Categorie archief: Planning

Grote plannen veranderen alles

De moestuin anno 2017 zal niet zijn zoals ik hem had ingebeeld. Grote plannen zorgen ervoor dat ik mijn huidige moestuin plannen niet meer kan uitvoeren. Helemaal stoppen dit jaar, daar komt natuurlijk niets van in huis. Manieren genoeg om op onze nieuwe locatie toch te kunnen genieten van verse groentjes.

Nieuwe locatie

Na een heel moeilijke beslissing hebben we beslist om opnieuw te bouwen. Deze keer met een veel grotere tuin. Bijna 11 are! Dat is meer dan 3 keer groter dan onze huidige stek. Daarvan zal een deel natuurlijk “klinisch” gras blijven voor de kids en de hond om in rond te crossen, maar het andere deel wordt moestuin met (hopelijk) een mooie serre en verschillende fruitbomen, struiken, kippen, bloemen… een mooi ecologisch moestuintje met ondersteuning voor nuttige bezoekers.

Het komende jaar of (jaren) heb ik tijd genoeg om de voorbereidingen te starten (nieuwe boompjes kopen, grond bedekken, indeling maken…).

Maar… wat deed je hiervoor?

Voor diegenen die nog maar net op de blog terecht zijn gekomen: ik had een stuk grond in bruikleen net achter onze tuin. Helaas moest ik wel een eindje omlopen en dat is een soort virtuele, steile, bijna onbeklimbare berg. De kracht en energie vinden om telkens een hele verhuis te doen van tuingerief of altijd moeten rondgaan om te oogsten en wieden… dat is zo psychologisch hard. Heel vreemd.

Het feit dat we jonge kinderen hebben, die je niet zomaar even alleen kan laten, maakt het er niet makkelijker op. Twee minuten wandelen; je weet nooit wat er gebeurt ondertussen. Zeker als je thuis met een hond zit. Braaf, jong teefje hoor, maar het blijft een dier.

En nee, een deurtje in de omheining was geen optie.

Tijdelijke verhuis

Helaas zullen we dit jaar nog verhuizen naar een tijdelijke onderkomen en daar is momenteel geen moestuin te bespeuren. Er is wel een tuin, maar die kan ik niet zomaar gaan opeisen. Mijn peper plantjes, die neem ik wel mee hoor. Die kunnen wel op het terras of in de veranda verder groeien in mooie potten.

Verder kunnen we daar in de tuin wel een paar klimmende courgettes kwijt. Misschien nog een paar tomatenziekte-bestendige tomaten voor buiten. Slaatjes kunnen we ook wel ergens kwijt. Misschien kan ik wel een kleine moestuinbak plaatsen om toch iets te hebben.

Ondanks de mooie vooruitzichten ben ik wel wat verdrietig om deze prachtige buurt achter te laten. De relaties en hechte band tussen de buren hier, zal ik waarschijnlijk niet meer ervaren zoals hier. Ik ga het echt missen, vooral die spontane drinks in het avondzonnetje.

Garage sla en iets heet voor 2017

10 dagen na het zaaien: we hebben sla 🙂 alé, mini-eikenblad-slaatjes. Eventjes leken ze geen zin meer te hebben om te groeien, maar blijkbaar was de grond een beetje droger dan ik dacht. Een goeie pletsbui later, kregen ze een flinke groeischeut.

Zoals je kan zien op de foto hierboven, zijn de andere zaden – links en rechts – helemaal niet gekiemd. Dit is al de tweede keer, dat een zaadzakje van Vilmorin een jaar vóór de uiterste datum helemaal niets meer doet. Ik begin zelfs te denken dat ik nooit enige sla heb gekregen uit deze soort. Slechte batch? Niet goed afgesloten? Geen idee. Dat gebeurt wel eens. But it sucks…

Pepers

Vorig jaar had ik een enorme berg aan pepers gezaaid. Bijna 20 soorten, waarvan een paar soorten niet uit kwamen. Van zacht tot super heet. Deze keer doen we het kalmer aan 😀 Met 7 soorten kom ik deze keer wel toe. Haha. Het zijn voornamelijk mildere soorten. Die hete krijg ik hier toch niet verkocht.

