Daar is ie weer met meer

In’t kort

Hier zijn we dan weer, na een zeer bewogen jaar in én buiten de moestuin.We moeten het niet wegsteken, voor veel mensen was dit gewoon een slecht moestuin jaar. Veel teveel regen op korte tijd en een immense onkruiddruk. Aardappel oogsten om te huilen, amper wortelen, de ajuinvlieg die opnieuw toe sloeg, 75% van de aardbei oogst kwijt door vocht en schimmelontwikkeling… ik heb er mijn lessen uit geleerd. Hoe dan ook, wie dacht dat ik helemaal ging stoppen met berichten posten dit jaar, die is mis! Er valt heus wel wat te vertellen.

De oogsten

Ondanks het zure weer zijn er toch her en der mooie oogsten gebeurd. Afgezien van een lichte (schimmel?) aantasting in de serre, deden de tomaten het nog tamelijk goed, buiten de serre veel minder. En komkommers! Komkommers! Die gingen hard! Mas-sa’s… vier komkommer planten zijn echt teveel van het goede. Volgend jaar moet ik toch eens minderen. Haha! Maar het was zo’n zonde om die plantjes weg te doen…

img_3243

Boontjes, die waren er ook met hopen! Vooral de klimmende boontjes, zowel de princessenboontjes als snijbonen. Ook de later gezaaide boterboontjes gave een geweldige opbrengst.

Al waren de aardappelen (roze, paarse, “gewone”) niet groot, we hebben er al tot nu kunnen van eten. Met uitzondering van een paar joekels, is de rest heel klein gebleven.

Ook de pompoenen hebben hun best gedaan. Met de eeuwige schrik dat meeldauw roet in’t eten gooit, hebben de paar planten voor een ruime opbrengst gezorgd. Dit jaar heel veel kleintjes. Vooral de Sweet Dumpling  (links onder op de foto) variëteit deed het bijzonder goed met zeker meer dan 10 pompoentjes én ze is nog eens heel lekker en handig qua formaat. Iedereen denkt dat ze een sierpompoen is, door de ribben, maar nee… ze zijn echt gewoon eetbaar. Ik heb er al frietjes in de oven van gemaakt.

img_4155

De Alligator F1 pompoenen van Bolster (rechtsboven) zijn dit jaar veel groter geworden dan vorig jaar, de Uchiki Kuri deed het niet goed met slechts één pompoen en dan zit er nog een vreemde eet in bijt tussen… helemaal rechtsonder op de foto. Ze lijkt op een kruising van de uchiki kuri met iets anders. Maar goed, ze zal wel eetbaar zijn. De enige die nog niet geoogst zijn, zijn de Butternuts. Zucht. Die rijpen verschrikkelijk traag in mijn moestuin. Voor volgend jaar ga ik op zoek naar een sneller rijpende variant denk ik.

Voor het eerst in 3-4 jaar heb ik eens kunnen oogsten van de stengelajuin. Ein-de-lijk! Al werd ze al snel overwoekerd door onkruid… kuch.

Tot slot: appelen. De laagstam boompjes hebben zich gesettled en beslist om een eerste oogst te geven. Heerlijk fris en zoet-zuur. Geen emmers, maar toch zeker een tiental per boompje. Net toen we dachten dat we alles al hadden gehad, zagen we dat een van de bomen helemaal overwoekerd was met klimmende winde. En hup, nog een extra oogst appelen!

Aan de kersen hebben we dit jaar nog niks gehad, ook niet bij de pruimelaars. Van die laatste had er eentje af te rekenen met een iets wat leek op een immense bladluisplaag.

Toekomst muziek

Alsof mijn leven een film zou zijn, er is “new hope”. Meerdere malen heb ik deze zomer verkondigd te stoppen met de moestuin. Mede omwille van het ongeluk en ook omwille van mijn eigen grenzen niet kennen (en feitelijk te weinig tijd om dat allemaal te doen zonder extra hulp). Wel, we zijn terug op een kantelpunt gekomen dankzij twee zaken:

  • Het goeie leven van Wim L. op één is zoooo inspirerend… dat ik niet zonder mijn moestuin kan, ondanks de tegenslagen
  • mijn vrouwtje heeft enkele toegevingen gedaan (dank u schat! ^_^ )

So, what’s going to happen?

Ik ga proberen terug actiever te zijn in onze lokale Velt groep.

De serre blijft bestaan. Daar komen nog wat tomaten, meloenen enzovoorts in, maar waarschijnlijk ook algemeen minder in volume.

Verschillende soorten sla, stengelui, lage boontjes, kruiden en andere zaken die wat meer aandacht vereisen, die komen in verhoogde, vierkante moestuinbakken naast ons huis. Die worden afgeschermd van de hond, anders schiet er niets van over 😀

Er komen legkipjes op de grond achter ons huis! Ja, we hebben mijn vrouwtje kunnen overtuigen dat de andere vrouwtjes het onkruid mooi kunnen tegen houden aan de scheidingsdraad, ze “preparen” de grond waar eventueel nog iets geplant of gezaaid kan worden, ze houden het onkruid rond de fruitbomen ook zoveel mogelijk tegen, we kunnen een groot deel  van ons keukenafval kwijt aan de kippen én ze geven ons nog eens lekkere eitjes ervoor terug!

Op de grond dat de kippen – zoveel mogelijk – onkruidvrij zullen maken, komen er gewoon nog wat aardappelen, boontjes, een rijtje pastinaak… en de rest wordt bedekt met pompoenen en misschien wat Phacelia of andere bij-en vlinderbloemen. Dingen die (hopelijk) niet teveel aandacht vereisen.

Zo… deze blog zit er op. Tijd om de eerste zaadcatalogi door te nemen en de eerste échte moestuinplannen ruw te schetsen 🙂

Advertenties

3 gedachten over “Daar is ie weer met meer”

  1. Gelukkig! Hier ben je weer. Vooral het zinnetje ‘Ik ga proberen terug actiever te zijn in onze lokale veltgroep’ doet plezier. We zullen je met open armen ontvangen! De kipjes, daar zal je vrouwtje plezier van hebben. Eens ze doorheeft wat de voordelen zijn, zal ze hen niet meer willen missen.
    Ik blijf in ieder geval de blog volgen!😊

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s