Tagarchief: James Wong

Koffiegruis, goed of toch liever niet?

Compost is het zwarte goud van de moestuin. Doe het goed en je hoeft helemaal geen dure (organische) meststoffen te kopen om jouw planten goed te laten groeien. Alles wat goed composteerbaar is, vliegt op de compost. Ook koffiegruis is een klassieker voor de compost hoop, want het zou stikstof toevoegen aan de composthoop. Zo zijn er mensen die bij cafés, tavernes, koffiebars … langs gaan, om daar emmers van bruine goed op te halen.

Waarom is koffiegruis zo populair?

Koffiegruis zou …

  • de pH van de grond verlagen (zuurder maken), wat goed is voor zuurminnende planten
  • goed zijn om te mulchen rond planten
  • worden gebruikt om slakken weg te houden van planten
  • volgens sommigen katten weghouden uit de tuin waar het gestrooid werd
  • heel goed voedsel zijn voor wormen in wormcompostbakken

2016-11-30-13_44_52-coffee-plant-google-zoeken

Maar is het echt wel zo’n wondermiddel?

James Wong – bekend botanist, boekenschrijver en televisie presentator “Grow your own drugs” – is het daar niet helemaal mee eens (*). Gedreven door hopen gratis koffie gruis- beschikbaar gesteld door coffee bars –  en met veel nieuwsgierigheid begon James een klein experimentje.

Voor dit experiment had hij twee identieke moestuinbedden, met sla, tomaat, kruiden en bloemen. Eén van de bedden bestrooide hij met (afgekoeld) koffiegruis en de andere liet hij als controle bed. Binnen de twee weken was het duidelijk dat het bed met koffiegruis er slechter aan toe was dan het controle bed. De groei ging achteruit, bladeren verkleurden en planten stierven zelfs gewoon af. In sommige gevallen weigerden zaden zelfs te kiemen.

Na wat wetenschappelijk leesvoer door te nemen, begreep hij dat de oorzaak. Koffiebonen bezitten van nature caffeïne. De reden waarom planten caffeïne produceren is allelopathie, oftewel het proces waarbij planten stoffen produceren die de groei en ontwikkeling van andere organismen beïnvloeden, zowel positief als negatief.

Caffeine may cause autotoxicity, in Coffea arabica (Waller et stems, roots, pulp of coffee, and undercanopy soil) significantly inhibited the seed germination and radicle growth of barley, rye grass, lettuce, and fescue (**)

In dit geval heeft het koffiegruis een zeer negatieve invloed op de zaden, planten én op het bacteriële grondleven.

Eindoordeel

James’s onderzoek was geen groot wetenschappelijk onderzoek, al zijn er wel een aantal gedaan naar de invloed van cafeïne. Ondanks dat, kunnen we ons toch ook beter de vraag stellen: is het verstandig om nog verder koffiegruis te gebruiken, gezien de uitkomst?

Misschien kan een klein beetje gruis op de composthoop geen kwaad; waar wormen lekker hun gang kunnen gaan. Zomaar alles rond jouw planten strooien, dat lijkt spijtig genoeg geen goede optie te zijn, ook al heeft caffeïne niet op alle planten een dermate negatieve impact.

Referenties

Advertenties

Pompoenen laten klimmen

Zoals gewoonlijk – en uit onverwachte hoek – heb ik weer veel  teveel plantjes waaronder van pompoen. In plaats van de planten te laten kruipen, ga ik ze dit jaar laten klimmen. Dat betekent dat ik op mijn vruchtbedden op 1 m² dus 4 pompoenen kan laten klimmen. Telkens één plant op de hoeken. Natuurlijk gebruik ik enkel de kleinere pompoen-rassen zoals Uchiki Kuri, Sweet Dumpling en ook een Butternut. Mijn alligator pompoen… die kan zelfs niet eens klimmen. Blijft een struikje gelijk de courgette.

Kunnen ze echt klimmen? Wees maar zeker. Ik heb al genoeg verhalen gehoord en foto’s gezien van pompoenen die in bomen klimmen of aan andere constructies! Hetzelfde geldt voor onder andere watermeloen en klimcourgette (ook wel muskaatcourgette genoemd).

Uit een aantal verweerde paletten heb ik het volgende gemaakt:

IMG_2166
Basis van de pompoen stellage

Tegen dit “rek” komen nog wat bamboe stokken, voor de hechtranken, en bovenop ga ik nog een stukje tuindraad vastmaken. Of misschien hang ik gewoon de restant van de rol erover… 🙂 voor de rest twijfel ik of er geen extra lat hier en daar weg moet, voor wat extra zonlicht. We zien wel.

Op de plaats van de stellage (foto) komt nog een nieuw verhoogd bed. Met schaamrood op de wangen ga ik zeggen: we hebben niet genoeg plaats voor onze kolen vanwege enkele veranderingen in de planning (van buitenaf 😉 kuch). Goed, we hebben nog wat hout over van buurman Kris. Deze keer moeten we wel zorgen voor genoeg “bodem bescherming” zoals karton. Het stikt er van de klimmende winde wortels en heermoes. Om de rand rond de verhoogde bak leggen we nog wat improvisatorisch plastiek (van de oude serre) om de kruipende wortels en onkruiden tegen te gaan.

