Categorie archief: Planning

De aanplanting van onze nieuwe (mini)boomgaard

Appels, peren, kersen, krieken, pruimen, (Amerikaanse) bosbessen, aalbessen, jostabessen, vijgen… sapjes, confituur, appelmoes, perensiroop… veelbelovend! Binnen enkele jaren zal er meer dan genoeg zijn om familie en vrienden van lekkers te voorzien. Gelukkig had ik een paar goede helpers om alle palen en plantjes in de grond te steken. En dat was echt wel nodig, vooral door het regenweer en het onkruid dat meer aanwezig was dan initieel gedacht.

‘s Ochtends hadden we een rit van anderhalf uur voor de boeg, richting Kemmel. In de schuur – waar onze plantjes op ons wachtten – was het duidelijk dat ik een van de grotere bestellingen had geplaatst. Na het inladen opnieuw anderhalf uur in de gietende regen naar huis. Even nog wat botten aantrekken, food en drank meenemen en hup, met wat extra werkvolk richting onze nieuwe tuin.

In het begin ging alles traag vooruit, maar we hebben veel winst kunnen boeken door beter georganiseerd te werk te gaan:

  • eerst de eerste rij afbakenen met een touw
  • Vervolgens om de 2.5m een strikje hangen waar het boompje moet komen
  • De eerstvolgende gronden onder elke strik worden nu onkruidvrij gemaakt voor een diameter van 75 tot 100cm
  • Dan worden de putjes net groot genoeg gemaakt, op maat van de wortels van de plant
  • Twee personen slagen dan telkens de grote paal (2.4m) voor bijna een halve meter in de grond (een geluk dat we een voorhamer hadden en trapje)
  • Een andere persoon houdt zich bezig met het planten terwijl de anderen de volgende plantgaten verder klaar maken
  • Als een rij bijna klaar is, wordt de volgende afgemeten etc
  • Iedereen blijft constant bezig waardoor er zelden down-time is of tijdverlies

Op een 4-5 uurtjes was alles klaar. En we hadden slechts af en toe last van wat gemiezer.

De volgende stap is het intoom houden van het onkruid, voornamelijk rond de stammen zodat de wortelen van de laagstammen niet gaan vechten om voedsel met de onkruiden. Waarschijnlijk komt er ook hier wat karton en stro rond de stammen. Vandaar zien we wel verder wat er gaat gebeuren. Mijn visie is een licht verhoogde grond (ongeveer een halve tot 1m breed) over de hele lengte van de appel en peer rijen, waar in de loop van de komende jaren bloembollen, snijbloemen en misschien zelfs pompoen of courgette planten tussen komen. Tussen de rijen komt er gras of iets anders en ecologischer.

(nu klikbaar voor grotere versie)

Voor mezelf heb ik mijn aanplantingsschema geüpdatet met de namen van alle fruitbomen. Ik geraak veel te snel die plantenlabels kwijt 😀 wie weet willen de kinderen wel eens leuke naamkaartjes maken voor alle fruitbomen

Advertenties

De 1ste stap naar de nieuwe no-dig moestuin

Onder het motto:

Vroeg begonnen is half gewonnen

Zijn we op ons nieuw stukje grond begonnen met het aanleggen van de nieuwe moestuin, volgens de no-dig principes. En maar goed ook, want de fruitboompjes komen er ook al aan!

IMG_0021
Met 8 kleine balen stro kom je al een eindje

Aangezien er tussen onze toekomstige buren een boer zit, heb ik gekozen voor het afdekken van de grond met karton en stro. In een later stadium (als de meeste onkruiden weg zijn in het voorjaar) komt er compost over. Dan kan ik ook beter zien welke de hardnekkige onkruiden blijken te zijn en mijn strategie eventueel aanpassen. Tijdig beginnen en vooruit plannen kan een groot verschil maken.

IMG_0043
Karton, karton, karton! Bruin karton!

We gebruiken enkel bruin karton. Zeker en vast geen kleurrijke stukken karton met zo’n plastiek film erover, want dat verteert niet of zeer moeilijk. Ga eens een kijkje nemen bij grote winkels, zij hebben meestal containers met hopen karton. Ik had vooral het geluk ons dichtstbijzijnde tuincentrum dagelijks veel kartonnen dozen in de container gooit. Waarvan soms een paar heel grote stuks. Handig.