  • Beaver dam (500-1000 scoville)
    Een persoonlijke favoriet, mijn eerste zelfgekweekte peper (samen met Jalapeño). Het liefst verwerk ik deze als de peper rijp is, dan is ie zoeter. Perfect in mijn spaghetti saus of tomatenpassata. Mooie grote pepers die wel 15cm lang kunnen worden.
  • Hungarian wax (5000-15000)
    Het zou een tamelijk vroege peper zijn, rijpt van geel naar rood.
  • Jalapeño (2500-8000)
    Klassieker, needs no words.
  • Rehza (5000-15000)
    Hele speciale peper uit de streek van Macedonië, met vele houterige streepjes die je ook wel terug vind op rijpere Jalapeños. Schijnt heel lekker te zijn en lekker om te roosteren.
  • Ring of fire (30000-85000)
    Voor wat extra pit, en normaal geweldig om te drogen in een rista
  • Santa Fe Grande (500-750)
    Mooie pepers, niet te pikant, mooie opbrengst
  • Trinidad Perfume (0-500)
    Een habanereo type peper, maar dan zonder de heetheid

Fotootje van de variëteiten:

pepers2017.jpg

Fingers crossed, dat ik volgend jaar eindelijk nog eens een lekkere sambal of chili saus kan maken, zonder dat de pot bijna ontploft 😀

De meeste variëteiten zijn te vinden bij De Nieuwe Tuin en/of Rareseeds.

Sketch & dé afrikaan van 2017

Sketchy time

Het einde van de herfst en begin van de winter is voor mij de ideale periode om te brainstormen over het doen en laten van het volgend jaar in de moestuin. Ik mag dan nog niet helemaal overtuigd zijn over de locatie van mijn nieuwe moestuin bakken (tussen het huis van ons en dat van de buren in), soms wil ik gewoon eens een indruk hebben van een meer ideale positie. Vandaar de volgende snelle sketch 🙂 *keeps on dreaming* (‘cause the lady of the house doesn’t approve … yet ;p )

15133811_10211084212603165_1620673595_o

Ook al ben je zelf geen tekentalent (ik ook niet echt), enkele snelle schetsen maken soms een wereld van verschil, wanneer je begint te plannen.

Nieuw soort afrikaantje

Bij Plants of Distinction heb ik een variëteit van Afrikaantjes ontdekt die me nu al doet wegdromen. Verschillende kleuren op één plant? Te mooi om waar te zijn! Ze noemen het “Strawberry Blonde”. Mooie kleurcontrasten, maar voornamelijk rood-oranje-roze bloemen die uiteindelijk verkleuren én op die manier voor een kleurrijk contrast zorgen.

Ook al heb ik de kennis, zaden oogsten is normaal niet aan mij besteed (tenzij we plots in een financiële crisis belanden), maar voor deze variëteit wil ik wel eens een uitzondering maken. Perfect voor pot en borders.

 

Enkele interessante details:

In early Spring growing conditions, flowers age and change colour more slowly for maximum contrast. In warmer conditions, colour changes faster with less distinct contrast

M.a.w. hoe frisser het weer, hoe meer contrast en hoe mooier de bloemenpracht.

Meer nog:

Culinary note: The citrus tasting flowers have many uses, try them in salads, sandwiches or seafood dishes too

Iemand zin in een lekker bloemetje?

Ook bij Thompson & Morgan kan je blijkbaar terecht.

Durf nu nog eens zeggen dat Afrikaantjes of Stinkertjes saai zijn!

Daar is ie weer met meer

In’t kort

Hier zijn we dan weer, na een zeer bewogen jaar in én buiten de moestuin.We moeten het niet wegsteken, voor veel mensen was dit gewoon een slecht moestuin jaar. Veel teveel regen op korte tijd en een immense onkruiddruk. Aardappel oogsten om te huilen, amper wortelen, de ajuinvlieg die opnieuw toe sloeg, 75% van de aardbei oogst kwijt door vocht en schimmelontwikkeling… ik heb er mijn lessen uit geleerd. Hoe dan ook, wie dacht dat ik helemaal ging stoppen met berichten posten dit jaar, die is mis! Er valt heus wel wat te vertellen.

De oogsten

Ondanks het zure weer zijn er toch her en der mooie oogsten gebeurd. Afgezien van een lichte (schimmel?) aantasting in de serre, deden de tomaten het nog tamelijk goed, buiten de serre veel minder. En komkommers! Komkommers! Die gingen hard! Mas-sa’s… vier komkommer planten zijn echt teveel van het goede. Volgend jaar moet ik toch eens minderen. Haha! Maar het was zo’n zonde om die plantjes weg te doen…

img_3243

Boontjes, die waren er ook met hopen! Vooral de klimmende boontjes, zowel de princessenboontjes als snijbonen. Ook de later gezaaide boterboontjes gave een geweldige opbrengst.

