Categorie archief: Recht uit de tuin

Een magere maar gezonde aardappeloogst uit een 10L pot

De 10liter potten waar ik een aantal aardappelen heb in gepoot, werden overwoekerd door het loof van de planten. Het werd geel en viel neer langs alle kanten, dus toch maar gestart met de oogst aangezien het vroege aardappels zijn.

Fast-forward: de oogst is niet groot, maar de grootte van de meeste aardappelen valt heel goed mee, voor er amper naar omgezien te hebben. Van de 5 potten die er stonden hebben we ongeveer een dikke halve emmer verse patatjes geoogst.

 

Herinner je mijn “projectje” waarbij ik een deel van één plantpot heb weggesneden (om het zogezegde oogsten makkelijker te maken) en in andere pot heb geplaatst van dezelfde grootte? Total failure! Het oogsten van de aardappels is helemaal niet eenvoudiger. Ik kreeg – door het gewicht – met moeite de middelste pot uit de buitenste pot. Daarbovenop begon de plastiek te scheuren door het trekken en bleek het oogsten van de aardappels gewoon niet makkelijker dan gewoon de hele kluit eruit te trekken.

specialebak

Dit moet je dus gewoon niet proberen. Gewoon de hele boel eruit halen en zoeken naar de aardappels. Dat spaart je ook nog een extra pot uit (deze is voor de vuilbak).

Maar goed, dit – hieronder – is wat ik ongeveer had van 1 pot. Alles samen kunnen we wel 5 à 6 keer eten van de aardappels. Niet slecht.

nieuweaardappelen

Advertenties

De zomer in

Heel veel staat er niet te gebeuren in mijn moestuin dit jaar. Beetje uitbollen richting de nieuwe moestuin. Dat vooral.

De tomaten in de serre beginnen te groeien. Al vergeet ik wel eens te gaan kijken naar de dieven… zucht. Het was dan ook belachelijk warm in de serre en de extreme vermoeidheid speelde me ook parten. Desondanks heb ik weer een leuk monster-tomaatje ontdekt uit een – vermoedelijke – dubbele bloem:

2017-06-26 12_08_45-iCloud Foto's

Het lijken met drie lange pruimtomaten te zijn uit een bloem. Benieuwd als ze volgroeid zijn.

Voor het eerst doet de “eenstammige” kerselaar – al ziet het eruit als een normale kerselaar met 3m hoogte – het goed dit jaar. Helaas zijn de vogels ook al gaan lopen met de een hele resem kersen. Ze waren alleszins heel lekker 🙂 diegene dat over bleven.

2017-06-26 12_08_00-iCloud Foto's

Vervolgens onze wedstrijd peper. Die heeft het hard te verduren gehad met een paar bladluis plagen. Het huismiddeltje met een drupje zeep en look leek ondanks de intensiteit van de plaat toch goed te werken. Al moet je het regelmatig de toepassing ervan herhalen en hier en daar de grote meute met de vingers pletten en/of verwijderen.

Hopelijk krijgt hij nu een goede groeischeut, want anders valt er niets te oogsten tegen de wedstrijd 😮

2017-06-26 12_10_07-iCloud Foto's

8 dagen geleden was er ook een kleine boerenmarkt bij ons in de buurt. Ik had beloofd om wat mee te helpen en ondersteuning te bieden bij de stand van Velt… en zo gebeurde, want belofte maakt schuld.

Het was een verschrikkelijk warme dag. Zéér dorstig weer! Gelukkig ging alles door aan het recrea-café van de B&B De Kleine Deugd, zodat onze lever gehydrateerd bleef 😀 Door de extreme hitte (zelfs onder onder de schaduw van onze tent) was de opkomst een beetje minder dan gedacht, maar er waren zeker een aantal geïnteresseerde mensen bij.

Deze keer waren de kraampjes wel wat groter, waardoor de grote massa mogelijk wat minder opviel ten opzicht van vorig jaar. Wij hebben alvast de lokale zelfstandige gesponsord 😉 een aantal vrienden van ons waren zelfs verbaasd hoe veel groenten ze kregen voor het weinige geld dat ze betaalden.

2017-06-26 12_11_21-iCloud Foto's

Als er veel zon is, dan durf je wel eens wat sneller verbranden als je je vergeet in te smeren. Dat is het perfect moment om eens een blad van de Aloë Vera plant te snijden om je eigen after-sun te maken.

