Categorie archief: Tips & tricks

Stekken van tomaten

Wat doe je als je door jouw onhandigheid een kleine, stevige tomatenplant per ongeluk omver knakt tijdens het planten?

Wat doe je als je een F1-hybride tomaat wil houden tot volgend jaar (want zaad ervan is toch meestal nutteloos)?

Wat doe je als je niet veel ruimte had om tomatenplanten te kweken, maar je wilt er toch meer hebben?

Weet je het al? Was de titel een weggevertje?

STEKKEN!

Ik ben geen pro in het nemen van stekken, maar ik kan je nu al zeggen dat het stekken van tomaten poepsimpel is. Het enige wat je nodig hebt is:

  • een scherp mes
  • een mooie dief van minstens 10-15cm
  • water (ik gebruik met succes kraantjeswater)
  • optioneel: wilgenextract, LED protect, stekpoeder…
  • optioneel: steenwol

IMG_5490

Stap 1:

Met een proper, scherp mes haal je de dief of nieuwe stek van de plant (je wilt geen virussen, bacteriën of wat dan ook). Ik snijd de stek altijd een beetje schuin af onderaan, maar niet overdreven. Haal de onderste bladeren van de plant, die wil je niet in het water hebben hangen

Stap 2: 

Zet de stek in een glas met water, met een bodem van  +- 5cm water. Meer hoeft niet, want je wilt geen wortelen tot bovenaan. De bladeren mogen niet in het water hangen.

Wie ervaring heeft met steenwol, kan de stekken ook in vochtige steenwol steken. Wel niet de kleinste grootte nemen natuurlijk.

Stap 3:

Houdt de stek in’t oog. Als de stek slap hangt, zou deze binnen een paar uurtjes terug fris en mooi recht moeten staan.

Na een dikke week komen normaal gezien al de eerste worteltjes tevoorschijn.

Optioneel:

Je kan ook altijd stekpoeder gebruiken, dat is handig als de worteling wat trager gebeurt (zoals bij mijn pepers momenteel), of wat wilgenwater (tinctuur, extract of gewoon wat jong hout in water laten trekken) of LED protect (toevallig leren kennen dit jaar). Reden? De acetylsalicylzuur en salicylzuur in deze producten (zit eigenlijk ook in aspirine) zorgt voor een snellere worteling (normaal gezien).

Het resultaat

IMG_5537

Tijd om te planten!

Mijn aardappelen-in-pot test

Niet zo lang geleden heb ik een artikeltje geschreven over de aardappelen in pot met dubbele pot. Wel, een artikel of blog post eraan wijden is één ding, het zelf maken een ander.

Let’s do this

Aangezien ik sowieso een paar vroege aardappelen wou kweken (vb in zak), ben ik even gaan piepen in het tuinhuis achter een paar bruikbare potten voor dit experiment. Toevallig had ik nog twee dezelfde, goedkope potten van 10 liter liggen. Dus jah… laten we het dan maar zelf eens testen volgens mijn vorig artikel.

Ik had liever nog wat grotere potten gehad, maar goed… let’s deal with it

Twee dezelfde potten: check!
Voorbemeste potgrond: check!
(bio) Aardappel pootgood: check!
Cutter mes: check!
Iets om af te tekenen: pffft, laat maar zo…

IMG_5163

Jup, twee dezelfde potten. Ik zei het toch? Geloof je me niet?!

IMG_5164

Dit is handig: een kruis in het midden van de pot, waarvan je de inzet ook aan de buitenkant (onderaan) ziet. Deze zullen dienen als guidelines om de vlakken te snijden.

IMG_5165

Ik het er even snel wat witte lijnen op gephotoshopped om te verduidelijken waar ik ga snijden met het cuttermes. Wees voorzichtig! Ik heb slechte ervaring met zulke mesjes en plastiek… kans is groot dat je ook hechtingen zult nodig hebben als je onvoorzichtig bent, zoals ik was, als klein Jantje 🙂

IMG_5166

Voila. Het geraamte van de binnenste pot is helemaal klaar. Ik ben wel niet erg te spreken over deze manier van werken. Deze pot is nog maar een jaar uit, maar de plastiek lijkt me nogal broos (brittle) te zijn. Sommige stukken verbrokkelden lelijk ipv een mooie snijlijn te geven.

