Tagarchief: courgette

Met de komkommerfamilie heb je nooit honger & het peper drama

… al wil je soms wel eens iets anders eten dan komkommerachtigen 🙂

De foto’s

De oogst van 4 komkommer planten, 3 courgette planten en 2-3 aubergine planten. Als je goed oplet, zie je ook 3 verschillende soorten courgettes. Witte, gele en gewone groene. In staafjes gesneden is dat héél mooi in een pasta salade bijvoorbeeld.

IMG_0460-small

Een geluk dat de kids heel graag komkommer eten, maar dan nog zal ik er moeten weggeven. We krijgen die niet allemaal op hoor 😀 dat weten we dan ook weer voor volgend jaar.

IMG_0458-small

Buiten de blauwe tomaten, die eigenlijk totaal niet lekker smaken, zijn de eerste rode tomaten aan het afrijpen. Yes! Ik gok erop dat ik eind deze week wel al een van de eerste tomaatjes mag proeven 🙂 Spijtig genoeg heb ik totaal geen idee welke tomaten op de voorgrond hangen. Er hingen geen strips op de tomatenplanten bij Ecoflora dit jaar en eerlijk gezegd ben ik teleurgesteld in hun aanpak/aanbod dit jaar. Maar goed…

IMG_0454-small

Een klein panoramaatje van de serre binnenin. Alles groeit enorm snel nu, ondanks dat ik maar één keer per week water geef.IMG_0198 (1)Een prachtige aubergine bloem 🙂 helaas zijn de bladluizen ook zot van de aubergine bladeren. Grr… ik moet ze eens afspuiten voor ze teveel schade aanrichten.

Het hete peper drama

De pepers in de serre hebben het hard te verduren gehad. Door de hitte droogden de potten zeer snel uit, veel sneller dan ik anticipeerde. Gevolg: alle planten hingen helemaal slap en ik had het niet eens door! Een interventie met heel wat water heeft de meesten er toch wat doorgekregen. Helaas zullen sommigen het niet meer halen. Maar goed. Een harde les. Hadden ze in de volle grond van de serre gestaan, was het misschien niet zo erg geworden.

Ondanks dat euvel, heb ik een aantal vrienden kunnen overhalen om samen met mij een paar van de eerste, kleine habanero pepers te eten/proeven (en niet uit te spuwen). Hehe. En met succes!

Gelukkig had ik de melk klaarstaan voor ons allen. Want hun reactie was zoiets als:

“… ik dacht te weten wat heel pikant was, maar dit is niet normaal pikant …”

Bij anderen was het een angstvallige doodse stilte 😀 please do not unfriend me 😀 😀 😀

Spijtig genoeg was dat de eerste én laatste keer dat de ze zoiets pikant zouden eten 😀 al hebben ze hier en daar wel de aroma’s kunnen proeven van de pepers, voor de capsaïcine zijn werk begon te doen. Best een beetje proud. Ik hoop dat ze beseffen dat het meer is dan alleen maar pikant. Pepers kunnen écht wel een heerlijk aroma hebben naast hun pikantheid. Daarom dat Jalapeños (oa in Sriracha) en Tabasco ook zo bekend zijn geworden. Een unieke smaak.

Fier. Ja, fier ben ik op mijn vrienden die de test met mij gedaan hebben. Beseffen ze eigenlijk wel dat ikzelf de “test” al 3 keer heb gedaan met 3 kleine groepjes vrienden? Zelfs mijn lieftallig vrouwtje heeft een stukje willen proeven, terwijl ze zweerde zoiets noooit te doen.

Ter informatie, Tabasco saus ligt rond de 2.500–5.000 op de Scoville (heetheid)schaal, terwijl de Habanero rond de 100.000-350.000scu ligt. Met ander woorden, die habanero peper was makkelijk 50maal pikanter dan gewone Tasbasco saus.

Hoe voelt het aan, zo’n pikante peper? 

Als je net bijt in zo’n peper, dan smaak je nog het frisse paprika achtige en ook wel fruitige aroma (afhankelijk van peper tot peper), maar al na een paar seconden voel je duidelijk dat de heetheid zijn werk begint te doen. Afhankelijk van de grote en hoeveelheid pepers dat je eet, spreid er zich een brandend gevoel doorheen je hele mond. Ik heb verschillende keren van de Habanero geproefd en afhankelijk van hoe goed je kauwde, zit het soms vooral vanachter in de keel of meer op de tong. Er is volgens mij niet echt een vergelijkend iets met de “pijn” die je voelt. Misschien alsof er duizenden naalden tegelijk in de tong steken?

