Zondag, snoeidag

Met zo’n prachtige ochtendzon leek het wel een super dag te worden. Al sloeg het weer wel om, een paar uur later. Gelukkig was er nog net genoeg tijd om even met de hond te gaan wandelen en daarna te gaan snoeien en een eerste opkuis te doen in de tuin.

Ten eerste werden de vlinderstruiken of buddleias zeer stevig teruggesnoeid. Anders zitten we dit jaar met planten van 4-5 meter hoog 😀 Een deel van de gesnoeide takken heb ik rond de planten met de handschaar proberen versnipperen tot wat hakselhout. Aangezien dat een saai en lang werkje is ben ik na 1/3 toch wel gestopt en is de rest als grove grondbedekking gebruikt ergens anders.

De laagstammen

Voor het snoeien van de appelboompjes heb ik toch maar even m’n Velt boekje van “Appel, peer en meer” opengedaan (klik op de link en dan kan je een stukje van het boek inkijken). Kwestie van geen foute dingen te doen, he… Het is ongelooflijk hoe snel mijn fruitboompjes – zowel de appelaars als kerselaars – een veel dikkere stam maken op een paar jaar tijd! Neem nu al voorbeeld een kolom-kersenboompje van 3 jaar geleden: eerst had de stam een duim-dikte, nu moet ik bijna mijn wijsvingers en duimen tegen elkaar plaatsen om rond de stam te komen. Ok, misschien overdrijf ik een klein beetje, maar ’t is echt zot. Een goeie verzorging  😉

Veel werk was er niet, maar één van de appelbomen heeft het vorig jaar echt enorm zwaar te verduren gehad. Takken tot tegen de grond en nadien overwoekerd door klimmende winde. Ik heb het al eens vermeld vorig jaar, je zag de appelaar totaal niet meer. Deze moest ik natuurlijk wat agressiever terug snoeien. Er zat helemaal geen vorm meer in en de takken lagen gewoon bijna helemaal op de grond. Fingers crossed.

Het kleinfruit.

… het is gewoonweg hopeloos for the time being. In onze gewone tuin werden vorig jaar de mooie blauwe bessen struiken kapot gebeten door de jonge hond. Doe maar inclusief onze jonge druivelaars…

Daarnaast, in de moestuin, werden de aalbessen, bosbessen en stekelbessen óók enorm overwoekerd. Ze zagen er echt niet uit. Ik denk niet dat ik ze ga meedoen naar de nieuwe moestuin. Stel dat de grond daarrond vol met die klimmende winde zaden ligt… dan ben ik opnieuw gejost. Veel energie ga ik daar écht niet meer insteken.

Een aanrader voor wie meer wilt weten over het kweken en snoeien van bessen: Bessen uit de tuin.

Serre opkuis

Een deel van de tunnelserre heb ik ook al proberen opkuisen. Al had ik niet veel tijd meer over om alles te doen. De restanten van de tomaten, pepers, komkommers stonden kurkdroog te wachten om weggehaald te worden.

Het was geen leuk karwei. De planten hingen schots en scheef en sommige tomatenijzers waren al een beetje gebogen aan de onderkant. Damn.

De bodembedekking van stro heeft wel veel geholpen tegen het onkruid. Helemaal weg, krijg je het onkruid natuurlijk nooit, maar het werkte wel.

Eens de serre proper helemaal proper is, blijft die moeilijke vraag nog steeds: wat doen we ermee dit jaar? Zetten we nog wat snelle groenten tot aan de verhuis? Zetten we eventueel nog wat tomaten? Wat met de rest van de grond? Zoveel vragen, zo weinig antwoorden. Slecht voor mijne stress!

Hoe dan ook, misschien is wat sla en andere snelle groeiers geen slecht idee. Om toch het gevoel te hebben dat ik nog “iets” kan doen, buiten mijn pepers.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s