Categorie archief: Planning

De nieuwe fruittuin krijgt vorm

Vorige week – tijdens die geweldige, grijze, regenachtige donderdag – ben ik in de auto gesprongen richting kwekerij De Linde in Kemmel. Jup, aan de Kemmelberg. Een last-minute beslissing die zijn vruchten heeft afgeworpen. Pun intended šŸ˜‰

Ik werd er goed ontvangen en ben blij dat Bart (waarschijnlijk wel meer dan) een uur de tijd heeft genomen om samen met mij mijn huidige keuze te overlopen Ć©n aan te passen waar nodig.

Blijkbaar was mijn schema heel goed, want over ’t algemeen was de bestuiving mooi afgestemd en de oogst/rijpheid mooi gespreid. Er was maar Ć©Ć©n ding dat echt ontbrak en dat waren de bewaarappels. Tot dan had ik er nog nooit bij stilgestaan dat er appels zijn die pas eetbaar zijn in de winter Ć©n daardoor natuurlijk bewaarappels worden genoemd.

Uiteindelijk heb ik 11 laagstam appels, 7 laagstam peren, 2 kersen, 1 kriek, 1 vijg, 3 Amerikaanse blauwe bessen, 2 aalbessen (waarvan Jostabes) en een 1 stekelbes besteld. Aan frambozen ga ik mij nog niet wagen, zolang we er nog niet wonen. Die vereisen iets teveel aandacht vind ik. De rest kan de “rust tijd” wel nog gebruiken.

Dit is grofweg de indeling die ik ga volgen (voor het groot fruit althans). De kersen en pruimen komen op een dikke 4m van elkaar en daarnaast (of daarachter) komen 3 rijen met appels en peren. Dat wordt een leuke opbrengst.Ā Tijd om een order aan 2 Ć  2.5m lange steunpalen te plaatsen =)

fruittuin

Ik moet alles ook nog eens goed uitmeten natuurlijk, maar volgens mijn expert zou dit allemaal goed moeten lukken. Hoe het nu zit met de beukenhaag, aan het einde van het perceel, moet ook nog eens grondig bestudeerd worden (dikte, hoogte, gezondheid, snoeimogelijkheden).

De bessenstruiken staan nog niet op dit schema, die komen waarschijnlijk ergens aan het begin van de Ā moestuin als een soort afscheiding, of naast de toekomstige serre. Voor de blauwe bessen zullen we wel een verhoogd bed aanmaken – gevuld met compost en (sorry) turf. Zo krijgen ze in de winter zeker en vast geen natte voeten.

Nu de fruittuin zo goed als op punt staat – en door een rekenfout wat groter is uitgevallen – besef ik ook dat ik niet meer met verhoogde bedden ga werken (de uitzondering daar gelaten). Die nemen ook veel meer plaats in en daar kan je niet zoveel mee spelen. Met andere woorden, ik ga echt meer de beddenstructuur van Charles D volgen. Dat spaart ook een heleboel aan materiaal en dus ook geld uit. Er komt enkel een semi-vast pad in het midden.

Voor de lijstjes mensen en geĆÆnteresseerden onder ons (nota: RGF staat voor ziekte-tolerante(re) rassen):

Appel:

  • President Roulin (RGF)
  • Gris Braibant (RGF)
  • President van Dievoet (RGF)
  • Discovery
  • James Grieve
  • Alkmene
  • Gravenstein
  • Reine des Reinettes
  • Topaz
  • Melrose
  • Lombarts Calville

Peer:

  • Clapp’s
  • Bonne LouiseĀ d’Avranches
  • Jeanne d’Arc
  • Conference
  • DoyennĆ© du Comice
  • Comtesse de Paris
  • BronzĆ©e d’Enghien (RGF)

Pruim:

  • Opal

Kers & Kriek:

  • Early Rivers
  • Kordia
  • Schaarbeekse kriek (RGF)

Vijg:

  • De Portogallo

Amerikaanse Blauwe bes (mooie spreiding):

  • Bluecrop
  • Elliot
  • Patriot

Aalbessen:

  • Gloire des Sablons
  • Josta(-bes) (kruising)

Stekelbes:

  • Hinnonmaki Red

En zo zijn we ongeveer rond.