Gelukkig genoeg duurt het maar een aantal minuten vooraleer het ergste voorbij is. Als je zelfs zoiets wilt uitspoken met je vrienden: best een fles volle melk erbij nemen 🙂 om te blussen. Werk echt wel verkoelend. De melkeiwitten (dacht ik) breken de capsaïcine af en zorgen zo even voor een verkoelend effect. Mensen, drink aub geen water of bier, want dat helpt niet 🙂

Het klinkt zot, maar eigenlijk wil ik best nog wel es een hete peper eten, rauw. Van de rest zal ik natuurlijk een heerlijk sausje proberen maken.

Omdat ik toch wel wat zot van van hete pepers nu, een filmpje van LA Beast. Die drinkt een gallon van de allerheetste tabasco saus (basis van Habaneros). Opgepast: kots alert! 😀

Advertenties

Warmteminners

Alright, bijna half april. Tijd om een deel warmteminnende groenten te zaaien. Komkommers, courgetten en pompoenen.

Courgettes

Om te beginnen zaai meestal verschillende soorten courgettes. Dit jaar zijn het er drie:

  • groene (Black Beauty) -> een standaard ras
  • gele (Gele, hybride? van Vilmorin) -> stevige opbrengst
  • witte (Blance de Virginie) -> eerste maal gezaaid

Als ik me niet vergis, heb je bij Aveve & Vt Zaden zelfs een pakketje met alledrie de soorten erin. Wel random (spijtig). Maar met deze 3 kleuren, kan je prachtige en kleurrijke gerechten maken!

In mijn collectie zit er ook nog een “Ronde de Nice”, maar ik hou het hier gewoon bij. 3 plantjes om mee te starten. Binnen een maand ofzo zaai ik nog 2 nieuwe zodat de spreiding mooi doorgaat tot september/oktober.

Dit gespreid zaaien is een trucje dat ik onlangs geleerd heb van Frank (natuurlijke moestuin). De meeste courgette planten krijgen na verloop van tijd last van een soort meeldauw. Dat is gewoon de natuur dat een signaal geeft dat de planten oud zijn en het beste van zichzelf gegeven hebben. Jongere planten hebben minder last van meeldauw. Met andere woorden, als de 3 planten beginnen minderen qua opbrengst, volgen de 2 jongere planten de oudere op. Eigenlijk een typische teeltspreiding, maar nu met uitleg waarom 🙂

Voor de lol – en omdat het mislukte vorig jaar – toch nog eens een witte patisson gezaaid. Ben nog steeds benieuwd naar de smaak.

Pompoenen

Alright, de pompoenen 😀 veel teveel pompoenen 🙂 ik heb het al eens vermeld: ik heb veel teveel soorten pompoenen. Toch ga ik ze proberen een plaats te geven in de tuin. De ene krijgt een eigen plekje, de andere proberen we te laten kruipen op een zelfgemaakt klimrek.

Hier zijn ze dan nog eens:

  • Uchiki Kuri: kleine, stevige, vitaminerijke, oranje vruchten
  • Pink Banana: rozige, rare, langwerpige vorm, populair in bepaalde streken, groot gewicht
  • Muscat de Provence: de typische Assepoester pompoen 🙂 groot, waarschijnlijk als sierpompoen gebruiken
  • Sweet dumpling: mooie, kleine pompoen, schijnbaar tamelijk zoet,  leuke vorm
  • spaghetti pompoen: de typische vezelige pompoen, waar het vruchtvlees gebruikt wordt als spaghetti
  • Lady Godiva: naaktzadige pompoen, vooral voor de zaden geteeld
  • Alligator F1 van Bolster: kleine, groene pompoen met lange houdbaarheid, nieuwe biologische hybride
  • Waltham Butternut: flessenpompoen, mooie vorm, goede opbrengst, laat afrijpend

Van elke soort werd er gisteren eentje gezaaid. Misschien moet ik toch wel het dubbele zaaien. Alleen stom dat ik niet genoeg bakjes heb om de ingezaaide potten te herbergen 😀

Komkommers

Veel mensen denken dat ze een serre nodig hebben om komkommers te kweken. Dat is helemaal niet nodig. Je moet gewoon wat geluk hebben met het weer en een goede, warme standplaats voorzien van iets waar de planten tegenop kunnen klimmen. En natuurlijk de juiste soort.

