Categorie archief: Over koetjes en kalfjes

De pepertjes en de kraamkamer

IMG_5173

Hierboven is de kraamkamer van wat kruiden enzovoort: de strawberry afrikaan, 3 soorten basilicum, tijm en 3 soorten tomaten (mountain magic, gigantomo én sweetie). Alles staat er mooi bij, het doet me deugd. We zijn vooral heel benieuwd naar deze speciale afrikaan of stinkertjes cultivar.

Vervolgens: hieronder staan een aantal van de pepers (de andere staan op een andere, koelere locatie). Deze zijn ook het hoogst van allemaal, tot wel 50cm sommigen! De meeste zien er goed uit, maar er is wel een licht tekort aan voeding, dat ik dringend moet weghelpen. Bij de ene lijkt het eerder stikstof en bij de andere magnesium (niet altijd evenvoudig zulke problemen).

De wortels van de hydropeper zijn opnieuw enorm gegroeid en de plant heeft de “reguliere” broer van deze peper helemaal ingehaald. De internodes lijken me ook veel korter dan die van het broertje. En dat is positief 🙂 was het al maar een maand later, zullen de planten denken.

Aangezien ik geen zin meer had om al de bloemetjes te verwijderen van alle pepers: kijk eens naar de Rehza peper! Wat een pepers hanger daar al aan?! Ze zijn al 5cm lang! Binnen een maand zijn ze al rijp jong 😀 hahaha.

Nog even doorheen deze drukke (en komende) dagen worstelen en dan kan ik hopelijk nog wat experimenteren met de hydro voeding.

Daslookpesto

Ik heb van deze prachtige voorjaarspesto mogen meegenieten. Ik ben verkocht! Deze komt zeker en vast ook in mijn nieuwe moestuin terecht!

groengenot

Al enkele weken was ik de blaadjes uit de grond aan ’t kijken.  Zo ongeduldig was ik om dit lentegerechtje nog eens te maken.  Eindelijk was het zover.  Ik heb daslook in de tuin, enkele plantjes gekregen van een ‘veltvriend’.  ( Hey, da’s een tof woord…)

IMG_1915

Daslook of allium ursinum is een plantje uit de lookfamilie.  Het is een inheemse, beschermde plant dus je mag hem niet plukken in het wild.  Het is een bolgewasje met brede donkergroene bladeren en witte, trosvormige bloempjes die verschijnen in april tot juni.  In juni verdwijnt het bovengrondse deel van de plant volledig en is het weer wachten tot het jaar daarna.  Het plantje staat graag in de schaduw, onder struiken, in een humusrijke grond.  In de zon verbrandt hij zelfs.

Opgelet!  Hij lijkt een beetje op het giftige lelietje-van-dalen.  Maar als je het blad plukt, weet je direct of je juist bent of…

View original post 256 woorden meer

Bonus (on)kruiden in mijn moestuin

Vorige keer ging het over mijn top 5 ergernissen rond (on)kruiden in mijn moestuin. Welke ik liever niet constant wil hoeven verwijderen.Er zijn natuurlijk nog een aantal andere planten, maar die doen me veel minder kwaad, ook al kunnen ze soms in grote getale aanwezig zijn.

(Speer- of Maria)distel

In de jaren vóór de aanleg van de moestuin, was de grond “vergeven” van de distels. Immense hoge distels, soms wel 2m hoog. Wanneer de bloemen uitgebloeid waren en de zaden klaar waren voor verspreiding, zag je letterlijk wolken aan zaden overvliegen. Recht in onze gazon en gelukkig ook bij de buren 😀 Gezellig hoor. Mooi om te zien…  Daar heb ik in de komende weken en maanden heel wat zaailingen van uitgetrokken met de hand.

Er bestaat helaas veel controverse rond het excessief verwijderen van alle mogelijke distels omwille van een zeer oude wet, welke eigenlijk niet meer van nut is omwille van de veranderingen in de landbouw.

Buiten de akelige stekels is dit eigenlijk een zeer nuttige plant voor bijen, vlinder en andere insecten. Het is als het ware een nectar café voor deze beestjes. Toevallig heeft natuurpunt (tijdens het schrijven van deze post) een artikel online geplaatst: waarom bijen en vlinders geen fan zijn van distelbestrijding. Een ander interessant artikel vind je hier: Waarom distelbestrijding niet meer van deze tijd is

Het komt er feitelijk op neer dat je echt niet alle distels hoeft te verwijderen, al laat je ze beter niet staan tussen jouw groenten. Hehe.