 

Advertenties

Plannen voor de nieuwe fruittuin #1

Het plannen van de nieuwe fruittuin, vergt toch heel wat inspanning. Een gesettelde fruitboom even verplanten is niet iets dat je zomaar om het jaar doet. Ik ben verre van klaar met mijn planning en onderzoek naar de rassen die ik wil plaatsen, maar de mist rond bepaalde soorten begint toch al wat meer weg te trekken.

Ik baseer me voor een groot stuk op de informatie uit het Velt boek: “Appel, peer en meer” en “Bessen uit de tuin“, aangevuld met informatie van anderen op moestuin fora en gespecialiseerde sites en kwekers. Momenteel voel ik me erg aangetrokken tot de boomkwekerij De Linde in Kemmel, omdat ze zo natuurlijk mogelijk werken zonder spuiten.

Appels

Hieronder staat een eerste, voorlopige keuze voor de appels. De pijltjes verwijzen naar wie een goede bestuiver is voor de appel waar het pijltje vertrekt. (Z) wil zeggen dat het een zelfbestuiver is. Ik probeer zoveel mogelijk rassen te nemen die goede toleranties of resistenties tegen bepaalde ziektes hebben. Met uitzondering van James Grieve. J.G. is een zeer goede bestuiver voor veel appelaars en aangezien dit geen zware productie tuin is, nemen we het risico van de ziektegevoeligheid er bij.

IMG_0166

Momenteel is er een “tamelijk stabiele” keuze van 9 verschillende appel rassen die allemaal laagstammen zullen zijn (eigenlijk alle groot fruit in de tuin zal laagstam zijn). De Alkmene is zeker en vast een favoriet die niet mag missen, want die staat in de huidige tuin ook.

De gespreide oogst is echt een pluspunt in dit resultaat. Al zou ik liever wat extra “keuken” appels willen voor de verwerking tot appelmoes. Er moet ook wat beter nagedacht worden over goede bewaarbare appels.

Een ander probleem: kan ik de laagstammen in haagvorm zetten (spilvorm ofzo?), maw 0.5m van elkaar (dat zorgt ervoor dat ik geen ruimte verlies waardoor ik veel meer verschillende soorten kan zetten). Of moeten echt alle laagstammen minstens 2m uit elkaar staan en moet ik specifiek op zoek naar kolom boompjes? Ɠf valt de laagstam te trainen? Aaah, ik ben nog zo onwetend op dat gebied en zie niet direct de informatie staan op het web!

Peren

In ons gezin is er waarschijnlijk maar Ć©Ć©n iemand die graag peren eet. Deze groene jongen (ik krijg ze nog wel overtuigd)! Liever dan appels eigenlijk. Een lekkere, sappige, zoete, aromatische peer… een geschenk uit de hemel! Ik begin nu al te watertanden door die gedachte!

IMG_0167

Peren kiezen is al iets moeilijker. Slechts een paar peren (Conference en Doyenne) zijn echt bij mij gekend. Het aantal planten zal waarschijnlijk ook mogen halveren, omdat – zoals reeds gezegd – ik praktisch de enige ben die peren eet. Neemt niet weg dat de ouders wel graag wat fruit krijgen. Als ik ze in een fruithaag kan zetten, dan is het probleem weer van de baan.

Over de bewaarheid van peren weet ik ook nog niet zoveel, nu ik erbij stil sta. Misschien hier ook nog wat onderzoek naar doen.

Grote overschotten van appels en peren gaan de juicer in. Kids happy! En ik ook šŸ˜‰

Kersen & krieken

James Wong zegt in een van zijn boeken dat niet alle krieken als zuur moeten bestempeld worden. Integendeel, volgens hem zijn er genoeg krieken die even zoet en aromatisch kunnen zijn als zoete kersen. Ik wil hem best geloven en minstens Ć©Ć©n kriekelaar zetten in de fruittuin. Zijn ze niet wat ik ervan had verwacht, dan is er de schoonmoeder die als eerste de oogst zal komen opeisen. Vleesbrood met warme krieken, dat gaat er hier anders ook wel in!