Al waren de aardappelen (roze, paarse, “gewone”) niet groot, we hebben er al tot nu kunnen van eten. Met uitzondering van een paar joekels, is de rest heel klein gebleven.

Ook de pompoenen hebben hun best gedaan. Met de eeuwige schrik dat meeldauw roet in’t eten gooit, hebben de paar planten voor een ruime opbrengst gezorgd. Dit jaar heel veel kleintjes. Vooral de Sweet Dumpling  (links onder op de foto) variëteit deed het bijzonder goed met zeker meer dan 10 pompoentjes én ze is nog eens heel lekker en handig qua formaat. Iedereen denkt dat ze een sierpompoen is, door de ribben, maar nee… ze zijn echt gewoon eetbaar. Ik heb er al frietjes in de oven van gemaakt.

img_4155

De Alligator F1 pompoenen van Bolster (rechtsboven) zijn dit jaar veel groter geworden dan vorig jaar, de Uchiki Kuri deed het niet goed met slechts één pompoen en dan zit er nog een vreemde eet in bijt tussen… helemaal rechtsonder op de foto. Ze lijkt op een kruising van de uchiki kuri met iets anders. Maar goed, ze zal wel eetbaar zijn. De enige die nog niet geoogst zijn, zijn de Butternuts. Zucht. Die rijpen verschrikkelijk traag in mijn moestuin. Voor volgend jaar ga ik op zoek naar een sneller rijpende variant denk ik.

Voor het eerst in 3-4 jaar heb ik eens kunnen oogsten van de stengelajuin. Ein-de-lijk! Al werd ze al snel overwoekerd door onkruid… kuch.

Tot slot: appelen. De laagstam boompjes hebben zich gesettled en beslist om een eerste oogst te geven. Heerlijk fris en zoet-zuur. Geen emmers, maar toch zeker een tiental per boompje. Net toen we dachten dat we alles al hadden gehad, zagen we dat een van de bomen helemaal overwoekerd was met klimmende winde. En hup, nog een extra oogst appelen!

Aan de kersen hebben we dit jaar nog niks gehad, ook niet bij de pruimelaars. Van die laatste had er eentje af te rekenen met een iets wat leek op een immense bladluisplaag.

Toekomst muziek

Alsof mijn leven een film zou zijn, er is “new hope”. Meerdere malen heb ik deze zomer verkondigd te stoppen met de moestuin. Mede omwille van het ongeluk en ook omwille van mijn eigen grenzen niet kennen (en feitelijk te weinig tijd om dat allemaal te doen zonder extra hulp). Wel, we zijn terug op een kantelpunt gekomen dankzij twee zaken:

  • Het goeie leven van Wim L. op één is zoooo inspirerend… dat ik niet zonder mijn moestuin kan, ondanks de tegenslagen
  • mijn vrouwtje heeft enkele toegevingen gedaan (dank u schat! ^_^ )

So, what’s going to happen?

Ik ga proberen terug actiever te zijn in onze lokale Velt groep.

De serre blijft bestaan. Daar komen nog wat tomaten, meloenen enzovoorts in, maar waarschijnlijk ook algemeen minder in volume.

Verschillende soorten sla, stengelui, lage boontjes, kruiden en andere zaken die wat meer aandacht vereisen, die komen in verhoogde, vierkante moestuinbakken naast ons huis. Die worden afgeschermd van de hond, anders schiet er niets van over 😀

Er komen legkipjes op de grond achter ons huis! Ja, we hebben mijn vrouwtje kunnen overtuigen dat de andere vrouwtjes het onkruid mooi kunnen tegen houden aan de scheidingsdraad, ze “preparen” de grond waar eventueel nog iets geplant of gezaaid kan worden, ze houden het onkruid rond de fruitbomen ook zoveel mogelijk tegen, we kunnen een groot deel  van ons keukenafval kwijt aan de kippen én ze geven ons nog eens lekkere eitjes ervoor terug!

Op de grond dat de kippen – zoveel mogelijk – onkruidvrij zullen maken, komen er gewoon nog wat aardappelen, boontjes, een rijtje pastinaak… en de rest wordt bedekt met pompoenen en misschien wat Phacelia of andere bij-en vlinderbloemen. Dingen die (hopelijk) niet teveel aandacht vereisen.