IMG_5168

Ja natuurlijk passen ze ineen… wat dacht je 😛

IMG_5172

De eerste laag potgrond met een twee pootaardappeltjes. Ze hebben al oogjes, al zie je dat niet zo heel duidelijk op de foto. Die oogjes richt je natuurlijk naar boven. Dek af met nog een goeie 10cm potgrond, begiet met water en geef het een plaatsje. Klaar is Jan.

Binnen een paar weken moet je al mooie plantjes hebben en begin deze zomer heb je normaal al de eerste primeur aardappelen. Je hebt toch een vroege soort gekozen, niet waar?

Tot slot

In mijn 10 liter potten was het twijfelen om één of twee aardappelen te poten. Eén lijkt te weinig, maar twee lijkt teveel. Misschien maak ik nog een aparte pot klaar met slechts één enkele en dan bekijken we deze zomer het verschil. Ik heb online een filmpje gezien waarin mensen wel 5 aardappeltjes legden in één emmer (niet veel groter dan deze), maar dat lijkt me niet zo goed voor de ontwikkeling. Als je zo’n mega IKEA zak gebruikt, dan lijkt me dat wel doenbaar, gezien de inhoud. Normaal leg je vroege aardappelen ongeveer 35cm in de rij en de latere ongeveer 40cm. Deze emmer was amper 30cm breed, denk ik. Ach, wie niet experimenteert, zal nooit het verschil kennen he?

Eerlijk gezegd, volgens mij is dit experiment een beetje overroepen. Allez… ja er zijn verschillende manieren om de oogst makkelijker te maken. Is dit nu echt zo moeilijk om een volwassen aardappelplant in pot even om te draaien op een stukje plastiek, gazon of eender welk ander plaatsje? En dan eens lekker roefelen door de aarde met de handen om de knolletjes bijeen te rapen.

Nu hopen op een mooi voorjaar én een niet-zo-extreem-nieuwsgierige hond die in alles speelgoed ziet tegenwoordig…

IMG_5153
Onze witte herder, vandaag is ons meisje één jaar!

Ja schat, ik heb het over jou!

Mijn top 5 woekeraars in de moestuin

(On)kruiden zijn niet weg te denken uit de moestuin en elk jaar is het oorlog tussen mij en de onkruiden. Een paar onkruidjes hier en daar wegnemen, dat deert me niet. Maar aangezien de grond nog tamelijk jong is, jaren braak gelegen heeft en het nog vol ongekiemde onkruidzaden zit… kortom, sommige onkruiden zijn écht een pain in the ass! Geef ze de kans en de volgende top 10 aan kruiden overwoekeren héél snel de moestuin.

Mijn ergernis top 5

1. Ridderzuring – mijn grootste ergernis

Dit is écht mijn allergrootste ergernis sinds ik mijn huidige moestuin heb. De plant groeit heel snel en maakt als volwassen plant héél veel zaden aan. Gevolg: massa’s kleine ridderzuring plantjes die de ouderplant opvolgen aan een snel tempo.

Bijkomend probleem: de plant maakt een enorm penwortel aan die héél diep wortelt, zeer moeilijk 100% te verwijderen is op zwaardere gronden. Slechts de bladeren afgedaan? Geen probleem, de plant groeit rustig verder. Stukje wortel vergeten verwijderen? Geen probleem! We maken een nieuwe plant van dat stukje wortel! Zaailing omgewoeld in de grond? Geen probleem! Dicht tegen het oppervlak overleeft die het natuurlijk wel!

Kortom: deze plant is bij mij écht een pest. In een zomer zoals die van vorig jaar, kan ik het echt niet bijhouden op mijn eentje. Wortels van een elleboog of langer zijn geen uitzondering hier.

Positieve nota: de plant gaat heel diep mineralen en voedingsstoffen ophalen uit de bodem. De bladeren zouden normaal ook perfect gebruikt kunnen worden om gier van te maken en ze zijn ook goed voor de compost. De wortels die zou ik eerst laten rotten. Those bloody bastards…

IMG_5093
Ridderzuring

2. Haagwinde

Ik verwar soms de prachtige klimmende winde (Ipomoea tricolor) met haagwinde (Convolvulus sepium). Mijn excuses! Maar ze lijken zo fel op elkaar. De klimmende winde heeft namelijk niet de neiging om zich feluit te zaaien tov haagwinde. Alleszinds, da was hier niet het geval.