Ik twijfel om Ć©Ć©n hoogstam kersenboom te zetten, achter in de tuin. Het voordeel is dat we binnen 10 jaar een mooie boom hebben om onder te zitten in de zomer en dat heel wat vogels er dolgelukkig mee zouden zijn. De bladeren zijn perfect voor op de compost. Langs de andere kant: eens de boom heel groot is, kan je daaronder waarschijnlijk niet veel beplanting meer kwijt (ok dat is zowel positief als negatief šŸ˜€ ). Of misschien zijn er wel schaduwplanten die er onder gedijen.

Ook hier weer: eerst overleggen met de kweker en andere mensen hun ervaringen vragen. De afstand van laagstammen t.o.v. hoogstammen…

IMG_0168

Bon, we laten dit eventjes bezinken en gaan de andere fruitsoorten onder handen nemen šŸ˜‰

Jullie tips en ervaringen zijn zeker en vast welkom!

Grote plannen veranderen alles

De moestuin anno 2017 zal niet zijn zoals ik hem had ingebeeld. Grote plannen zorgen ervoor dat ik mijn huidigeĀ moestuin plannen niet meer kan uitvoeren. Helemaal stoppen dit jaar, daar komt natuurlijk niets van in huis. Manieren genoeg om op onze nieuwe locatie toch te kunnen genieten van verse groentjes.

Nieuwe locatie

Na een heel moeilijke beslissing hebben we beslist om opnieuw te bouwen. Deze keer met een veel grotere tuin. Bijna 11 are! Dat is meer dan 3Ā keer groter dan onze huidige stek. Daarvan zal een deel natuurlijk “klinisch” gras blijven voor de kids en de hond om in rond te crossen, maar het andere deel wordt moestuin met (hopelijk) een mooie serre en verschillende fruitbomen, struiken, kippen, bloemen… een mooi ecologisch moestuintje met ondersteuning voor nuttige bezoekers.

Het komende jaar of (jaren) heb ik tijd genoeg om de voorbereidingen te starten (nieuwe boompjes kopen, grond bedekken, indeling maken…).

Maar… wat deed je hiervoor?

Voor diegenen die nog maar net op de blog terecht zijn gekomen: ik had een stuk grond in bruikleen net achter onze tuin. Helaas moest ik wel een eindje omlopen en dat is een soort virtuele, steile, bijna onbeklimbare berg. De kracht en energie vinden om telkens een hele verhuis te doen van tuingerief of altijd moeten rondgaan om te oogsten en wieden… dat is zo psychologisch hard. Heel vreemd.

Het feit dat we jonge kinderen hebben, die je niet zomaar even alleen kan laten, maakt het er niet makkelijker op.Ā Twee minuten wandelen; je weet nooit wat er gebeurt ondertussen. Zeker als je thuis met een hond zit. Braaf, jong teefje hoor, maar het blijft een dier.

En nee, een deurtje in de omheining was geen optie.

Tijdelijke verhuis

Helaas zullen we dit jaar nog verhuizen naar een tijdelijke onderkomen en daar is momenteel geen moestuin te bespeuren. Er is wel een tuin, maar die kan ik niet zomaar gaan opeisen. Mijn peper plantjes, die neem ik wel mee hoor. Die kunnen wel op het terras of in de veranda verder groeien in mooie potten.

Verder kunnen we daar in de tuin wel een paar klimmende courgettes kwijt. Misschien nog een paar tomatenziekte-bestendige tomaten voor buiten. Slaatjes kunnen we ook wel ergens kwijt.Ā Misschien kan ik wel een kleine moestuinbak plaatsen om toch iets te hebben.

Ondanks de mooie vooruitzichten ben ik wel wat verdrietig om deze prachtige buurt achter te laten. De relaties en hechte band tussen de buren hier, zal ik waarschijnlijk niet meer ervaren zoals hier. Ik ga het echt missen, vooral dieĀ spontane drinks in het avondzonnetje.

Garage sla en iets heet voor 2017

10 dagen na het zaaien: we hebben sla šŸ™‚ alĆ©, mini-eikenblad-slaatjes. Eventjes leken ze geen zin meerĀ te hebben om te groeien, maar blijkbaar was de grond een beetje droger dan ik dacht. Een goeie pletsbui later, kregen ze een flinke groeischeut.