Als je een buitenkomkommer wil proberen, raad ik zeker en vast de komkommer “Marketmore” aan. Er zijn blijkbaar wat verschillende soorten van Marketmore, maar ze hebben allemaal dezelfde origine. Ze kunnen tot 30cm lang worden, maar je plukt ze beter wat jonger. De smaak is vol en fris aromatisch. Niets vergeleken met de komkommers uit de winkel. De kans dat je een bittere komkommer hebt, is spijtig genoeg wel reëel. Maar als de plant niet teveel stress heeft en je haalt de mannelijke bloemen weg, is die kans heel klein. Ja, dat heb je met heirloom komkommers wel eens voor, maar daar leer je uit. Laat je dat niet afschrikken!

Aangezien mijn serre groot genoeg is dit jaar, ga ik ook voor serre komkommers. De versie die ik ga opkweken noemt Arola. Eentje uit de Bingenheimer zaad collectie. Deze komkommers hebben ongeveer dezelfde lengte als de winkel komkommers, maar wel een betere smaak.

Bloemetjes

Binnenshuis heeft de grootbloemige Lavatera een plaatsje gekregen tussen het zaaigoed. Buitenshuis ben ik bezig een stukje gras naast het huis om te graven om nadien wat meer beplanting/bloemen te hebben. Daar staat nu een Rhododendron dat geruime tijd in een grote pot stond, maar amper groeide. Daarnaast komen wat sexy Lupines 😉

Eerlijk gezegd begin ik al te twijfelen waar ik al mijn bloemen ga zetten :/

De moestuin

Naast de serre was er nog wat plaats om wat aardbeien te planten. Deze keer kies ik voor het gemak: zwart plastiek op de bodem met daarin de tomaten. Niet echt ecologisch, maar ik wil wel eens een deftige opbrengst dit jaar dat niet overschaduwd wordt door massa’s onkruiden.

Een speciaal ras aardbeien dat ik iedereen kan aanbevelen is “Mara des Bois“. Je kan het vinden bij Ecoflora. Het is een doordrager (dus iets kleinere vruchten) én de smaak is ontzettend goed. Het heeft wat weg van bosaardbeitjes. Zoet en aromatisch.

Ondertussen komen de erwten, ajuintjes etc piepen boven de grond. Maw, de bodem is warm genoeg om al een deel van de voorgezaaide groenten uit te planten. Zoals de spruiten en koolrabi. Vandaag volgt een ander deel met oa wat bloemen, spitskool en venkel.

Het weer wordt beter, april is dé zaaimaand bij uitstek, de druk op mijn schouders is voelbaar. Soooo much work to do.

Project 4: glass gem corn (glas korrel maïs)

Jullie vragen zich misschien af, waarom project 4? Waar zijn de andere 3 projecten? Of bedoel je een experiment? De keuze tussen experiment en project kon ik moeilijk maken, maar laat mij vooral eerst nog eens verduidelijken wat de andere drie projecten zijn:

  1. de natuurlijke moestuin: werken met de natuur mee. Niet meer zaaien op rechte lijnen, maar op organische lijnen, mengen van kleur, vorm, grootte…
  2. mega ajuin: zaaien van ajuinen die makkelijk 1 kilo of zwaarder worden. Al vrees ik dat het zaaisel – op verplaatsing – niet op tijd werd verplant :/ ik denk dat ik volgend jaar beter herbegin met dit project
  3. het hete-pepers-project: 21 soorten capsicums waaronder 2 paprika’s. Slechts een tweetal soorten zijn niet gekiemd. Onder de pepers zit er normaal eentje die 1.000.000 scoville units kan bereiken. Nucleair heet dus 🙂

En dan zijn we nu gearriveerd aan project 4! Glass gem corn of glaskorrel maïs. Wat is het? Het is geen zoete maïs, maar een bak- en/of pofmaïs met mooie kleurschakeringen. Wie dacht dat er enkel “gele” maïs was, komt bedrogen uit. Er bestaan groene, rode, blauwe maïs variëteiten. Blauwe maïs kan je ook nog steeds terugvinden in Mexico als ik me niet vergis en in bepaalde Amerikaanse staten. Het is net zoals de oranje wortelen. Iedereen kent oranje wortels, maar weinigen wisten dat er ook witte, gele, paarse en rode wortelen bestaan! Eerlijk gezegd, ik ben dolgelukkig dat je nu zelfs bij Aveve kleurwortel zaad kan kopen! Nu hopen dat andere bio zaadbedrijven zoveel mogelijk op die speciale soorten springen. Lang leve de variatie!