Zo… deze blog zit er op. Tijd om de eerste zaadcatalogi door te nemen en de eerste échte moestuinplannen ruw te schetsen 🙂

De eerste bonen in de grond

De bonenstaken staan klaar. Ik kijk even naar de lange termijn weervoorspelling… geen vorst, blijft rond de 15 graden hangen ’s nachts… Voelt aan de grond: lekker warm van de zon. Tijd om de eerste boontjes te zaaien denk ik dan. En zo geschiedde.

8 van de 12 staken kregen al Cobra boontjes aan de voet, 2 andere kregen spekbonen en de laatste… die moeten nog even wachten. Het zaad van de buurman vertoont schimmels op de boontjes zelf. Ze zullen waarschijnlijk wel groeien, maar ik vrees een beetje voor aantasting achteraf. Vermoedelijk heeft dat gesloten doosje (met bonen) ergens te vochtig gelegen (aangezien ik van hetzelfde merk nergens zoiets ben tegengekomen).

De staken moest ik eerst nog wat verlengen met andere bamboo stokken, want met een lengte van 2.10m waren deze net iets te klein om goed te zijn, vind ik. Als de stokken te kort zijn, dreigen de bonen een kluwen te vormen in de top. En dat is een potentiële broeihaard van schimmels en andere ziektes.

De bindelastieken uit de “professionele sector” zijn goed van pas gekomen bij het opzetten van de staken. Diegene die ik heb van 8cm kunnen wel maar 2 bamboostokken bij elkaar houden. Wil je de twee rechtstaande stokken en dwarsligger tegelijk verbinden, heb je de grotere maat nodig. De 11cm elastieken. Maar deze bricoleur had nog wat plastiek strips liggen en heeft daarmee de klus afgewerkt. Niet helemaal ecologisch, maar je moet het doen met de dingen die je hebt. Zeker als de zon ligt te branden in je nek.

 

Om af te ronden: een dikke merci aan Frans van Velt Neer-Brabant voor de Yacon plant op de tuinmarkt in Opwijk, vorig weekend 🙂

Pompoenen laten klimmen

Zoals gewoonlijk – en uit onverwachte hoek – heb ik weer veel  teveel plantjes waaronder van pompoen. In plaats van de planten te laten kruipen, ga ik ze dit jaar laten klimmen. Dat betekent dat ik op mijn vruchtbedden op 1 m² dus 4 pompoenen kan laten klimmen. Telkens één plant op de hoeken. Natuurlijk gebruik ik enkel de kleinere pompoen-rassen zoals Uchiki Kuri, Sweet Dumpling en ook een Butternut. Mijn alligator pompoen… die kan zelfs niet eens klimmen. Blijft een struikje gelijk de courgette.

Kunnen ze echt klimmen? Wees maar zeker. Ik heb al genoeg verhalen gehoord en foto’s gezien van pompoenen die in bomen klimmen of aan andere constructies! Hetzelfde geldt voor onder andere watermeloen en klimcourgette (ook wel muskaatcourgette genoemd).

Uit een aantal verweerde paletten heb ik het volgende gemaakt:

IMG_2166
Basis van de pompoen stellage

Tegen dit “rek” komen nog wat bamboe stokken, voor de hechtranken, en bovenop ga ik nog een stukje tuindraad vastmaken. Of misschien hang ik gewoon de restant van de rol erover… 🙂 voor de rest twijfel ik of er geen extra lat hier en daar weg moet, voor wat extra zonlicht. We zien wel.

Op de plaats van de stellage (foto) komt nog een nieuw verhoogd bed. Met schaamrood op de wangen ga ik zeggen: we hebben niet genoeg plaats voor onze kolen vanwege enkele veranderingen in de planning (van buitenaf 😉 kuch). Goed, we hebben nog wat hout over van buurman Kris. Deze keer moeten we wel zorgen voor genoeg “bodem bescherming” zoals karton. Het stikt er van de klimmende winde wortels en heermoes. Om de rand rond de verhoogde bak leggen we nog wat improvisatorisch plastiek (van de oude serre) om de kruipende wortels en onkruiden tegen te gaan.

IMG_2167
links het test bed voor de één-tros tomaten – rechts controle groep

Op de foto boven, zie je linksonder 6 tomaten planten staan. Allemaal staan ze vrij dicht op elkaar en dat is de bedoeling. In theorie (James wong) mogen ze gerust 20cm van elkaar staan, zolang we ze maar één tros tomaten laten groeien. Die trossen zouden (zelfs in de buitenlucht) dubbel zo dik moeten worden, sneller afrijpen en minder last van schimmel krijgen!