Het probleem met haagwinde: ze zaait zich makkelijk uit, maakt graag enorme ondergronds-kruipende wortelstokken aan én kan een hele plant of omheining volledig inpalmen!

De wortelstokken zijn niet super dun, maar toch vlezig en makkelijker zichtbaar tijdens het loswoelen van de grond met een spitvork. Helaas breken ze ook snel af waardoor de plant nog meer stimulans krijgt om lustig uit te breiden. Afgebroken stukken wortel, maken opnieuw een plantje aan. Als je niet oplet staat plots je hele veldje vol. En oh, wat groeien ze snel!

Een paar van de appelaars en bessenstruiken waren compleet overwoekerd vorig jaar. Er was geen beginnen aan. Je zag zelfs de bladeren van de verstikte plant amper!

haagwinde
Haagwinde

3. Grassen

Er zijn natuurlijk veel soorten grassen. De ene is makkelijker verwijderbaar dan de andere, maar bij mij waren het de grassen die ook ellenlange uitlopers maakten en plots overal boven de grond kwamen piepen, die me het moestuinleven zuur maakten. Al denk je soms dat je een hele grasspriet met wortel mee hebt, dan nog kruipen er verschillende wortels onder de grond verder.

IMG_5096
Grassen

4. Wilde bramen

De bramen staan voornamelijk op het (aangevoerde) klei-gedeelte van het braakliggende perceel. Ze maken diep in de kleigrond lange kruipende wortels en zijn daar moeilijk te verwijderen. De scherpe stekels maakt het nog moeilijker, want niet alle tuinhandschoenen zijn hiertegen bestand.

Zolang ze op “hun” plek blijven, heb ik er weinig last van, maar ik zag onlangs al een paar scheuten verschijnen in de serre (ver van de rest) en ze kruipen tegenwoordig ook plots over het pad dat naar de moestuin leidt. Al een geluk dat ik niet dat hele stuk hoef leeg te maken! Ik zou niet weten waar beginnen.

IMG_5097
Wir war van wilde bramen

5. Kruipende boterbloem

De gele bloemetjes zijn wel schattig en als je er op tijd bij bent, is het zo geen probleem om ze te verwijderen. Maar ook dit kruid is héél snel in het verspreiden van zijn uitlopers. Bizar genoeg hechten ze zich heel goed vast in de grond met hun vele fijne wortels. In gronden met een slechte structuur zijn ze dan ook kut om te verwijderen.

Een trucje om het te verwijderen: soms kan je met je vinger tot onder het hart van een plantje wroeten – tussen de wortels heen – en dan kan je de plant meestal heel makkelijk verwijderen. Dat er een paar worteltjes afbreken kan zo geen kwaad. Uitlopers van dezelfde plant vind je makkelijk omdat ze normaal bovengronds zijn verbonden met elkaar, zoals aardbeien. In zware grond kan losmaken van de grond met een spitvork, riek of schepje helpen. Nadien trek je de plant makkelijker uit de grond zonder alles eerst om te ploegen.

IMG_5102
Kruipende boterbloem

Dit waren mijn 5 (on)kruid ergernissen in de moestuin. Welke (on)kruiden zorgen bij jullie voor de meeste ergernis? Welke kan je hebben of laat je staan in de tuin?

Veel plezier!

Aardappels kweken in grote potten

2017-03-07 11_42_57-(1) Nifty Outdoors - This easy-harvest potato planter is perfect for...Tegenwoordig heb je geen tuin meer nodig om geweldige aardappels te kweken. De  nieuwe generatie moestuiniers weten dat je in stro-balen of  bijvoorbeeld grote blauwe IKEA zakken aardappels kan kweken én dit gewoonweg op jouw terras.

De opzet is simpel: vul iets met een 10cm dikke laag potgrond, leg er een paar kiemende poot aardappeltjes in, vul nog eens aan met 10cm aarde, geef water en vul telkens aan met aarde wanneer de plant groeit. 3 maand later heb je de eerste aardappels.