Heel moeilijk is het niet. Je snijd daarvoor een blad zo dicht mogelijk aan de basis af. Je kan best eerst al de scherpe tandjes verwijderen met eens mes of schaar en daarna voorzichtig het blad in twee snijden, zodat je twee platte helften hebt. Vervolgens neem je een lepel en schraap je voorzichtig de blubberige massa eruit. Niet lepelen, maar schrapen. Anders krijg je teveel brokken en dat is niet prettig. Vang de gel op in een potje en in principe kan je nu al beginnen smeren.

De gel is heel glibberig en misschien niet zo makkelijk om mee te werken in’t begin, maar hij trekt wel snel in en voelt verfrissend aan. De dag na mijn kennismaking met pure Aloë Vera had ik eigenlijk totaal geen last van pijnlijke verbrande huid (is meestal wel zo).

Op YouTube vind je eventueel wel enkele methoden om de bewaartijd van de aloë vera te verbeteren (door een pilletje vitamine E erdoor te doen – of dat echt aan te raden is, weet ik niet) of andere manieren om de gel zelf te maken.

Zoals altijd: in zeldzame gevallen kan er een allergische reactie ontstaan met de huid, dus liefst eerst effe testen vooraleer full body te gaan.

2017-06-26 12_09_39-iCloud Foto's

De nieuwe grond is al eens proper gemaakt ondertussen. Nu hebben we al een beter zicht op de indeling enzovoort. Deze zomer gaan we verder met de planning zodat we tegen eind dit jaar onze fruitbomen en struiken en hagen kunnen bestellen.

Ik was eigenlijk van plan om nog een paar pompoen planten te zetten, maar de bovenste grondlaag is verschrikkelijk droog en ik het niet veel tijd en zin om wekelijks een zware jerrycan mee te sleuren om de planten water te geven.

Geniet van de zomer en vergeet de plantjes niet als je op reis gaat 😉

Daslookpesto

Ik heb van deze prachtige voorjaarspesto mogen meegenieten. Ik ben verkocht! Deze komt zeker en vast ook in mijn nieuwe moestuin terecht!

groengenot

Al enkele weken was ik de blaadjes uit de grond aan ’t kijken.  Zo ongeduldig was ik om dit lentegerechtje nog eens te maken.  Eindelijk was het zover.  Ik heb daslook in de tuin, enkele plantjes gekregen van een ‘veltvriend’.  ( Hey, da’s een tof woord…)

IMG_1915

Daslook of allium ursinum is een plantje uit de lookfamilie.  Het is een inheemse, beschermde plant dus je mag hem niet plukken in het wild.  Het is een bolgewasje met brede donkergroene bladeren en witte, trosvormige bloempjes die verschijnen in april tot juni.  In juni verdwijnt het bovengrondse deel van de plant volledig en is het weer wachten tot het jaar daarna.  Het plantje staat graag in de schaduw, onder struiken, in een humusrijke grond.  In de zon verbrandt hij zelfs.

Opgelet!  Hij lijkt een beetje op het giftige lelietje-van-dalen.  Maar als je het blad plukt, weet je direct of je juist bent of…

View original post 256 woorden meer

Garage sla en iets heet voor 2017

10 dagen na het zaaien: we hebben sla 🙂 alé, mini-eikenblad-slaatjes. Eventjes leken ze geen zin meer te hebben om te groeien, maar blijkbaar was de grond een beetje droger dan ik dacht. Een goeie pletsbui later, kregen ze een flinke groeischeut.

Zoals je kan zien op de foto hierboven, zijn de andere zaden – links en rechts – helemaal niet gekiemd. Dit is al de tweede keer, dat een zaadzakje van Vilmorin een jaar vóór de uiterste datum helemaal niets meer doet. Ik begin zelfs te denken dat ik nooit enige sla heb gekregen uit deze soort. Slechte batch? Niet goed afgesloten? Geen idee. Dat gebeurt wel eens. But it sucks…

Pepers

Vorig jaar had ik een enorme berg aan pepers gezaaid. Bijna 20 soorten, waarvan een paar soorten niet uit kwamen. Van zacht tot super heet. Deze keer doen we het kalmer aan 😀 Met 7 soorten kom ik deze keer wel toe. Haha. Het zijn voornamelijk mildere soorten. Die hete krijg ik hier toch niet verkocht.

