuch). Goed, we hebben nog wat hout over van buurman Kris. Deze keer moeten we wel zorgen voor genoeg “bodem bescherming” zoals karton. Het stikt er van de klimmende winde wortels en heermoes. Om de rand rond de verhoogde bak leggen we nog wat improvisatorisch plastiek (van de oude serre) om de kruipende wortels en onkruiden tegen te gaan.

IMG_2167
links het test bed voor de één-tros tomaten – rechts controle groep

Op de foto boven, zie je linksonder 6 tomaten planten staan. Allemaal staan ze vrij dicht op elkaar en dat is de bedoeling. In theorie (James wong) mogen ze gerust 20cm van elkaar staan, zolang we ze maar één tros tomaten laten groeien. Die trossen zouden (zelfs in de buitenlucht) dubbel zo dik moeten worden, sneller afrijpen en minder last van schimmel krijgen!

Om de vergelijking te kunnen maken tussen de theorie en praktijk, staan er rechts-achter een 4-tal controle planten op “normale” afstand. Die ga ik ongeveer 3 à 4 trossen laten krijgen; als ze het uithouden tenminste.

IMG_2168
verschillende soorten aardappelen

De ouders hebben iets met aardappelen(correctie: François heeft iets met aardappelen, niet? 😉 ). Eerder had ik al vermeld dat ik roze en paarse aardappels (Andes soorten) heb “gechit” (Engelse term: voorkiemen). Daarnaast komen hun eigen (meegebrachte) aardappelen (Charlotte dacht ik?) en – omdat ze zo lekker zijn – Corne de gatte. Eigenlijk lompe en ambetante aardappelen om te schillen (net na de oogst helemaal niet nodig btw!), maar oh zo lekker!

IMG_2169
Klimrekken voor komkommer, watermeloen in orde gebracht

De klimrekken voor de komkommers en watermeloen zijn ook in orde. De serre staat propvol. Ok, er kan nog wat basilicum en citroengras bij 🙂

IMG_2162
Aardbeien volop in bloem

De uitgelopen aardbei planten zijn volop aan het groeien en staan al mooi in bloem. Nog even geduld en dan kan mijn prutske  (dochter) weer volop aardbeien eten. De jongste zoon begint ze eindelijk ook te eten. Gene simpele eter qua voeding!

IMG_2164
Prachtige Arkmene-appel bloesems

De appelaar – Arkmene – een fris-zoete appel, staat mooi in bloem. De eerste echte appeloogst dit jaar? Hopelijk.

IMG_2165
Ergens in het veld ontspruit een Franse selder!

Mijn oog viel op een bizar plantje in het veld waar niks groeit behalve de onkruidgrassen. Bij nadere inspectie zie ik dat een zaailing – of was het misschien een oude plant van vroeger (?) – lustig aan het groeien is. Goed om te weten. Ik ga er toch wat meer zorg aan besteden want dit jaar ga ik geen selder zetten.

Bon, nu is het tijd om te sporten, dan wordt de BBQ gekuist, worden de bamboe stokken voor de staakbonen ietsje verlengd en wordt het tijd om nog eens het gras af te rijden. So much work! 😉 Gelukkig maken de ambtenaren de brug en ik profiteer daarvan 😀

Kleine onderhoudswerken

Aangezien er nog een hoopje hakselhout van vorig jaar over bleef en het soms nogal drassig is aan de ingang van de serre, heb ik daar uiteindelijk wat karton gelegd met wat hakselhout er overheen. Eindelijk minder onkruid trekken aan de serre 😉

IMG_2112

In de serre zelf zijn er ook onderhoudstaken aan de gang, waaronder het mulchen met stro tussen de tomaten en pepers. Daarnaast werd een tijdelijke, verhoogde tafel gemaakt van wat resterende, overgebleven palen van de kapotte en een brede plank van de buurvrouw. Daar staan nu alle zaailingen en planten op die binnen afzienbare tijd worden uitgeplant. Binnenkort komt daar wel een iets hogere versie of verdwijnt dat tafeltje. Ik heb amper nog plaats voor mijn geplande groenten 😉

IMG_2113

Ook krijgen de fruitbomen stelselmatig meer en meer aandacht. Het onkruid woekert er enorm, ondanks een laag hakselhout van vorig jaar. Ook hier kwam er een laag karton met afgemaaid gras en wat hakselhout. Nu weer een week of twee wachten op de volgende maaibeurt 😉 alle beetjes helpen.

IMG_2115

Eindelijk! Het bestelde zonnige en warmere weer is gearriveerd! De nachten zijn wel nog fris, maar we kunnen terug in onze lounge zetel kruipen, na het harde zwoegen in de tuin.

De zaden die enkele weken geleden zijn gezaaid, beginnen eindelijk – maar moeizaam – te kiemen. De andere onkruidzaden hier en daar zijn opnieuw de sprint “om de eerste te zijn” aan’t winnen 😦

Over onkruiden gesproken, ik heb een hekel aan de wortelstokken van (haag)winde. Aan het begin van de vruchtbedden lijken ze ondergronds wel te woekeren 😦 en dat betekent weer veel wieden deze zomer (ondanks dat er reeds een massa weg is).