Het doel is niet om deze “Glass Gem” als bakmaïs te gebruiken, maar eerder als versiering in mooie flesjes en dergelijke. Hier is nog een foto van de gekleurde maïskorrels:

2015-03-20 09_36_23-family+061.jpg (1600×1200)

Ik vind ze prachtig en ze lijken zelfs een beetje op snoep, vind je niet? Hopelijk mag ik ook zo’n mooie zaden oogsten!

Er is maar één ding dat me een beetje dwars zit. Ik ga een kleine hoeveelheid suikermaïs zetten, naast de bakmaïs. Sommigen beweren dat de zoetheid vermindert als er in de buurt bak of pofmaïs groeit. Andere weer niet. Nuja, we zullen wel zien wat het geeft. Maïs zet ik gewoon omdat er op het toegekende kweekbed enkel courgettes zullen staan en voor de rest hebben er weinig andere groenten de kans om goed te groeien eens de courgette planten groot zijn. Maïs en courgettes gaan goed samen heb ik vorig jaar gemerkt. De combinatie met bonen erbij (three sisters) was wat minder.

Weer een ervaring rijker binnenkort 🙂 let’s amaze some people!

Genoeg regen, nu zon

Door de aanhoudende regen heeft mijn quinoa het zwaar te verduren. De mastodonten zijn wel meer 2 meter hoog geworden, maar door de bloemen – die veel van de regendruppels vasthouden – begon er veel door te hangen. Uiteindelijk zijn ze allemaal op één na omgevallen. Die ene stond naast een stok die eigenlijk bedoeld was om ze allemaal wat vast te binden. Natuurlijk door al het werk is dat uit mijn gedachten gegaan en het gevolg is ondertussen gekend. Voorzichtig heb ik dan maar de quinoa planten terug proberen recht te zetten. Op een paar na is dat gelukt en lijken ze – met de ondersteuning van wat stokken en draad – het te overleven. Nu is het vooral wachten op de mooie verkleurende bloemen die er binnenkort zullen aankomen. Eigenlijk lijken ze nu nog steeds op het “onkruid” melde, maar dan een pak groter!

De wortelen in mijn aparte wortelbak hebben veel baat gehad aan de intense regen. Een mooi aantal zijn mooi dik uitgegroeid! En zonder aantasting van de wortelvlieg.

image

De foto doet de wortelen geen eer aan, spijtig genoeg. De ‘purple haze’ tussen de kleurwortels, valt mooi op met zijn donkere kleur.

De sperzie boontjes blijven nog steeds goed produceren. “Eclarel” is geen bio ras, maar gewoon al vanwege de productiviteit en goede smaak overweeg ik het terug te zetten volgend jaar. We eten hier toch graag boontjes 🙂

De courgettes die kweken ook geweldig snel voort, daar heb ik weer bijna een volle emmer van afgedaan.

image

De tomaten werden nogmaals gediefd en extra gesteund. Sommige, groeien zo hard dat ze al getopt moeten worden. De serre is te klein aan het worden!

 

De eerste komkommer is een feit

Ik kon het niet laten. Ik moest en zou eens van die ene komkommer proeven die aan de komkommerplant hing. Hij was nog niet helemaal volgroeid, maar mijn smaakpapillen kregen gisteren de overhand…

De cucurbitaceae
’t Is de middelste 😉 onze eerste komkommer

Het eerste wat mij opvalt: wat een stekeltjes! Die heb ik eventjes met een hard oppervlak plat gestreken. Het is zo raar om te zien dat er hier wél stekels opstaan en niet op de commerciële komkommers. Die laatste wordel blijkbaar geborsteld.

Mijn eerste kennismaking met de smaak van mijn eigen gekweekte “Marketmore 97” komkommer: dit is geen “typische” winkelkomkommer. Hier proef je echt “komkommer” met meer diepgang. Iets zoeter, fluweler en heel krokant. Helemaal niet zo waterachtig als de komkommer uit de winkel.

Aangezien deze jongen nog maar een goeie 10-12 cm  lang was, is het nu wachten op de grotere exemplaren, om daar een smaakbeoordeling over te geven.