Maar eerst… grrrr! Een paar distels kan geen kwaad. Maar op mijn voorziene stukje grond staat het vol met distels! Jammer genoeg heb ik mijn zeis nog niet besteld – dat zou het iets makkelijker maken. Ik had echt geen zin om ze te laten staan want ze stonden volop in zaad. Moest dat nog niet zo zijn, kon ik gewoon het karton erover leggen, maar in deze situatie vertrouw ik het zaakje minder.

IMG_0022

Dus… met de spade zoveel mogelijk distels boven de grond afgestoken…

IMG_0027

Getver, wat een berg distels!

Er is wel iets bizar aan de hand. Het is niet zo goed te zien, maar linksonder zie je enkele distels die er eerder donker/zwart uit zien. Heeft iemand ze met vergif proberen bespuiten? Een soort schimmel die de planten aantast? Ik denk niet dat ik het ooit eerder heb gezien. Het zou me niet verwonderen dat er een beetje vergif gespoten werd door de boer (die het stukje grond rechts van ons bewerkt en onderhoud, aangezien er de eerste 5-8 jaar niemand komt wonen) of een andere ontevreden buur. Als het vergif zou zijn, dan heeft het alleszins niet veel geholpen.

IMG_0023

Zo, wat een rot klus! We zijn erin geslaagd om toch al heel wat distels te verwijderen. De andere onkruiden mogen wegrotten onder de laag karton en stro.

IMG_0031
Oeps, in één keer teveel karton gelegd. Maakt stro verspreiden moeilijker

En dan begint natuurlijk het leggen van het karton. Mooi overlappend, zodat de onkruiden niet zomaar doorheen de spleten kunnen groeien.

Overlap minstens 10-15 cm karton. Hoe groter de stukken karton, hoe minder je nodig hebt (minder overlappingen nodig). Leg vooral niet ineens AL je karton neer, anders moet je over het karton stappen. Huh? Kan dat kwaad? Ja! Ten eerste omdat je dan scheuren in het karton kan maken of het laat verschuiven, waardoor de hardnekkige onkruiden makkelijker er doorheen kunnen groeien. Ten tweede is de kans groot dat er aan jouw schoeisel aarde met onkruidzaden hangt. Na alle inspanningen die we voor no-dig doen, willen we geen extra onkruidzaden gaan verspreiden.

IMG_0035

Zo, hierboven zien we het eerste resultaat na een paar uurtjes. Een stukje afgedekt van ongeveer 3 op 4 meter. Hier kruipen ongeveer 3 kleine balen stro in. Dit is fluffy gemaakt en verspreid over het karton én heeft ongeveer een laagdikte van 20cm. Maar er zijn nog 5 balen te gaan. Aangezien de zon begint onder te gaan, ronden we af en gaan we op zoek naar meer karton!

Zie je dat doosje? Daarin zit de plakband en nietjes die aan de dozen hing. Dat moet je er zoveel mogelijk afhalen! Je wilt dit niet in jouw grond hebben, want het is moeilijk afbreekbaar. Die microplastics wil je ook gewoon niet in jouw grond hebben.

IMG_0048
24 m² toekomstige moestuin. Geen slechte start.

En dit is uiteindelijk het resultaat van dag 2. Op mijn spiekbriefje staat 3.7 x 6.5m en daarvoor zijn 7 balen stro gebruikt. Om jou een idee te geven: dat wil zeggen dat ik met één kleine baal stro iets meer dan 3 m² kan bedekken. Afhankelijk van hoe dik je het stro wilt leggen natuurlijk.

Normaal gezien vliegt dat stro niet zomaar weg. Sommigen vrezen voor de wind en besproeien daarom hun stro met water, maar dan maak je ook het karton sneller “zacht” en makkelijker penetreerbaar door onkruiden.

IMG_0038

De laatste foto is eentje dat gemengde gevoelens teweeg brengt. Het was een prachtige zonsondergang na de inspanning. Dat was ook het moment toen er in de verte een prachtige fazant in een van de grote struiken vloog.

Maar… dit is het zicht op de gronden naast ons waar nu een enorme massa onkruiden staat. En dat zal het niet makkelijk maken voor ons om alles de eerstvolgende jaren onkruidvrij te houden. Daarom overweeg ik om volgend jaar zoals Charles Dowding de moestuin (met compost) tijdelijk verder af te dekken met PE doek. Doorheen de plastiek worden dan wel aardappelen, pompoenen, kolen… geplant. De plastiek kan daarna opnieuw gebruikt worden voor nieuwe stukjes moestuin.