Jonge zaailingen verwijder ik soms met de blote hand, maar ik probeer ze wel – door ze aan de wortel vast te nemen – weg te trekken.

speerdistel-100711-016
(Speer) distel

Melganzevoet

Het eerste jaar was er bijna niets anders dan dit plantje te bespeuren – naast de ridderzuring – in de moestuin grond. In de lente zag je één groot tapijt aan zaailingen. Opvallend is dat de melganzevoet minder aanwezig is dan vroeger. Of was ze nu toch aanwezig vorige zomer… ik weet het zelfs niet meer 😮 maar toch wel zeker het vermelden waard 😀

Het ambetante, in mijn eerste en/of tweede jaar, was de enorme gelijkenis met quinoa en tuinmelde die ik zaaide. Als zaailing amper te onderscheiden van elkaar.Ze behoren namelijk allemaal tot de amarantenfamilie

Als zaailing makkelijk te verwijderen, maar laat het niet in zaad komen! Grotere planten kan je eventueel onderaan afknippen of afsteken met de schop.

14761
Melganzevoet

Brandnetel, gewone

De brandnetel zorgt voor een haat-liefde verhouding. De brandnetelgier is geweldig voor verschillende doeleinden zoals voeding of tegen insecten, maar soms dringt ze zich te fel op. Stuit per ongeluk tegen een kleine plantje tegen het wieden en je kent dat typische branderige gevoel van een brandnetel aanraking… Wist je dat het blad zelf eigenlijk niet steekt? Het zijn voornamelijk de haartjes op de stengels die de pijn of irritatie veroorzaken.

Ik laat altijd wel ergens een stukje staan, omdat bepaalde vlinders dit als hun waardeplant beschouwen en natuurlijk voor haar gier functionaliteit.

Gelukkig is brandnetel op ongewenste plaatsen tamelijk eenvoudig te verwijderen. De plant wortelt tamelijk oppervlakkig, maar maak ook veel uitlopers. Toen ik net begon in de moestuin, kon ik letterlijk een tapijtje van brandnetel wortels verwijderen. Heel grappig.

IMG_5099
Brandnetel, gewone

Vogelmuur

Vormt een dik vettig tapijtje, maar is niet zo moeilijk verwijderbaar. Opvallend: het blijft er mooi vochtig onder. (Ik hoop dat mijn determinatie niet in de mist is gegaan bij deze plant).

IMG_5095
Vogelmuur

Paarse dovenetel

De paarse dovenetel is minder erg dan de echte brandnetel, vind ik. Hij is ook wat mooier, steekt natuurlijk niet en wordt ook niet zo groot. Momenteel komt hij wel in grote hoeveelheden voor omdat ik de grond vorig jaar niet meer had afgedekt met organisch materiaal.

IMG_5094
Paarse dovenetel

Kleefkruid

Meestal tref ik deze aan in grotere groepen, maar eerder langs de moestuin. Het blijven plakken aan alles en nog wat, is de typische manier van de plant om zijn zaden te verspreiden. Daarom probeer ik mijn hond weg te houden van deze plant, want anders hangt ze helemaal vol kleine bolletjes 😀 maar ook onze kousen hangen soms vol.

Op zich niet zo moeilijk om te verwijderen… het plakt toch aaneen…

kleefkruid-100529-373
Kleefkruid

Zo, dat was de “bonus” aanvulling op mijn lijstje aan meest voorkomende (on)kruiden in en rond mijn moestuin. Welke (on)kruiden kunnen jullie missen in de moestuin?

Mijn top 5 woekeraars in de moestuin

(On)kruiden zijn niet weg te denken uit de moestuin en elk jaar is het oorlog tussen mij en de onkruiden. Een paar onkruidjes hier en daar wegnemen, dat deert me niet. Maar aangezien de grond nog tamelijk jong is, jaren braak gelegen heeft en het nog vol ongekiemde onkruidzaden zit… kortom, sommige onkruiden zijn écht een pain in the ass! Geef ze de kans en de volgende top 10 aan kruiden overwoekeren héél snel de moestuin.

Mijn ergernis top 5

1. Ridderzuring – mijn grootste ergernis

Dit is écht mijn allergrootste ergernis sinds ik mijn huidige moestuin heb. De plant groeit heel snel en maakt als volwassen plant héél veel zaden aan. Gevolg: massa’s kleine ridderzuring plantjes die de ouderplant opvolgen aan een snel tempo.

Bijkomend probleem: de plant maakt een enorm penwortel aan die héél diep wortelt, zeer moeilijk 100% te verwijderen is op zwaardere gronden. Slechts de bladeren afgedaan? Geen probleem, de plant groeit rustig verder. Stukje wortel vergeten verwijderen? Geen probleem! We maken een nieuwe plant van dat stukje wortel! Zaailing omgewoeld in de grond? Geen probleem! Dicht tegen het oppervlak overleeft die het natuurlijk wel!