Wat is het verschil met de andere versies, zeg je? Je gebruikt twee potten van dezelfde grootte (die dus in elkaar passen).  De ene laat je gerust, uit de andere snij je een paar grote vlakken, zodat de oogst later eenvoudiger is. (Hoe dan ook, je zult sowieso de handen moeten vuilmaken 😉 )

 

Het filmpje hiervan embedden lukt hier niet altijd even goed, maar hier is de link naar het filmpje op Facebook: https://www.facebook.com/buzzfeedniftyoutdoors/videos/207311769745682/

Tips:

Pas op als het vriest! Bescherm de jonge plantjes bij aangekondigd vriesweer. De aardappel kan wel een klein beetje vorst verdragen – blaadjes gaan wel kapot – maar zal nadien gewoon wat achterstand oplopen en misschien een iets mindere oogst geven. Ik zette de voorbije jaren mijn aardappelen in de tunnelserre, de eerste weken. Daar is het toch net iets warmer en kan je iets sneller en meer oogsten.

Gebruik ook geen te kleine pot, maar minstens iets van 15-20 liter, zodat je planten ruimte hebben om knollen te vormen én zodat de aarde niet te snel uitdroogt. Ik heb gemerkt dat aardappels goed kunnen drinken wanneer het warmer is. We willen niet dat de groei stopt door te weinig water (maar ook niet teveel).

Een beetje extra bemesting met kalium kan handig zijn in potten, tijdens de tweede helft van de groei, wanneer de meeste voedingsstoffen opgebruikt zijn uit de potgrond. Knollen en vruchten houden van wat extra kalium! Het kan het verschil betekenen tussen kleine en grotere aardappelen.

Over het algemeen is de opbrengst bij mij iets minder, in zakken of potten. Maar je hebt wel lekkere primeur aardappelen om eens goed te stoefen 😉

Pepers kweken volgens Kratky methode

Een tijdje geleden deed ik research naar hydroponics, aquacultuur… en al die verschillende namen/systemen. Veel van die systemen vereisen toch iets meer input, pompjes, elektriciteit en noem maar op. De niet-zo-enthousiaste-moestuiniers zouden al snel afhaken.

Toch is er één methode die eruit springt qua simpliciteit en haalbaarheid. Het is geweldig voor iedere beginner en je hebt amper iets nodig.

Hoe werkt het?

Het jonge plantje komt met enkel zijn wortels in een potje met een hydro groeimedium. Dat potje hang je vast in een container. In die container zit water met een hydro voeding. Het potje hangt ongeveer half à 2/3de in het water met zijn wortels. Naarmate het water opgenomen wordt door de plant, zakt het volume water in de container. De wortels worden langer, een deel ervan hangt niet meer in het water maar in de “vochtige ruimte” net boven het water. Daar zit veel zuurstof, wat de plant nodig heeft om te groeien. Deze combinatie is heel interessant en zorgt voor een versnelde groei van de plant.

Sommige mensen gebruiken deze methode ook om tomaten, courgettes, pompoenen etc te kweken! Dan heb je wel een hele grote container nodig, zoals een grote afvalbak/-container of regenton. Die planten hebben natuurlijk heel veel water en voeding nodig, maar het kan.

Wat hebben we nodig?

  • Een container, zoals bijvoorbeeld een lege (4 liter) eiwit pot hieronder, maar ook grote dozen van baby melkpoeder, grote plastiek opbergbakken etc…
  • een netpot(je) (typische potjes met planten voor de vijver bvb), maar een grote simpele plastiek beker met héél veel gaatjes erin gemaakt (wortels moet erdoor kunnen), kan ook eventueel
  • een boormachine met een euh… verlengstuk om cirkels uit te zagen, net iets kleiner dan de diameter van de netpot zodat deze niet in de container valt
  • kleikorrels of hydrokorrels  (veel gebruikt vroeger in de plantenpotten van de bomma) of grof grit
  • een jong plantje 
  • hydro voeding, kan je online, in de growshop of in de IKEA vinden
  • water

2017-02-08-13_39_16-icloud-fotos

De Kratky Methode in 7 simpele stappen

1. Maak een gat in de container

Zet de boor met hulpstuk in het midden. Het is aan te raden om – eens de zaag het plastiek raakt – achterwaarts te boren (reverse stand). Dat geeft een mooie snede. Pas op voor het draaien van het deksel!

2017-02-08-13_41_51-icloud-fotos

Zo, dat was niet zo perfect als we hadden gehoopt 😀 maar dat deert niet.