  • Beaver dam (500-1000 scoville)
    Een persoonlijke favoriet, mijn eerste zelfgekweekte peper (samen met Jalapeño). Het liefst verwerk ik deze als de peper rijp is, dan is ie zoeter. Perfect in mijn spaghetti saus of tomatenpassata. Mooie grote pepers die wel 15cm lang kunnen worden.
  • Hungarian wax (5000-15000)
    Het zou een tamelijk vroege peper zijn, rijpt van geel naar rood.
  • Jalapeño (2500-8000)
    Klassieker, needs no words.
  • Rehza (5000-15000)
    Hele speciale peper uit de streek van Macedonië, met vele houterige streepjes die je ook wel terug vind op rijpere Jalapeños. Schijnt heel lekker te zijn en lekker om te roosteren.
  • Ring of fire (30000-85000)
    Voor wat extra pit, en normaal geweldig om te drogen in een rista
  • Santa Fe Grande (500-750)
    Mooie pepers, niet te pikant, mooie opbrengst
  • Trinidad Perfume (0-500)
    Een habanereo type peper, maar dan zonder de heetheid

Fotootje van de variëteiten:

pepers2017.jpg

Fingers crossed, dat ik volgend jaar eindelijk nog eens een lekkere sambal of chili saus kan maken, zonder dat de pot bijna ontploft 😀

De meeste variëteiten zijn te vinden bij De Nieuwe Tuin en/of Rareseeds.

Daar is ie weer met meer

In’t kort

Hier zijn we dan weer, na een zeer bewogen jaar in én buiten de moestuin.We moeten het niet wegsteken, voor veel mensen was dit gewoon een slecht moestuin jaar. Veel teveel regen op korte tijd en een immense onkruiddruk. Aardappel oogsten om te huilen, amper wortelen, de ajuinvlieg die opnieuw toe sloeg, 75% van de aardbei oogst kwijt door vocht en schimmelontwikkeling… ik heb er mijn lessen uit geleerd. Hoe dan ook, wie dacht dat ik helemaal ging stoppen met berichten posten dit jaar, die is mis! Er valt heus wel wat te vertellen.

De oogsten

Ondanks het zure weer zijn er toch her en der mooie oogsten gebeurd. Afgezien van een lichte (schimmel?) aantasting in de serre, deden de tomaten het nog tamelijk goed, buiten de serre veel minder. En komkommers! Komkommers! Die gingen hard! Mas-sa’s… vier komkommer planten zijn echt teveel van het goede. Volgend jaar moet ik toch eens minderen. Haha! Maar het was zo’n zonde om die plantjes weg te doen…

img_3243

Boontjes, die waren er ook met hopen! Vooral de klimmende boontjes, zowel de princessenboontjes als snijbonen. Ook de later gezaaide boterboontjes gave een geweldige opbrengst.

Al waren de aardappelen (roze, paarse, “gewone”) niet groot, we hebben er al tot nu kunnen van eten. Met uitzondering van een paar joekels, is de rest heel klein gebleven.

Ook de pompoenen hebben hun best gedaan. Met de eeuwige schrik dat meeldauw roet in’t eten gooit, hebben de paar planten voor een ruime opbrengst gezorgd. Dit jaar heel veel kleintjes. Vooral de Sweet Dumpling  (links onder op de foto) variëteit deed het bijzonder goed met zeker meer dan 10 pompoentjes én ze is nog eens heel lekker en handig qua formaat. Iedereen denkt dat ze een sierpompoen is, door de ribben, maar nee… ze zijn echt gewoon eetbaar. Ik heb er al frietjes in de oven van gemaakt.

img_4155

De Alligator F1 pompoenen van Bolster (rechtsboven) zijn dit jaar veel groter geworden dan vorig jaar, de Uchiki Kuri deed het niet goed met slechts één pompoen en dan zit er nog een vreemde eet in bijt tussen… helemaal rechtsonder op de foto. Ze lijkt op een kruising van de uchiki kuri met iets anders. Maar goed, ze zal wel eetbaar zijn. De enige die nog niet geoogst zijn, zijn de Butternuts. Zucht. Die rijpen verschrikkelijk traag in mijn moestuin. Voor volgend jaar ga ik op zoek naar een sneller rijpende variant denk ik.

Voor het eerst in 3-4 jaar heb ik eens kunnen oogsten van de stengelajuin. Ein-de-lijk! Al werd ze al snel overwoekerd door onkruid… kuch.

Tot slot: appelen. De laagstam boompjes hebben zich gesettled en beslist om een eerste oogst te geven. Heerlijk fris en zoet-zuur. Geen emmers, maar toch zeker een tiental per boompje. Net toen we dachten dat we alles al hadden gehad, zagen we dat een van de bomen helemaal overwoekerd was met klimmende winde. En hup, nog een extra oogst appelen!

Aan de kersen hebben we dit jaar nog niks gehad, ook niet bij de pruimelaars. Van die laatste had er eentje af te rekenen met een iets wat leek op een immense bladluisplaag.