Om de vergelijking te kunnen maken tussen de theorie en praktijk, staan er rechts-achter een 4-tal controle planten op “normale” afstand. Die ga ik ongeveer 3 à 4 trossen laten krijgen; als ze het uithouden tenminste.

IMG_2168
verschillende soorten aardappelen

De ouders hebben iets met aardappelen(correctie: François heeft iets met aardappelen, niet? 😉 ). Eerder had ik al vermeld dat ik roze en paarse aardappels (Andes soorten) heb “gechit” (Engelse term: voorkiemen). Daarnaast komen hun eigen (meegebrachte) aardappelen (Charlotte dacht ik?) en – omdat ze zo lekker zijn – Corne de gatte. Eigenlijk lompe en ambetante aardappelen om te schillen (net na de oogst helemaal niet nodig btw!), maar oh zo lekker!

IMG_2169
Klimrekken voor komkommer, watermeloen in orde gebracht

De klimrekken voor de komkommers en watermeloen zijn ook in orde. De serre staat propvol. Ok, er kan nog wat basilicum en citroengras bij 🙂

IMG_2162
Aardbeien volop in bloem

De uitgelopen aardbei planten zijn volop aan het groeien en staan al mooi in bloem. Nog even geduld en dan kan mijn prutske  (dochter) weer volop aardbeien eten. De jongste zoon begint ze eindelijk ook te eten. Gene simpele eter qua voeding!

IMG_2164
Prachtige Arkmene-appel bloesems

De appelaar – Arkmene – een fris-zoete appel, staat mooi in bloem. De eerste echte appeloogst dit jaar? Hopelijk.

IMG_2165
Ergens in het veld ontspruit een Franse selder!

Mijn oog viel op een bizar plantje in het veld waar niks groeit behalve de onkruidgrassen. Bij nadere inspectie zie ik dat een zaailing – of was het misschien een oude plant van vroeger (?) – lustig aan het groeien is. Goed om te weten. Ik ga er toch wat meer zorg aan besteden want dit jaar ga ik geen selder zetten.

Bon, nu is het tijd om te sporten, dan wordt de BBQ gekuist, worden de bamboe stokken voor de staakbonen ietsje verlengd en wordt het tijd om nog eens het gras af te rijden. So much work! 😉 Gelukkig maken de ambtenaren de brug en ik profiteer daarvan 😀

Kleine onderhoudswerken

Aangezien er nog een hoopje hakselhout van vorig jaar over bleef en het soms nogal drassig is aan de ingang van de serre, heb ik daar uiteindelijk wat karton gelegd met wat hakselhout er overheen. Eindelijk minder onkruid trekken aan de serre 😉

IMG_2112

In de serre zelf zijn er ook onderhoudstaken aan de gang, waaronder het mulchen met stro tussen de tomaten en pepers. Daarnaast werd een tijdelijke, verhoogde tafel gemaakt van wat resterende, overgebleven palen van de kapotte en een brede plank van de buurvrouw. Daar staan nu alle zaailingen en planten op die binnen afzienbare tijd worden uitgeplant. Binnenkort komt daar wel een iets hogere versie of verdwijnt dat tafeltje. Ik heb amper nog plaats voor mijn geplande groenten 😉

IMG_2113

Ook krijgen de fruitbomen stelselmatig meer en meer aandacht. Het onkruid woekert er enorm, ondanks een laag hakselhout van vorig jaar. Ook hier kwam er een laag karton met afgemaaid gras en wat hakselhout. Nu weer een week of twee wachten op de volgende maaibeurt 😉 alle beetjes helpen.

IMG_2115

Eindelijk! Het bestelde zonnige en warmere weer is gearriveerd! De nachten zijn wel nog fris, maar we kunnen terug in onze lounge zetel kruipen, na het harde zwoegen in de tuin.

De zaden die enkele weken geleden zijn gezaaid, beginnen eindelijk – maar moeizaam – te kiemen. De andere onkruidzaden hier en daar zijn opnieuw de sprint “om de eerste te zijn” aan’t winnen 😦

Over onkruiden gesproken, ik heb een hekel aan de wortelstokken van (haag)winde. Aan het begin van de vruchtbedden lijken ze ondergronds wel te woekeren 😦 en dat betekent weer veel wieden deze zomer (ondanks dat er reeds een massa weg is).