IMG_2167
links het test bed voor de één-tros tomaten – rechts controle groep

Op de foto boven, zie je linksonder 6 tomaten planten staan. Allemaal staan ze vrij dicht op elkaar en dat is de bedoeling. In theorie (James wong) mogen ze gerust 20cm van elkaar staan, zolang we ze maar één tros tomaten laten groeien. Die trossen zouden (zelfs in de buitenlucht) dubbel zo dik moeten worden, sneller afrijpen en minder last van schimmel krijgen!

Om de vergelijking te kunnen maken tussen de theorie en praktijk, staan er rechts-achter een 4-tal controle planten op “normale” afstand. Die ga ik ongeveer 3 à 4 trossen laten krijgen; als ze het uithouden tenminste.

IMG_2168
verschillende soorten aardappelen

De ouders hebben iets met aardappelen(correctie: François heeft iets met aardappelen, niet? 😉 ). Eerder had ik al vermeld dat ik roze en paarse aardappels (Andes soorten) heb “gechit” (Engelse term: voorkiemen). Daarnaast komen hun eigen (meegebrachte) aardappelen (Charlotte dacht ik?) en – omdat ze zo lekker zijn – Corne de gatte. Eigenlijk lompe en ambetante aardappelen om te schillen (net na de oogst helemaal niet nodig btw!), maar oh zo lekker!

IMG_2169
Klimrekken voor komkommer, watermeloen in orde gebracht

De klimrekken voor de komkommers en watermeloen zijn ook in orde. De serre staat propvol. Ok, er kan nog wat basilicum en citroengras bij 🙂

IMG_2162
Aardbeien volop in bloem

De uitgelopen aardbei planten zijn volop aan het groeien en staan al mooi in bloem. Nog even geduld en dan kan mijn prutske  (dochter) weer volop aardbeien eten. De jongste zoon begint ze eindelijk ook te eten. Gene simpele eter qua voeding!

IMG_2164
Prachtige Arkmene-appel bloesems

De appelaar – Arkmene – een fris-zoete appel, staat mooi in bloem. De eerste echte appeloogst dit jaar? Hopelijk.

IMG_2165
Ergens in het veld ontspruit een Franse selder!

Mijn oog viel op een bizar plantje in het veld waar niks groeit behalve de onkruidgrassen. Bij nadere inspectie zie ik dat een zaailing – of was het misschien een oude plant van vroeger (?) – lustig aan het groeien is. Goed om te weten. Ik ga er toch wat meer zorg aan besteden want dit jaar ga ik geen selder zetten.

Bon, nu is het tijd om te sporten, dan wordt de BBQ gekuist, worden de bamboe stokken voor de staakbonen ietsje verlengd en wordt het tijd om nog eens het gras af te rijden. So much work! 😉 Gelukkig maken de ambtenaren de brug en ik profiteer daarvan 😀

De prei oogst

Prei stoemp, prei quiche, prei in de oven… we kunnen zeker al een tijdje verder met al onze prei. Al de prei is nog niet uitgedaan, maar 2/3de van dat stukje grond is eindelijk onkruid & prei vrij. Maar wat een hard labeur! Ik mag nog van geluk spreken dat de compost en het grondleven al mooi zijn werk gedaan heeft. Een beetje wiebelen met de spitvork en het onkruid komt er makkelijker dankzij de lossere grond. Minstens 5 à 6 grote kuipen onkruid zijn eruit gekomen 😮 Geen wonder dat de opbrengst lager was dan verwacht – in het achterhoofd houdende dat de prei tamelijk laat in de grond stond. Desondanks hebben we hier toch al wat centjes uitgespaard 😉 Als je ziet wat de huidige prijs is van bio prei, mag ik alvast niet klagen.

IMG_1862
Een deel van de oogst

 

Ondertussen ben ik overtuigd om toch eens zelf mijn winterprei te zaaien. Al ben ik nog niet helemaal zeker op welke manier ik het ga aanpakken. Om te beginnen heb ik voor “Luikse” winterprei gekozen. Een klassieker vermoed ik. Zolang de smaak maar goed zit! Ik hoef geen reusachtige hybriden.

Voor de hardleerse moestuinders: groter betekent meestal minder vitamientjes en dus minder smaak. Er zijn bijvoorbeeld kerstomaten die in één kerstomaat meer antioxidanten hebben dan in één grote vleestomaat. Groter is dus niet altijd beter.

Meer over dit vorige in de toekomstige blog posts. Ik ben namelijk een interessant boek aan’t lezen van James Wong: “Grow for Flavour“. Daar staan heel veel interessante weetjes en trucjes in om in de moestuin toe te passen.