Kortom: deze plant is bij mij écht een pest. In een zomer zoals die van vorig jaar, kan ik het echt niet bijhouden op mijn eentje. Wortels van een elleboog of langer zijn geen uitzondering hier.

Positieve nota: de plant gaat heel diep mineralen en voedingsstoffen ophalen uit de bodem. De bladeren zouden normaal ook perfect gebruikt kunnen worden om gier van te maken en ze zijn ook goed voor de compost. De wortels die zou ik eerst laten rotten. Those bloody bastards…

IMG_5093
Ridderzuring

2. Haagwinde

Ik verwar soms de prachtige klimmende winde (Ipomoea tricolor) met haagwinde (Convolvulus sepium). Mijn excuses! Maar ze lijken zo fel op elkaar. De klimmende winde heeft namelijk niet de neiging om zich feluit te zaaien tov haagwinde. Alleszinds, da was hier niet het geval.

Het probleem met haagwinde: ze zaait zich makkelijk uit, maakt graag enorme ondergronds-kruipende wortelstokken aan én kan een hele plant of omheining volledig inpalmen!

De wortelstokken zijn niet super dun, maar toch vlezig en makkelijker zichtbaar tijdens het loswoelen van de grond met een spitvork. Helaas breken ze ook snel af waardoor de plant nog meer stimulans krijgt om lustig uit te breiden. Afgebroken stukken wortel, maken opnieuw een plantje aan. Als je niet oplet staat plots je hele veldje vol. En oh, wat groeien ze snel!

Een paar van de appelaars en bessenstruiken waren compleet overwoekerd vorig jaar. Er was geen beginnen aan. Je zag zelfs de bladeren van de verstikte plant amper!

haagwinde
Haagwinde

3. Grassen

Er zijn natuurlijk veel soorten grassen. De ene is makkelijker verwijderbaar dan de andere, maar bij mij waren het de grassen die ook ellenlange uitlopers maakten en plots overal boven de grond kwamen piepen, die me het moestuinleven zuur maakten. Al denk je soms dat je een hele grasspriet met wortel mee hebt, dan nog kruipen er verschillende wortels onder de grond verder.

IMG_5096
Grassen

4. Wilde bramen

De bramen staan voornamelijk op het (aangevoerde) klei-gedeelte van het braakliggende perceel. Ze maken diep in de kleigrond lange kruipende wortels en zijn daar moeilijk te verwijderen. De scherpe stekels maakt het nog moeilijker, want niet alle tuinhandschoenen zijn hiertegen bestand.

Zolang ze op “hun” plek blijven, heb ik er weinig last van, maar ik zag onlangs al een paar scheuten verschijnen in de serre (ver van de rest) en ze kruipen tegenwoordig ook plots over het pad dat naar de moestuin leidt. Al een geluk dat ik niet dat hele stuk hoef leeg te maken! Ik zou niet weten waar beginnen.

IMG_5097
Wir war van wilde bramen

5. Kruipende boterbloem

De gele bloemetjes zijn wel schattig en als je er op tijd bij bent, is het zo geen probleem om ze te verwijderen. Maar ook dit kruid is héél snel in het verspreiden van zijn uitlopers. Bizar genoeg hechten ze zich heel goed vast in de grond met hun vele fijne wortels. In gronden met een slechte structuur zijn ze dan ook kut om te verwijderen.

Een trucje om het te verwijderen: soms kan je met je vinger tot onder het hart van een plantje wroeten – tussen de wortels heen – en dan kan je de plant meestal heel makkelijk verwijderen. Dat er een paar worteltjes afbreken kan zo geen kwaad. Uitlopers van dezelfde plant vind je makkelijk omdat ze normaal bovengronds zijn verbonden met elkaar, zoals aardbeien. In zware grond kan losmaken van de grond met een spitvork, riek of schepje helpen. Nadien trek je de plant makkelijker uit de grond zonder alles eerst om te ploegen.

IMG_5102
Kruipende boterbloem

Dit waren mijn 5 (on)kruid ergernissen in de moestuin. Welke (on)kruiden zorgen bij jullie voor de meeste ergernis? Welke kan je hebben of laat je staan in de tuin?

Veel plezier!

Een propere serre en klompen goud

Wie heeft er dit weekend niet genoten van het eerste, échte, zonnige lente weekend? In ons knusse lounge zetels werden de kussens bovengehaald en was het echt bakken in de zon! Maar eerst moest er een beetje gewerkt worden in de moestuin.

Het stro dat er nog in lag, heb ik verwijderd en als mulchlaag bij de fruitboompjes gelegd. Geen slecht idee voor de volgende jaren.

De serre is eindelijk helemaal opgekuist. Nog even wat spoelen en dan kunnen we weer enkele dingen (voor de laatste keer?) hier kweken.