Plastiek (of PE) wil je natuurlijk niet in jouw tuin hebben, maar in bepaalde situaties moet je nuchter blijven en de voordelen afwegen tegen de nadelen. Als er geen hardnekkige onkruiden in jouw tuin zitten – zoals een proper stukje gazon dat je wil omtoveren – dan is de kans ook gewoon heel groot dat je deze techniek totaal niet nodig hebt. Heb je daarentegen last van kweek, hagewinde of andere hardnekkige onkruiden, dan kan deze manier je veel frustraties besparen. Het is niet omdat je tijdelijk plastiek gebruikt dat je niet om het bodemleven geeft. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat de plastiek er jarenlang blijft liggen. Wanneer het onkruid eindelijk handelbaar is, dan ga je mulchen en tijdig schoffelen.

De nieuwe fruittuin krijgt vorm

Vorige week – tijdens die geweldige, grijze, regenachtige donderdag – ben ik in de auto gesprongen richting kwekerij De Linde in Kemmel. Jup, aan de Kemmelberg. Een last-minute beslissing die zijn vruchten heeft afgeworpen. Pun intended 😉

Ik werd er goed ontvangen en ben blij dat Bart (waarschijnlijk wel meer dan) een uur de tijd heeft genomen om samen met mij mijn huidige keuze te overlopen én aan te passen waar nodig.

Blijkbaar was mijn schema heel goed, want over ’t algemeen was de bestuiving mooi afgestemd en de oogst/rijpheid mooi gespreid. Er was maar één ding dat echt ontbrak en dat waren de bewaarappels. Tot dan had ik er nog nooit bij stilgestaan dat er appels zijn die pas eetbaar zijn in de winter én daardoor natuurlijk bewaarappels worden genoemd.

Uiteindelijk heb ik 11 laagstam appels, 7 laagstam peren, 2 kersen, 1 kriek, 1 vijg, 3 Amerikaanse blauwe bessen, 2 aalbessen (waarvan Jostabes) en een 1 stekelbes besteld. Aan frambozen ga ik mij nog niet wagen, zolang we er nog niet wonen. Die vereisen iets teveel aandacht vind ik. De rest kan de “rust tijd” wel nog gebruiken.

Dit is grofweg de indeling die ik ga volgen (voor het groot fruit althans). De kersen en pruimen komen op een dikke 4m van elkaar en daarnaast (of daarachter) komen 3 rijen met appels en peren. Dat wordt een leuke opbrengst. Tijd om een order aan 2 à 2.5m lange steunpalen te plaatsen =)

fruittuin

Ik moet alles ook nog eens goed uitmeten natuurlijk, maar volgens mijn expert zou dit allemaal goed moeten lukken. Hoe het nu zit met de beukenhaag, aan het einde van het perceel, moet ook nog eens grondig bestudeerd worden (dikte, hoogte, gezondheid, snoeimogelijkheden).

De bessenstruiken staan nog niet op dit schema, die komen waarschijnlijk ergens aan het begin van de  moestuin als een soort afscheiding, of naast de toekomstige serre. Voor de blauwe bessen zullen we wel een verhoogd bed aanmaken – gevuld met compost en (sorry) turf. Zo krijgen ze in de winter zeker en vast geen natte voeten.

Nu de fruittuin zo goed als op punt staat – en door een rekenfout wat groter is uitgevallen – besef ik ook dat ik niet meer met verhoogde bedden ga werken (de uitzondering daar gelaten). Die nemen ook veel meer plaats in en daar kan je niet zoveel mee spelen. Met andere woorden, ik ga echt meer de beddenstructuur van Charles D volgen. Dat spaart ook een heleboel aan materiaal en dus ook geld uit. Er komt enkel een semi-vast pad in het midden.