2017-02-08-13_42_16-icloud-fotos

3. Pas het netpotje in de pot

Indien het groot of te klein is, zal je wat moeten bricoleren. Ik vertrouw je! In een ideaal geval balanceert de rand van het netpotje mooi op de rand van het stukje uitgesneden deksel.

2017-02-08-13_42_44-icloud-fotos

4. Neem een plantje dat je wil opkweken

Mijn keuze viel op een Trinidad Perfume peper omdat die een beetje achterliep op de rest qua grootte. Normaal gezien, zou het na verloop van tijd de rest moeten inhalen, volgens mijn referentie op youtube 😉

Terzijde: de bladeren in het hart van deze niet-pikante peper, zijn eerst gelig van kleur en pas later worden ze groener naarmate ze groter en ouder worden.

2017-02-08-13_43_12-icloud-fotos

5. Verwijder héél voorzichtig de grond van de wortels

Haal de zaailing voorzichtig uit het potje. Laat water over de kluit lopen zodat de potgrond eraf gaat en zo goed als de meeste grond eraf is. Probeer er goed op te letten dat er geen wortels afbreken.

Vergeet niet dat de plant nu in “shock” is. Het kan even duren vooraleer de plant opnieuw normaal verder begint te groeien.

Idealiter – voor deze methode – kweek je de zaailingen op in steenwol pluggen en verplant je die samen met het plugje.

2017-02-08-13_43_28-icloud-fotos

6. Zet de zaailing in het netpotje met kleikorrels

Probeer de wortels toch wel een beetje te verspreiden in het potje. Afhankelijk van de grootte van de wortels, is dat niet altijd even simpel. Ze moeten wel diep genoeg zitten, zodat ze aan het water geraken straks.

Zo ziet ons potje eruit..

2017-02-08-13_43_44-icloud-fotos

7. Vul de container met water en hydrocultuur voeding

Ok, ik had geen zin om specifieke voeding uit te kiezen voor de pepers, aangezien ik nog wat een hele fles hydrocultuur voeding van de IKEA over had (zie de Smart Garden Hack). Maar, genoeg winkels op het internet te vinden voor het “betere” werk.

Zorg ervoor dat je de voeding gebruikt zoals op de verpakking staat. Téveel voeding kan nefast zijn voor jouw plant.

8. Plaats het netpotje in de container

Zorg ervoor dat niet alles onder water staat, maar dat er toch zeker nog een 3cm wortel (aan de bovenkant) gewoon in de kleikorrels zit, zonder water. Als álle wortels in het water zouden zitten, dan kan er verstikking optreden van de wortels en dan is het gedaan.

Ziezo, nu lekker in het licht zetten en geduldig wachten.

2017-02-08-13_44_04-icloud-fotos

En zo staan alle peperplanten er momenteel bij. De plant heeft zich na een paar dagen al mooi recht gezet. Hopelijk haalt het plantje snel zijn achterstand in! En anders moet ik een betere voeding zoeken… kuch… want de methode zou moeten werken 😉

Vergeet na verloop van tijd niet te controleren of er genoeg voeding in de container zit. Handiger doe-het-zelvers vinden altijd wel een manier om dat sneller en simpeler te controleren, zonder het deksel eraf te halen.

Al zal je toch na enige tijd het potje eraf moeten halen om de wortels te inspecteren.

 

2017-02-08-13_34_39-icloud-fotos

Tips:

Zorg ervoor dat je geen doorzichtige containers gebruikt. Als er licht in het water terecht komt, is de kans héél groot dat er algenvorming gaat ontstaan. Dat wil je niet, want die nemen alle voedingstoffen weg van jouw dierbare plant. En als de algen op de wortels hangen, dan kunnen ze ook nog eens de wortels gaan verstikken en is het ook finito met jouw plantje!

Als je toch een witte of ietwat doorzichtige bak hebt, kan je die altijd proberen verven in het zwart. Liefst langs de buitenkant, want je wil geen vieze chemicaliën in jouw voedingswater.

Geen peper plantjes? Probeer gewoon eens een krop sla te kweken. Werkt ook perfect én groeit normaal gezien veel sneller dan de reguliere grondsla.

Geen tijd meer om te zaaien? Neem stekken van een moederplant. Doe wat stekgel of -poeder waar de stek werd afgesneden en laat even wortelen in een propagator. Als er genoeg wortelvorming is, kweek de stek dan verder op volgens deze methode.