Toekomst muziek

Alsof mijn leven een film zou zijn, er is “new hope”. Meerdere malen heb ik deze zomer verkondigd te stoppen met de moestuin. Mede omwille van het ongeluk en ook omwille van mijn eigen grenzen niet kennen (en feitelijk te weinig tijd om dat allemaal te doen zonder extra hulp). Wel, we zijn terug op een kantelpunt gekomen dankzij twee zaken:

  • Het goeie leven van Wim L. op één is zoooo inspirerend… dat ik niet zonder mijn moestuin kan, ondanks de tegenslagen
  • mijn vrouwtje heeft enkele toegevingen gedaan (dank u schat! ^_^ )

So, what’s going to happen?

Ik ga proberen terug actiever te zijn in onze lokale Velt groep.

De serre blijft bestaan. Daar komen nog wat tomaten, meloenen enzovoorts in, maar waarschijnlijk ook algemeen minder in volume.

Verschillende soorten sla, stengelui, lage boontjes, kruiden en andere zaken die wat meer aandacht vereisen, die komen in verhoogde, vierkante moestuinbakken naast ons huis. Die worden afgeschermd van de hond, anders schiet er niets van over 😀

Er komen legkipjes op de grond achter ons huis! Ja, we hebben mijn vrouwtje kunnen overtuigen dat de andere vrouwtjes het onkruid mooi kunnen tegen houden aan de scheidingsdraad, ze “preparen” de grond waar eventueel nog iets geplant of gezaaid kan worden, ze houden het onkruid rond de fruitbomen ook zoveel mogelijk tegen, we kunnen een groot deel  van ons keukenafval kwijt aan de kippen én ze geven ons nog eens lekkere eitjes ervoor terug!

Op de grond dat de kippen – zoveel mogelijk – onkruidvrij zullen maken, komen er gewoon nog wat aardappelen, boontjes, een rijtje pastinaak… en de rest wordt bedekt met pompoenen en misschien wat Phacelia of andere bij-en vlinderbloemen. Dingen die (hopelijk) niet teveel aandacht vereisen.

Zo… deze blog zit er op. Tijd om de eerste zaadcatalogi door te nemen en de eerste échte moestuinplannen ruw te schetsen 🙂

Pompoenen laten klimmen

Zoals gewoonlijk – en uit onverwachte hoek – heb ik weer veel  teveel plantjes waaronder van pompoen. In plaats van de planten te laten kruipen, ga ik ze dit jaar laten klimmen. Dat betekent dat ik op mijn vruchtbedden op 1 m² dus 4 pompoenen kan laten klimmen. Telkens één plant op de hoeken. Natuurlijk gebruik ik enkel de kleinere pompoen-rassen zoals Uchiki Kuri, Sweet Dumpling en ook een Butternut. Mijn alligator pompoen… die kan zelfs niet eens klimmen. Blijft een struikje gelijk de courgette.

Kunnen ze echt klimmen? Wees maar zeker. Ik heb al genoeg verhalen gehoord en foto’s gezien van pompoenen die in bomen klimmen of aan andere constructies! Hetzelfde geldt voor onder andere watermeloen en klimcourgette (ook wel muskaatcourgette genoemd).

Uit een aantal verweerde paletten heb ik het volgende gemaakt:

IMG_2166
Basis van de pompoen stellage

Tegen dit “rek” komen nog wat bamboe stokken, voor de hechtranken, en bovenop ga ik nog een stukje tuindraad vastmaken. Of misschien hang ik gewoon de restant van de rol erover… 🙂 voor de rest twijfel ik of er geen extra lat hier en daar weg moet, voor wat extra zonlicht. We zien wel.

Op de plaats van de stellage (foto) komt nog een nieuw verhoogd bed. Met schaamrood op de wangen ga ik zeggen: we hebben niet genoeg plaats voor onze kolen vanwege enkele veranderingen in de planning (van buitenaf 😉 kuch). Goed, we hebben nog wat hout over van buurman Kris. Deze keer moeten we wel zorgen voor genoeg “bodem bescherming” zoals karton. Het stikt er van de klimmende winde wortels en heermoes. Om de rand rond de verhoogde bak leggen we nog wat improvisatorisch plastiek (van de oude serre) om de kruipende wortels en onkruiden tegen te gaan.

IMG_2167
links het test bed voor de één-tros tomaten – rechts controle groep

Op de foto boven, zie je linksonder 6 tomaten planten staan. Allemaal staan ze vrij dicht op elkaar en dat is de bedoeling. In theorie (James wong) mogen ze gerust 20cm van elkaar staan, zolang we ze maar één tros tomaten laten groeien. Die trossen zouden (zelfs in de buitenlucht) dubbel zo dik moeten worden, sneller afrijpen en minder last van schimmel krijgen!