Voor de lijstjes mensen en geïnteresseerden onder ons (nota: RGF staat voor ziekte-tolerante(re) rassen):

Appel:

  • President Roulin (RGF)
  • Gris Braibant (RGF)
  • President van Dievoet (RGF)
  • Discovery
  • James Grieve
  • Alkmene
  • Gravenstein
  • Reine des Reinettes
  • Topaz
  • Melrose
  • Lombarts Calville

Peer:

  • Clapp’s
  • Bonne Louise d’Avranches
  • Jeanne d’Arc
  • Conference
  • Doyenné du Comice
  • Comtesse de Paris
  • Bronzée d’Enghien (RGF)

Pruim:

  • Opal

Kers & Kriek:

  • Early Rivers
  • Kordia
  • Schaarbeekse kriek (RGF)

Vijg:

  • De Portogallo

Amerikaanse Blauwe bes (mooie spreiding):

  • Bluecrop
  • Elliot
  • Patriot

Aalbessen:

  • Gloire des Sablons
  • Josta(-bes) (kruising)

Stekelbes:

  • Hinnonmaki Red

En zo zijn we ongeveer rond.

 

Plannen voor de nieuwe fruittuin #1

Het plannen van de nieuwe fruittuin, vergt toch heel wat inspanning. Een gesettelde fruitboom even verplanten is niet iets dat je zomaar om het jaar doet. Ik ben verre van klaar met mijn planning en onderzoek naar de rassen die ik wil plaatsen, maar de mist rond bepaalde soorten begint toch al wat meer weg te trekken.

Ik baseer me voor een groot stuk op de informatie uit het Velt boek: “Appel, peer en meer” en “Bessen uit de tuin“, aangevuld met informatie van anderen op moestuin fora en gespecialiseerde sites en kwekers. Momenteel voel ik me erg aangetrokken tot de boomkwekerij De Linde in Kemmel, omdat ze zo natuurlijk mogelijk werken zonder spuiten.

Appels

Hieronder staat een eerste, voorlopige keuze voor de appels. De pijltjes verwijzen naar wie een goede bestuiver is voor de appel waar het pijltje vertrekt. (Z) wil zeggen dat het een zelfbestuiver is. Ik probeer zoveel mogelijk rassen te nemen die goede toleranties of resistenties tegen bepaalde ziektes hebben. Met uitzondering van James Grieve. J.G. is een zeer goede bestuiver voor veel appelaars en aangezien dit geen zware productie tuin is, nemen we het risico van de ziektegevoeligheid er bij.

IMG_0166

Momenteel is er een “tamelijk stabiele” keuze van 9 verschillende appel rassen die allemaal laagstammen zullen zijn (eigenlijk alle groot fruit in de tuin zal laagstam zijn). De Alkmene is zeker en vast een favoriet die niet mag missen, want die staat in de huidige tuin ook.

De gespreide oogst is echt een pluspunt in dit resultaat. Al zou ik liever wat extra “keuken” appels willen voor de verwerking tot appelmoes. Er moet ook wat beter nagedacht worden over goede bewaarbare appels.

Een ander probleem: kan ik de laagstammen in haagvorm zetten (spilvorm ofzo?), maw 0.5m van elkaar (dat zorgt ervoor dat ik geen ruimte verlies waardoor ik veel meer verschillende soorten kan zetten). Of moeten echt alle laagstammen minstens 2m uit elkaar staan en moet ik specifiek op zoek naar kolom boompjes? Óf valt de laagstam te trainen? Aaah, ik ben nog zo onwetend op dat gebied en zie niet direct de informatie staan op het web!

Peren

In ons gezin is er waarschijnlijk maar één iemand die graag peren eet. Deze groene jongen (ik krijg ze nog wel overtuigd)! Liever dan appels eigenlijk. Een lekkere, sappige, zoete, aromatische peer… een geschenk uit de hemel! Ik begin nu al te watertanden door die gedachte!

IMG_0167

Peren kiezen is al iets moeilijker. Slechts een paar peren (Conference en Doyenne) zijn echt bij mij gekend. Het aantal planten zal waarschijnlijk ook mogen halveren, omdat – zoals reeds gezegd – ik praktisch de enige ben die peren eet. Neemt niet weg dat de ouders wel graag wat fruit krijgen. Als ik ze in een fruithaag kan zetten, dan is het probleem weer van de baan.

Over de bewaarheid van peren weet ik ook nog niet zoveel, nu ik erbij stil sta. Misschien hier ook nog wat onderzoek naar doen.

Grote overschotten van appels en peren gaan de juicer in. Kids happy! En ik ook 😉

Kersen & krieken

James Wong zegt in een van zijn boeken dat niet alle krieken als zuur moeten bestempeld worden. Integendeel, volgens hem zijn er genoeg krieken die even zoet en aromatisch kunnen zijn als zoete kersen. Ik wil hem best geloven en minstens één kriekelaar zetten in de fruittuin. Zijn ze niet wat ik ervan had verwacht, dan is er de schoonmoeder die als eerste de oogst zal komen opeisen. Vleesbrood met warme krieken, dat gaat er hier anders ook wel in!