En laat ze maar komen die komkommers. Met wat selder, tomaten en kruiden erbij wordt het binnenkort tijd voor die typische verkoelende zomerdrank! Gazzzzzpachoooo 😀

De cucurbitaceae zijn niet de enigste groenten die ik gisteren heb geoogst:

oogst in keukenEen hele hoop Nieuw Zeelandse spinazie (links) dat ongelooflijk snel blijft aangroeien. Alleen een beetje spijtig dat ik het zo moeilijk door de passe-vite krijg, zonder wat fijner te snijden met het chef mes. Er zitten namelijk heel wat (gezonde) vezels in. Eens door de passe-vite heeft het wel een iets drogere structuur, maar dat lossen we de volgende keer wel op met wat extra room of Boursin kaas 🙂

Rechts van de spinazie ligt er een hoopje bladkool (Cavolo Nero & wat van een bladkool mix), wat wortelen, een halve kilo boontjes (Eclarel) of meer, een paar Chioggia bieten en wat snijselder. Van dit alles is een groot deel bestemd voor de lekkere minestrone  met quinoa.

Voor het recept: http://www.foodmatters.tv/articles-1/warming-minestrone-soup-with-quinoa-kale-free-recipe

Veel tuinplezier en geniet van de welverdiende regendouche in de tuin!

 

Oogst van de dag

Ik heb nu een 5tal courgettes staan als ik me niet vergis. Ronde, gele en groene lange. Wat men zegt over 1 à 2 courgette planten per standaard gezin, is correct. Wat een massa aan vruchten! Een paar dagen na de vorige oogst mocht ik gisteren ook weer meer dan een halve emmer vruchten plukken. Maar mij hoor je niet klagen. Het maakt me gelukkig dat ik iets aan anderen kan geven. Als dank van waardering en blijk van vriendschap.

Hieronder zie je wat de opbrengst van gisteren:

 

10462881_10204203907359834_4036097684467476684_nZo zie je:

  • 5 gele, 4 ronde en 3 groene courgetten (de groene zijn marrows, en worden minder houterig als ze groot zijn, schijnbaar)
  • Links boven zie je de boontjes van de struikpronkboon “Hestia”. De peul heeft een rare textuur. Lijkt een beetje op de tong van een poes! Een beetje ruw zo. Heel bizar. Ik heb ze ondertussen al gesneden in stukjes en merkte op dat de boontjes een mooi donkerroze kleur hadden. Benieuwd naar de smaak. Van 6 plantengroepjes ongeveer 2 porties als eerste oogst.
  • In het midden liggen de fijne boontjes “Eclarel”, goed voor één portie met ons gezinnetje.
  • Tussen de boontjes in, liggen twee Black Cherry tomaatjes. Nog niet helemaal rijp blijkbaar, de smaak is nog niet op en top. Maar wel al goed eetbaar.
  • Rechts liggen een rode en een bosje sjalot. Geen geweldig jaar, maar ook niet compleet naar de vaantjes.
  • Een verloren aardappel, had ik gemist bij de oogst vorige vrijdag. Momenteel zitten er nog een deel in de grond (zonder loof) omdat mijn kruiwagen vol is 😀
  • En tot slot nog wat aardbeien. Lekker van smaak, maar elke keer weer wordt die bak overwoekerd door onkruiden zoals kweekgrassen, netels, distels, zuring etc… 😦

Tijd voor de aardappelen te rooien

Het was heel dringend tijd om de aardappelen te oogsten, op heel korte tijd werden de bladeren geel en kregen ze typische vlekken van de aardappelziekte. Gelukkig zijn de aardappelen heel mooi van vorm, maar hopelijk zet het zich niet door tot in de aardappels zelf.

We hebben ook een baby penis patatje gerooid 😀 grappig.

Iets minder plezierig was het voor een van de tomaten planten, die leekt deze ochtend plots verdwenen te zijn uit de serre, maar niets was minder waar. Hij was volledig omgevallen door het gewicht van de tomaten. Zelfs de stok kon het gewicht niet tegenhouden. Nuja, de stok was niet zo heel.stevig bij nader inzien.

Positief ben ik dan weer over mijn courgette. Die massa’s vruchten aanmaken, alsook mijn spaghetti pompoen! Ik denk dat daar nu al makkelijk 10 vruchten aan hangen!

Er kruipt veel werk en onderhoud in de tuin, maar langs de andere kant zit ik dan tenminste voor die stomme tv of tablet/computer. Ook mijn bloemenmengsels maken me dolgelukkig. Prettige geurtjes, mooi kleurtjes… Om bij weg te dromen en plukbaar voor de vaas binnen. Al lijkt het erop dat er nog niet veel bijtjes te bespeuren zijn op mijn bloemen de laatste tijd :(.

Voor wat fotootjes, neem een kijkje hieronder. Ze zijn gemaakt met de tablet en niet zo denderend als met mijn andere camera, maar het is al iets 😉