 

Veel plezier!

Koffiegruis, goed of toch liever niet?

Compost is het zwarte goud van de moestuin. Doe het goed en je hoeft helemaal geen dure (organische) meststoffen te kopen om jouw planten goed te laten groeien. Alles wat goed composteerbaar is, vliegt op de compost. Ook koffiegruis is een klassieker voor de compost hoop, want het zou stikstof toevoegen aan de composthoop. Zo zijn er mensen die bij cafés, tavernes, koffiebars … langs gaan, om daar emmers van bruine goed op te halen.

Waarom is koffiegruis zo populair?

Koffiegruis zou …

  • de pH van de grond verlagen (zuurder maken), wat goed is voor zuurminnende planten
  • goed zijn om te mulchen rond planten
  • worden gebruikt om slakken weg te houden van planten
  • volgens sommigen katten weghouden uit de tuin waar het gestrooid werd
  • heel goed voedsel zijn voor wormen in wormcompostbakken

2016-11-30-13_44_52-coffee-plant-google-zoeken

Maar is het echt wel zo’n wondermiddel?

James Wong – bekend botanist, boekenschrijver en televisie presentator “Grow your own drugs” – is het daar niet helemaal mee eens (*). Gedreven door hopen gratis koffie gruis- beschikbaar gesteld door coffee bars –  en met veel nieuwsgierigheid begon James een klein experimentje.

Voor dit experiment had hij twee identieke moestuinbedden, met sla, tomaat, kruiden en bloemen. Eén van de bedden bestrooide hij met (afgekoeld) koffiegruis en de andere liet hij als controle bed. Binnen de twee weken was het duidelijk dat het bed met koffiegruis er slechter aan toe was dan het controle bed. De groei ging achteruit, bladeren verkleurden en planten stierven zelfs gewoon af. In sommige gevallen weigerden zaden zelfs te kiemen.

Na wat wetenschappelijk leesvoer door te nemen, begreep hij dat de oorzaak. Koffiebonen bezitten van nature caffeïne. De reden waarom planten caffeïne produceren is allelopathie, oftewel het proces waarbij planten stoffen produceren die de groei en ontwikkeling van andere organismen beïnvloeden, zowel positief als negatief.

Caffeine may cause autotoxicity, in Coffea arabica (Waller et stems, roots, pulp of coffee, and undercanopy soil) significantly inhibited the seed germination and radicle growth of barley, rye grass, lettuce, and fescue (**)

In dit geval heeft het koffiegruis een zeer negatieve invloed op de zaden, planten én op het bacteriële grondleven.

Eindoordeel

James’s onderzoek was geen groot wetenschappelijk onderzoek, al zijn er wel een aantal gedaan naar de invloed van cafeïne. Ondanks dat, kunnen we ons toch ook beter de vraag stellen: is het verstandig om nog verder koffiegruis te gebruiken, gezien de uitkomst?

Misschien kan een klein beetje gruis op de composthoop geen kwaad; waar wormen lekker hun gang kunnen gaan. Zomaar alles rond jouw planten strooien, dat lijkt spijtig genoeg geen goede optie te zijn, ook al heeft caffeïne niet op alle planten een dermate negatieve impact.

Referenties

Tijd om de chaos aan te pakken

Zo was mijn begroeting gisteren: amper nog een stukje pad zichtbaar, aan het einde van het pad zelfs helemaal niets meer. Én voor de rest vol onkruid… ik hoop op wat welwillende helpers dit weekend om wat extra orde te brengen in de chaos.

Ondanks het slechte weer zocht ik de moed bij elkaar – ik kan niet constant binnen blijven zitten na het ongeluk en het slechte weer. Zo ben ik de “fruit zone” beginnen te wieden voor een stuk. Ridderzuring die bijna zo groot was als mezelf doorweven met distels, boterbloemen en netels. Terwijl er in’t voorjaar amper iets zichtbaar was. Integendeel, dat stukje grond was bijna helemaal “proper” te noemen.

Het voorste deel van het “onkruid” bestond uit zelf aangeplante smeerwortel, die ik gebruik om te mulchen. Dat heb ik dan ook gedaan – ondanks dat het een geweldige bijenplant is.