Ik twijfel om één hoogstam kersenboom te zetten, achter in de tuin. Het voordeel is dat we binnen 10 jaar een mooie boom hebben om onder te zitten in de zomer en dat heel wat vogels er dolgelukkig mee zouden zijn. De bladeren zijn perfect voor op de compost. Langs de andere kant: eens de boom heel groot is, kan je daaronder waarschijnlijk niet veel beplanting meer kwijt (ok dat is zowel positief als negatief 😀 ). Of misschien zijn er wel schaduwplanten die er onder gedijen.

Ook hier weer: eerst overleggen met de kweker en andere mensen hun ervaringen vragen. De afstand van laagstammen t.o.v. hoogstammen…

IMG_0168

Bon, we laten dit eventjes bezinken en gaan de andere fruitsoorten onder handen nemen 😉

Jullie tips en ervaringen zijn zeker en vast welkom!

Grote plannen veranderen alles

De moestuin anno 2017 zal niet zijn zoals ik hem had ingebeeld. Grote plannen zorgen ervoor dat ik mijn huidige moestuin plannen niet meer kan uitvoeren. Helemaal stoppen dit jaar, daar komt natuurlijk niets van in huis. Manieren genoeg om op onze nieuwe locatie toch te kunnen genieten van verse groentjes.

Nieuwe locatie

Na een heel moeilijke beslissing hebben we beslist om opnieuw te bouwen. Deze keer met een veel grotere tuin. Bijna 11 are! Dat is meer dan 3 keer groter dan onze huidige stek. Daarvan zal een deel natuurlijk “klinisch” gras blijven voor de kids en de hond om in rond te crossen, maar het andere deel wordt moestuin met (hopelijk) een mooie serre en verschillende fruitbomen, struiken, kippen, bloemen… een mooi ecologisch moestuintje met ondersteuning voor nuttige bezoekers.

Het komende jaar of (jaren) heb ik tijd genoeg om de voorbereidingen te starten (nieuwe boompjes kopen, grond bedekken, indeling maken…).

Maar… wat deed je hiervoor?

Voor diegenen die nog maar net op de blog terecht zijn gekomen: ik had een stuk grond in bruikleen net achter onze tuin. Helaas moest ik wel een eindje omlopen en dat is een soort virtuele, steile, bijna onbeklimbare berg. De kracht en energie vinden om telkens een hele verhuis te doen van tuingerief of altijd moeten rondgaan om te oogsten en wieden… dat is zo psychologisch hard. Heel vreemd.

Het feit dat we jonge kinderen hebben, die je niet zomaar even alleen kan laten, maakt het er niet makkelijker op. Twee minuten wandelen; je weet nooit wat er gebeurt ondertussen. Zeker als je thuis met een hond zit. Braaf, jong teefje hoor, maar het blijft een dier.

En nee, een deurtje in de omheining was geen optie.

Tijdelijke verhuis

Helaas zullen we dit jaar nog verhuizen naar een tijdelijke onderkomen en daar is momenteel geen moestuin te bespeuren. Er is wel een tuin, maar die kan ik niet zomaar gaan opeisen. Mijn peper plantjes, die neem ik wel mee hoor. Die kunnen wel op het terras of in de veranda verder groeien in mooie potten.

Verder kunnen we daar in de tuin wel een paar klimmende courgettes kwijt. Misschien nog een paar tomatenziekte-bestendige tomaten voor buiten. Slaatjes kunnen we ook wel ergens kwijt. Misschien kan ik wel een kleine moestuinbak plaatsen om toch iets te hebben.

Ondanks de mooie vooruitzichten ben ik wel wat verdrietig om deze prachtige buurt achter te laten. De relaties en hechte band tussen de buren hier, zal ik waarschijnlijk niet meer ervaren zoals hier. Ik ga het echt missen, vooral die spontane drinks in het avondzonnetje.

Garage sla en iets heet voor 2017

10 dagen na het zaaien: we hebben sla 🙂 alé, mini-eikenblad-slaatjes. Eventjes leken ze geen zin meer te hebben om te groeien, maar blijkbaar was de grond een beetje droger dan ik dacht. Een goeie pletsbui later, kregen ze een flinke groeischeut.