Zoals je kan zien op de foto hierboven, zijn de andere zaden – links en rechts – helemaal niet gekiemd. Dit is al de tweede keer, dat een zaadzakje van Vilmorin een jaar vĆ³Ć³r de uiterste datum helemaal niets meer doet. Ik begin zelfs te denken dat ik nooit enige sla heb gekregen uit deze soort. Slechte batch? Niet goed afgesloten? Geen idee. Dat gebeurt wel eens. But it sucks…

Pepers

Vorig jaar had ik een enorme berg aan pepers gezaaid. Bijna 20Ā soorten, waarvan een paar soorten niet uit kwamen. Van zacht tot super heet. Deze keer doen we het kalmer aan šŸ˜€ Met 7 soorten kom ik deze keer wel toe. Haha. Het zijn voornamelijk mildere soorten. Die hete krijg ik hier toch niet verkocht.

  • Beaver dam (500-1000 scoville)
    Een persoonlijke favoriet, mijn eerste zelfgekweekte peper (samen met JalapeƱo). Het liefst verwerk ik deze als de peper rijp is, dan is ie zoeter. Perfect in mijn spaghetti saus of tomatenpassata. Mooie grote pepers die wel 15cm lang kunnen worden.
  • Hungarian wax (5000-15000)
    Het zou een tamelijk vroege peper zijn, rijpt van geel naar rood.
  • JalapeƱo (2500-8000)
    Klassieker, needs no words.
  • Rehza (5000-15000)
    Hele speciale peper uit de streek van MacedoniĆ«, met veleĀ houterige streepjes die je ook wel terug vind op rijpere JalapeƱos. Schijnt heel lekker te zijn en lekker om te roosteren.
  • Ring of fire (30000-85000)
    Voor wat extra pit, en normaal geweldig om te drogen in een rista
  • Santa Fe Grande (500-750)
    Mooie pepers, niet te pikant, mooie opbrengst
  • Trinidad Perfume (0-500)
    Een habanereo type peper, maar dan zonder de heetheid

Fotootje van de variƫteiten:

pepers2017.jpg

Fingers crossed, dat ik volgend jaar eindelijk nog eens een lekkere sambal of chili saus kan maken, zonder dat de pot bijna ontploft šŸ˜€

De meeste variƫteiten zijn te vinden bij De Nieuwe Tuin en/of Rareseeds.

Sketch & dƩ afrikaan van 2017

Sketchy time

Het einde van de herfst en begin van de winter is voor mij de ideale periode om te brainstormen over het doen en laten van het volgend jaar in de moestuin. Ik mag dan nog niet helemaal overtuigd zijn over de locatie van mijn nieuwe moestuin bakken (tussen het huis van ons en dat van de buren in), soms wil ik gewoon eens een indruk hebben van een meer ideale positie. Vandaar de volgende snelle sketch šŸ™‚ *keeps on dreaming* (‘cause the lady of the house doesn’t approve … yet ;p )

15133811_10211084212603165_1620673595_o

Ook al ben je zelf geen tekentalent (ik ook niet echt), enkele snelle schetsen maken soms een wereld van verschil, wanneer je begint te plannen.

Nieuw soort afrikaantje

Bij Plants of Distinction heb ik een variĆ«teit van Afrikaantjes ontdekt die me nu al doet wegdromen. Verschillende kleuren op Ć©Ć©n plant? Te mooi om waar te zijn! Ze noemen het “Strawberry Blonde”. Mooie kleurcontrasten, maar voornamelijk rood-oranje-roze bloemen die uiteindelijk verkleuren Ć©n op die manier voor een kleurrijk contrast zorgen.

Ook al heb ik de kennis, zaden oogsten is normaal niet aan mij besteed (tenzij we plots in een financiƫle crisis belanden), maar voor deze variƫteit wil ik wel eens een uitzondering maken. Perfect voor pot en borders.

 

Enkele interessante details:

In early Spring growing conditions, flowers age and change colour more slowly for maximum contrast. In warmer conditions, colour changes faster with less distinct contrast

M.a.w. hoe frisser het weer, hoe meer contrast en hoe mooier de bloemenpracht.