7FD16F73-52D6-423A-A9FB-5946DCAE54FE
serre opkuis (voor en na)

Daarnaast nog een ontdekking gedaan! Ik was ze kwijt door al het onkruid en het afgestorven loof in de winter, maar de nieuwe blaadjes hebben verraden waar ze stonden. En wat een joekels! Het verloren goud in de tuin 😀 De appel op de foto is ter referentie, maar doet de grootte geen eer aan. Vooral de linkse en de middelste zijn enorme kanjers. Voor diegene die het zich afvraagt: ze zijn nog eetbaar. We hebben er nog ovenfrietjes van gemaakt.

IMG_5104
mega pastinaken,

Helaas was de grond zo vast en hard. De spitvork moest overuren kloppen met alle gevolgen van dien. Ouch :/

IMG_5092
Kapotte spitvork

Aveve & De Bolster gaan samen in zee

Vroeger was het gissen naar de oorsprong van de BIO zaden bij Aveve, maar ze zijn er wel bijgekomen sinds een jaar of twee(?). Plots werd ik gisteren helemaal verrast toen ik snel wat zaadjes zocht van waterkers voor de hydrocultuur. Op de bio zaden pakketjes stond het De Bolster logo! Vergezeld door een naburig bordje over De Bolster.

Ik draag BIO een warm hart toe en koop – wanneer ik kan – zoveel mogelijk biologisch vermeerderde zaden. Het feit dat Aveve kiest om met De Bolster te werken, vind ik super geweldig. De Bolster is één van mijn favoriete zaadhuizen waar ik graag mee werk (in de tuin) en zal dat lang blijven.

Het aanbod is nog niet zo groot als de “conventionele” zaden, maar dat komt wel. Dit doet me echt veel plezier, deze samenwerking te zien. Dikke duim!

Happy gardening!

Grote plannen veranderen alles

De moestuin anno 2017 zal niet zijn zoals ik hem had ingebeeld. Grote plannen zorgen ervoor dat ik mijn huidige moestuin plannen niet meer kan uitvoeren. Helemaal stoppen dit jaar, daar komt natuurlijk niets van in huis. Manieren genoeg om op onze nieuwe locatie toch te kunnen genieten van verse groentjes.

Nieuwe locatie

Na een heel moeilijke beslissing hebben we beslist om opnieuw te bouwen. Deze keer met een veel grotere tuin. Bijna 11 are! Dat is meer dan 3 keer groter dan onze huidige stek. Daarvan zal een deel natuurlijk “klinisch” gras blijven voor de kids en de hond om in rond te crossen, maar het andere deel wordt moestuin met (hopelijk) een mooie serre en verschillende fruitbomen, struiken, kippen, bloemen… een mooi ecologisch moestuintje met ondersteuning voor nuttige bezoekers.

Het komende jaar of (jaren) heb ik tijd genoeg om de voorbereidingen te starten (nieuwe boompjes kopen, grond bedekken, indeling maken…).

Maar… wat deed je hiervoor?

Voor diegenen die nog maar net op de blog terecht zijn gekomen: ik had een stuk grond in bruikleen net achter onze tuin. Helaas moest ik wel een eindje omlopen en dat is een soort virtuele, steile, bijna onbeklimbare berg. De kracht en energie vinden om telkens een hele verhuis te doen van tuingerief of altijd moeten rondgaan om te oogsten en wieden… dat is zo psychologisch hard. Heel vreemd.

Het feit dat we jonge kinderen hebben, die je niet zomaar even alleen kan laten, maakt het er niet makkelijker op. Twee minuten wandelen; je weet nooit wat er gebeurt ondertussen. Zeker als je thuis met een hond zit. Braaf, jong teefje hoor, maar het blijft een dier.

En nee, een deurtje in de omheining was geen optie.

Tijdelijke verhuis

Helaas zullen we dit jaar nog verhuizen naar een tijdelijke onderkomen en daar is momenteel geen moestuin te bespeuren. Er is wel een tuin, maar die kan ik niet zomaar gaan opeisen. Mijn peper plantjes, die neem ik wel mee hoor. Die kunnen wel op het terras of in de veranda verder groeien in mooie potten.

Verder kunnen we daar in de tuin wel een paar klimmende courgettes kwijt. Misschien nog een paar tomatenziekte-bestendige tomaten voor buiten. Slaatjes kunnen we ook wel ergens kwijt. Misschien kan ik wel een kleine moestuinbak plaatsen om toch iets te hebben.

Ondanks de mooie vooruitzichten ben ik wel wat verdrietig om deze prachtige buurt achter te laten. De relaties en hechte band tussen de buren hier, zal ik waarschijnlijk niet meer ervaren zoals hier. Ik ga het echt missen, vooral die spontane drinks in het avondzonnetje.