Zoals je kan zien op de foto hierboven, zijn de andere zaden – links en rechts – helemaal niet gekiemd. Dit is al de tweede keer, dat een zaadzakje van Vilmorin een jaar vóór de uiterste datum helemaal niets meer doet. Ik begin zelfs te denken dat ik nooit enige sla heb gekregen uit deze soort. Slechte batch? Niet goed afgesloten? Geen idee. Dat gebeurt wel eens. But it sucks…

Pepers

Vorig jaar had ik een enorme berg aan pepers gezaaid. Bijna 20 soorten, waarvan een paar soorten niet uit kwamen. Van zacht tot super heet. Deze keer doen we het kalmer aan 😀 Met 7 soorten kom ik deze keer wel toe. Haha. Het zijn voornamelijk mildere soorten. Die hete krijg ik hier toch niet verkocht.

  • Beaver dam (500-1000 scoville)
    Een persoonlijke favoriet, mijn eerste zelfgekweekte peper (samen met Jalapeño). Het liefst verwerk ik deze als de peper rijp is, dan is ie zoeter. Perfect in mijn spaghetti saus of tomatenpassata. Mooie grote pepers die wel 15cm lang kunnen worden.
  • Hungarian wax (5000-15000)
    Het zou een tamelijk vroege peper zijn, rijpt van geel naar rood.
  • Jalapeño (2500-8000)
    Klassieker, needs no words.
  • Rehza (5000-15000)
    Hele speciale peper uit de streek van Macedonië, met vele houterige streepjes die je ook wel terug vind op rijpere Jalapeños. Schijnt heel lekker te zijn en lekker om te roosteren.
  • Ring of fire (30000-85000)
    Voor wat extra pit, en normaal geweldig om te drogen in een rista
  • Santa Fe Grande (500-750)
    Mooie pepers, niet te pikant, mooie opbrengst
  • Trinidad Perfume (0-500)
    Een habanereo type peper, maar dan zonder de heetheid

Fotootje van de variëteiten:

pepers2017.jpg

Fingers crossed, dat ik volgend jaar eindelijk nog eens een lekkere sambal of chili saus kan maken, zonder dat de pot bijna ontploft 😀

De meeste variëteiten zijn te vinden bij De Nieuwe Tuin en/of Rareseeds.

Sketch & dé afrikaan van 2017

Sketchy time

Het einde van de herfst en begin van de winter is voor mij de ideale periode om te brainstormen over het doen en laten van het volgend jaar in de moestuin. Ik mag dan nog niet helemaal overtuigd zijn over de locatie van mijn nieuwe moestuin bakken (tussen het huis van ons en dat van de buren in), soms wil ik gewoon eens een indruk hebben van een meer ideale positie. Vandaar de volgende snelle sketch 🙂 *keeps on dreaming* (‘cause the lady of the house doesn’t approve … yet ;p )

15133811_10211084212603165_1620673595_o

Ook al ben je zelf geen tekentalent (ik ook niet echt), enkele snelle schetsen maken soms een wereld van verschil, wanneer je begint te plannen.

Nieuw soort afrikaantje

Bij Plants of Distinction heb ik een variëteit van Afrikaantjes ontdekt die me nu al doet wegdromen. Verschillende kleuren op één plant? Te mooi om waar te zijn! Ze noemen het “Strawberry Blonde”. Mooie kleurcontrasten, maar voornamelijk rood-oranje-roze bloemen die uiteindelijk verkleuren én op die manier voor een kleurrijk contrast zorgen.

Ook al heb ik de kennis, zaden oogsten is normaal niet aan mij besteed (tenzij we plots in een financiële crisis belanden), maar voor deze variëteit wil ik wel eens een uitzondering maken. Perfect voor pot en borders.

 

Enkele interessante details:

In early Spring growing conditions, flowers age and change colour more slowly for maximum contrast. In warmer conditions, colour changes faster with less distinct contrast

M.a.w. hoe frisser het weer, hoe meer contrast en hoe mooier de bloemenpracht.

Meer nog:

Culinary note: The citrus tasting flowers have many uses, try them in salads, sandwiches or seafood dishes too

Iemand zin in een lekker bloemetje?

Ook bij Thompson & Morgan kan je blijkbaar terecht.

Durf nu nog eens zeggen dat Afrikaantjes of Stinkertjes saai zijn!