Meer nog:

Culinary note: The citrus tasting flowers have many uses, try them in salads, sandwiches or seafood dishes too

Iemand zin in een lekker bloemetje?

Ook bij Thompson & Morgan kan je blijkbaar terecht.

Durf nu nog eens zeggen dat Afrikaantjes of Stinkertjes saai zijn!

Daar is ie weer met meer

In’t kort

Hier zijn we dan weer, na een zeer bewogen jaar in Ć©n buitenĀ de moestuin.We moeten het niet wegsteken, voor veel mensen was dit gewoon een slecht moestuin jaar. Veel teveel regen op korte tijd en een immense onkruiddruk. Aardappel oogsten om te huilen, amper wortelen, de ajuinvlieg die opnieuw toe sloeg, 75% van de aardbei oogst kwijt door vocht en schimmelontwikkeling… ik heb er mijn lessen uit geleerd. Hoe dan ook, wie dacht dat ik helemaal ging stoppen met berichten posten dit jaar, die is mis! Er valt heus wel wat te vertellen.

De oogsten

Ondanks het zure weer zijn er toch her en der mooie oogsten gebeurd. Afgezien van een lichte (schimmel?) aantasting in de serre, deden de tomaten het nog tamelijk goed, buiten de serre veel minder. En komkommers! Komkommers! Die gingen hard! Mas-sa’s… vier komkommer planten zijn echt teveel van het goede. Volgend jaar moet ik toch eens minderen. Haha! Maar het was zo’n zonde om die plantjes weg te doen…

img_3243

Boontjes, die waren er ook met hopen! Vooral de klimmende boontjes, zowel de princessenboontjes als snijbonen. Ook de later gezaaide boterboontjes gave een geweldige opbrengst.

Al waren de aardappelen (roze, paarse, “gewone”) niet groot, we hebben er al tot nu kunnen van eten. Met uitzondering van een paar joekels, is de rest heel klein gebleven.

Ook de pompoenen hebben hun best gedaan. Met de eeuwige schrik dat meeldauw roet in’t eten gooit, hebben de paar planten voor een ruime opbrengst gezorgd. Dit jaar heel veel kleintjes. Vooral de Sweet Dumpling Ā (links onder op de foto) variĆ«teit deed het bijzonder goed met zeker meer dan 10 pompoentjes Ć©n ze is nog eens heel lekker en handig qua formaat. Iedereen denkt dat ze een sierpompoen is, door de ribben, maar nee… ze zijn echt gewoon eetbaar. Ik heb er al frietjes in de oven van gemaakt.

img_4155

De Alligator F1 pompoenen van Bolster (rechtsboven) zijn dit jaar veel groter geworden dan vorig jaar, de Uchiki Kuri deed het niet goed met slechts Ć©Ć©n pompoen en dan zit er nog een vreemde eet in bijt tussen… helemaal rechtsonder op de foto. Ze lijkt op een kruising van de uchiki kuri met iets anders. Maar goed, ze zal wel eetbaar zijn. De enige die nog niet geoogst zijn, zijn de Butternuts. Zucht. Die rijpen verschrikkelijk traag in mijn moestuin. Voor volgend jaar ga ik op zoek naar een sneller rijpende variant denk ik.

Voor het eerst in 3-4 jaar heb ik eensĀ kunnen oogsten van de stengelajuin.Ā Ein-de-lijk! Al werd ze al snel overwoekerd door onkruid… kuch.

Tot slot: appelen. De laagstam boompjes hebben zich gesettled en beslist om een eerste oogst te geven. Heerlijk fris en zoet-zuur. Geen emmers, maar toch zeker een tiental per boompje. Net toen we dachten dat we alles al hadden gehad, zagen we dat een van de bomen helemaal overwoekerd was met klimmende winde. En hup, nog een extra oogst appelen!

Aan de kersen hebben we dit jaar nog niksĀ gehad, ook niet bij de pruimelaars. Van die laatsteĀ had er eentje af te rekenen met een iets wat leek op een immense bladluisplaag.