Om de vergelijking te kunnen maken tussen de theorie en praktijk, staan er rechts-achter een 4-tal controle planten op “normale” afstand. Die ga ik ongeveer 3 à 4 trossen laten krijgen; als ze het uithouden tenminste.

IMG_2168
verschillende soorten aardappelen

De ouders hebben iets met aardappelen(correctie: François heeft iets met aardappelen, niet? 😉 ). Eerder had ik al vermeld dat ik roze en paarse aardappels (Andes soorten) heb “gechit” (Engelse term: voorkiemen). Daarnaast komen hun eigen (meegebrachte) aardappelen (Charlotte dacht ik?) en – omdat ze zo lekker zijn – Corne de gatte. Eigenlijk lompe en ambetante aardappelen om te schillen (net na de oogst helemaal niet nodig btw!), maar oh zo lekker!

IMG_2169
Klimrekken voor komkommer, watermeloen in orde gebracht

De klimrekken voor de komkommers en watermeloen zijn ook in orde. De serre staat propvol. Ok, er kan nog wat basilicum en citroengras bij 🙂

IMG_2162
Aardbeien volop in bloem

De uitgelopen aardbei planten zijn volop aan het groeien en staan al mooi in bloem. Nog even geduld en dan kan mijn prutske  (dochter) weer volop aardbeien eten. De jongste zoon begint ze eindelijk ook te eten. Gene simpele eter qua voeding!

IMG_2164
Prachtige Arkmene-appel bloesems

De appelaar – Arkmene – een fris-zoete appel, staat mooi in bloem. De eerste echte appeloogst dit jaar? Hopelijk.

IMG_2165
Ergens in het veld ontspruit een Franse selder!

Mijn oog viel op een bizar plantje in het veld waar niks groeit behalve de onkruidgrassen. Bij nadere inspectie zie ik dat een zaailing – of was het misschien een oude plant van vroeger (?) – lustig aan het groeien is. Goed om te weten. Ik ga er toch wat meer zorg aan besteden want dit jaar ga ik geen selder zetten.

Bon, nu is het tijd om te sporten, dan wordt de BBQ gekuist, worden de bamboe stokken voor de staakbonen ietsje verlengd en wordt het tijd om nog eens het gras af te rijden. So much work! 😉 Gelukkig maken de ambtenaren de brug en ik profiteer daarvan 😀

De eerste groene asperges!

Eindelijk een aha! momentje. De 3 jaar oude asperge planten mogen eindelijk beetje bij beetje “geplukt” worden, of hoe verwoord je zoiets… Ik ben er best trots op. Het zijn groene asperges zoals je op de foto hieronder kan zien, daar kruipt minder werk in. En dat is belangrijk voor iemand zoals mij 🙂 Nog niet zo recht als die van de winkel, maar dat deert ons helemaal niet.

IMG_1954

De bovenste asperge leek me groot genoeg om uit te doen in de tuin, maar in mijn hand valt het helaas een beetje tegen. Och, er komen er nog genoeg 🙂 Daarna heb ik ze maar snel verwerkt in een snelle pasta.

IMG_1949

Wat een gepriegel om met een dunschiller flinterdunne, rauwe slierten te maken…

IMG_1950

Zo, een snelle volkorenpasta met tomaatjes, lente ui, pijnboompitten en asperges. Een goede scheut olijfolie erover en klaar! Wees maar zeker, het heeft me gesmaakt.

Ondertussen zit ik ook al vier weken te sukkelen met een verkoudheid die maar niet over gaat. Sinussen vermassacreerd 😦 Oppassen met neusspray! Dat is de boodschap die ik aan iedereen wil meegeven, na een wijze les van mijn dokteres.

Goed, terugkomende van de dokter met “het goede nieuws” heb ik mezelf en mijn moeder nog een cadeautje gedaan. Enkele “speciale” aardbei planten en een aantal kruiden waaronder veel peterselie en dragon.

Benieuwd of die witte ananasaardbei , framberry en bubbleberry de smaak van Mara des Bois kan overtreffen! Die blijft nog steeds mijn favoriete aardbei der aardbeien. Zeg maar gerust Queen of Strawberries. Ik kan ze aan iedere liefhebber van een smaakvolle, aromatische aardbeien aanraden én je hebt er geen andere soorten met mannelijke bloemen nodig zoals bvb de witte aardbei. Ik heb de mijne gehaald bij Ecoflora, voor wie het wou weten.

IMG_1953

Nu nog wat uitrusten…