Verandering

Mijn eerste jaar in de moestuin (waar ik nog steeds een aantal dingen kan oogsten) was een bewogen jaar. Veel ups & downs. De downs vooral omwille van het onkruid en de beestjes die zich soms iets teveel goed deden aan bepaalde planten. De ups, omdat het beter meeviel dan ik eigenlijk verwachtte 🙂

Anderhalve maand geleden ben ik begonnen met de cursus “natuurlijke moestuin“. Een permacultuur gebaseerde “moestuinieren” cursus zeg maar. Wat ik er vooral wil uithalen is een goede manier om het werk van al dat onkruid wieden te minimaliseren (door veelvuldig mulchen), bij te leren over het leven in de grond én hoe de natuur werkt. Eigenlijk een manier van kweken waar Velt achter lijkt te staan, maar niet echt een doorgedreven positie wil innemen. Ze houden nog steeds vast aan hun wisselteelt systeem, gezien hun nieuwe editie van het boek “Handboek Ecologisch Tuinieren“. Wat ik persoonlijk op zich niet slecht vind hoor – daarmee is het hier allemaal begonnen 🙂 – maar ik wil daar liever iets minder rekening mee houden. Het vraagt soms enorm wat puzzelwerk naar mijn gevoel. Van sommige groenten wil je dan eens heel veel zetten, maar dan ben je meestal wel beperkt door de grote van de velden… Bij de natuurlijke moestuin gaat het er iets relaxter aan toe – heb ik de indruk – maar we gaan natuurlijk ook niet alles op dezelfde plaats zetten. Het boek is van Velt blijft in mijn ogen nog steeds een zeer interessant naslagwerk. Daarom heb ik het mij dan ook net aangeschaft 🙂

Het eerste wat we deden tijdens de cursus was het observeren van de tuin en omgeving én het verzamelen van een massa karton en een massa stro of andere mulch. Ik had het geluk dat ik op mijn werk aan héél groot karton kan geraken van grote elektriciteitskasten die in elkaar gestoken worden én dan had ik nog eens extra geluk dat ik iemand kende die van zijn oud stro af wou (gratis). Perfect! Nu ligt er minstens 100 vierkante meter afgedekte grond van karton met daarop een dikke laag mulch. De rest zal met mondjesmaat rustig uitgebreid worden.

Daarnaast heb ik ook nog een aantal laagstam fruitbomen en andere fruitstruiken geplant. Er is plaats genoeg, dus extra bio fruit is altijd meer dan welkom. Ter informatie: het zijn 3 verschillende appelaars, 2 verschillende kerselaars, 2 verschillende pruimelaars, 3 druivelaars, een paar blauwe bosbessen, een extra rode bes en nog twee stekelbessen. Fingers crossed dat dit een geweldige oogst wordt binnen afzienbare tijd!

Een van de serres is ondertussen ook door de najaarsstorm van enkele weken terug, helemaal kapot. Het zeil is eraf gerukt en verbindingsstukken waren gekast. Helaas, maar dat gebeurt wel vaker met goedkope serretjes. Maar geen nood. Ik heb mijn oog laten vallen op een tunnelserre van 3 op 6m 🙂 met extra verluchtingsopeningen! Eerst nog wat sparen 😦 misschien kan ik met het oude zeil nog een kleinere koude kas ineen knutselen in de winter.

Een blog post zonder foto is maar saai. Daarom heb ik deze middag een speciale radijs opengesneden, vers van de tuin. Vooral de middenste herfstradijs is een prachtige knol:

Rammenas, driekleurige radijs en een typisch lange radijs met witte punt.
Rammenas, driekleurige radijs en een typisch lange radijs met witte punt.

Om af te sluiten even zeggen dat ik net ben beginnen lezen in “Lang leve de oogst” van Velt. Sinds het inmaken van mijn tomaten deze zomer, is de interesse in inmaken fel gestegen. De radijsjes hierboven staan net te fermenteren. Ik ben benieuwd wat het gaat worden.

langlevedeoogst_rgb

En nu nog wat zaadjes kiezen voor volgend jaar 🙂

Advertenties