Toekomst muziek

Alsof mijn leven een film zou zijn, er is “new hope”. Meerdere malen heb ik deze zomer verkondigd te stoppen met de moestuin. Mede omwille van het ongeluk en ook omwille van mijn eigen grenzen niet kennen (en feitelijkĀ te weinig tijd om dat allemaal te doen zonder extra hulp). Wel, we zijn terug op een kantelpunt gekomen dankzij twee zaken:

  • Het goeie leven van Wim L. op Ć©Ć©n is zoooo inspirerend… dat ik niet zonder mijn moestuin kan, ondanks de tegenslagen
  • mijn vrouwtje heeft enkele toegevingen gedaan (dank u schat! ^_^ )

So, what’s going to happen?

Ik ga proberen terug actiever te zijn in onze lokale Velt groep.

De serre blijft bestaan. Daar komen nog wat tomaten, meloenen enzovoorts in, maar waarschijnlijk ook algemeen minder in volume.

Verschillende soorten sla, stengelui, lage boontjes, kruiden en andere zaken die wat meer aandacht vereisen, die komen in verhoogde, vierkante moestuinbakken naast ons huis. Die worden afgeschermd van de hond, anders schiet er niets van over šŸ˜€

Er komen legkipjes op de grond achter ons huis! Ja, we hebben mijn vrouwtje kunnen overtuigen dat de andere vrouwtjesĀ het onkruid mooi kunnen tegen houden aan de scheidingsdraad, ze “preparen” de grond waar eventueel nog iets geplant of gezaaid kan worden, ze houden het onkruid rond de fruitbomen ook zoveel mogelijk tegen, we kunnen een groot deel Ā van ons keukenafval kwijt aan de kippen Ć©n ze geven ons nog eens lekkere eitjes ervoor terug!

Op de grond dat de kippen – zoveel mogelijk – onkruidvrij zullen maken, komen er gewoon nog wat aardappelen, boontjes, een rijtje pastinaak… en de rest wordt bedekt met pompoenen en misschien wat Phacelia of andere bij-en vlinderbloemen. Dingen die (hopelijk) niet teveel aandacht vereisen.

Zo… deze blog zit er op. Tijd om de eerste zaadcatalogi door te nemen en de eerste Ć©chte moestuinplannen ruw te schetsen šŸ™‚

De eerste bonen in de grond

De bonenstaken staan klaar. Ik kijk even naar de lange termijn weervoorspelling… geen vorst, blijft rond de 15 graden hangen ’s nachts… Voelt aan de grond: lekker warm van de zon. Tijd om de eersteĀ boontjesĀ te zaaien denk ik dan. En zo geschiedde.

8 van de 12 staken kregen al Cobra boontjes aan de voet, 2 andere kregen spekbonen en de laatste… die moeten nog even wachten. Het zaad van de buurman vertoont schimmels op de boontjes zelf. Ze zullen waarschijnlijk wel groeien, maar ik vrees een beetje voor aantasting achteraf. Vermoedelijk heeft dat gesloten doosje (met bonen) ergens te vochtig gelegen (aangezien ik van hetzelfde merk nergens zoiets ben tegengekomen).

De staken moest ik eerst nog wat verlengen met andere bamboo stokken, want met een lengte van 2.10m waren deze net iets te klein om goed te zijn, vind ik. Als de stokken te kort zijn, dreigen de bonen een kluwen te vormen in de top. En dat is een potentiƫle broeihaard van schimmels en andere ziektes.

De bindelastieken uit de “professionele sector” zijn goed van pas gekomen bij het opzetten van de staken. Diegene die ik heb van 8cm kunnen wel maar 2 bamboostokken bij elkaar houden. Wil je de twee rechtstaande stokken en dwarsligger tegelijk verbinden, heb je de grotere maat nodig. De 11cm elastieken. Maar deze bricoleur had nog wat plastiek strips liggen en heeft daarmee de klus afgewerkt. Niet helemaal ecologisch, maar je moet het doen met de dingen die je hebt. Zeker als de zon ligt te branden in je nek.

 

Om af te ronden: een dikke merci aan Frans van Velt Neer-Brabant voor de Yacon plant op de tuinmarkt in Opwijk, vorig weekend šŸ™‚