Eerst zo goed en zo kwaad mogelijk alle klimmende winde verwijderd van de twee vrucht velden en daarna een laag smeerwortel bladeren erover. Helaas zal dat niet genoeg zijn, want die ganse hoop verdwijnt heel snel als sneeuw voor de zon. Wie ziet de courgette en pompoenen staan tussen al die mulch? 😉

De paarse radijsjes zijn plotseling allemaal opgeschoten. Helaas, we zullen het moeten doen met de heerlijke zaaddozen die ze produceren. De rode radijsjes tussen de wortelen… mja, de meeste zijn ook aangetast door één of ander aaltje of ander insect :/ weinig chance op dat gebied.

IMG_2402

De eerste aardbei… ook aangetast door vogels en slakken waarschijnlijk. Dringend eens onkruidvrij maken en een laagje stro leggen.

IMG_2393

De koolrabi lijkt het goed te doen, nog een weekje of twee en de eerste is hapklaar.

IMG_2395

Ook de aardappelen in de zakken groeien goed aan. Ze hebben ook dringend wat extra potgrond of compost nodig zodat er hopelijk wat extra aardappeltjes aankomen. Misschien ook een klein beetje kalium schenken?

IMG_2397

Tussen het onkruid vind ik een paar nuttige en mooie bloemen terug: korenbloem, papaver en lavatera (of kaasjeskruid?) denk ik. Kan mis zijn.

IMG_2401IMG_2400IMG_2396

Vervolgens: de serre. Noire de crimée neemt als een van de eerste een tomatenspurtje. Ondanks dat de planten nog niet zo groot zijn, zijn de eerste vruchten héél duidelijk zichtbaar. Een grootte van 3 cm hebben ze ongeveer.

IMG_2392

Ook al zijn er nog niet veel vruchtbeginsels te bespeuren, bloemen zijn er al volop, op de tomaatjes. Moest het weer nog een beetje beter meezitten, zouden de planten al een stuk groter zijn dan nu… Maar we blijven geduldig wachten.

IMG_2390

De watermeloen heeft het wat moeilijker, maar de komkommer heeft het nu al naar zijn zin. Dat wordt weer een enorme opbrengst.

IMG_2389

De gele courgette, beetje later gezaaid dan gewoonlijk, maar er komt eindelijk wat groei in. Je ziet ook nog duidelijk de klimmende winde die maar al te graag de vruchtenpercelen wil overwoekeren.

IMG_2386

Hier is mijn dochtertje die dolgraag een kijkje wou komen nemen in de serre. Naast de pepers zijn ook de puntpaprika’s al vrucht aan’t maken. Joepie! Mijn werk in de tuin neemt haar gedachten van haar hand eventjes weg.

IMG_2387

Per ongeluk heb ik met mijn kleine handzeis één van de buiten-watermeloenen omgehakt 😦 kieken dat ik ben! Ik zal maar eens nadenken wat ik er eventueel in de plaats zou kunnen zetten.

Het valt ook op dat het wat frisser is, de groei blijft beperkt als ik ze vergelijk met de andere planten uit dezelfde familie. Ik blijf duimen voor een mooie zomer.

IMG_2385

Als het terug wat zonniger is, moet ik dringend de buitentomaten wat aanbinden en dieven. Met dit weer heb ik schrik voor de schimmels. Deze komen makkelijk binnen via de wondjes die we achterlaten bij het dieven van de tomaten… Ik heb zelfs al enkele vruchtbeginsels ontdekt bij de één-tros-test-tomaten!

Een tip voor wie tomaten dieft: de wonde afdekken of dichten met wat lavameel poeder. Dat zou de schimmels minder kans geven om de plant binnen te dringen.

IMG_2384

De alligator f1-pompoen lijkt ook eindelijk zijn groei te hernemen. Ik ben fan van de kleine, groene pompoentjes die de plant aanmaakt. Net één keer genoeg voor een gezinnetje van twee tot vier personen. De groene kleur maakt hem ook nog eens speciaal, want die kom je toch amper in de winkel tegen.

IMG_2382

Om af te sluiten, toch nog een fotootje van ons 3de kind 🙂 dankzij haar zijn de laatste zware weken iets makkelijker om te verwerken. Ongeveer 9 a 10 weken oud is ze nu en zal de beste vriendin van ons dochter worden.

IMG_2373