11 november – bewapening tegen het onkruid

“No-dig” met Charles Dowding

Dinsdag heb ik een recent (e)book van Charles Dowding gedownload, genaamd “How to Create a New Vegetable Garden“. Eigenlijk is het een verlenging van “Charles Dowding’s Vegetable Course” waarin hij het no-dig (niet spitten) principe uitlegt. En dát is net wat we doen in de “natuurlijke moestuin” cursus: we spitten niet maar mulchen met compost en organisch materiaal.

9200000032517426

Wat is er eigenlijk uniek aan dat boek? Wel, het is controversieel in vergelijking wat jouw ouders en grootouders vroeger deden. Charles test zijn methodes zelf allemaal uit. Hij vergelijkt verschillende manieren van tuinieren en hun opbrengst. En wat blijkt? Over het algemeen brengt het no-dig principe net iets meer op (al hangt het wel wat af van het type groenten soms) en moet je véél minder tijd investeren. Zelfs als je een doorwinterde moestuinier bent en “graag spit”, dan nog zou er een belletje moeten rinkelen. Je doet het helemaal verkeerd! De tijd dat je spit en onkruid ligt te wieden kan veel beter besteed worden aan het “genieten” van de tuin en aan andere dingen. Het is niet dat je helemaal niets meer moet doen, maar die arme rug wordt wel veel meer gespaard! Is dat niks waard?

Tips

Verder staan er ook redelijk wat handige tips in. Zo wil ik zelf volgende jaar ook experimenteren met zelfgezaaide uitjes in clusters. In een voorzaai module stop je per vakje een 5 à 7 ajuin zaadjes bij elkaar. Dat kan je ook perfect doen met bietjes waarbij je een 4 tal zaden bij elkaar zaait. Je plant ze in de lente uit op 30-40 cm van elkaar – denk ik – en deze vormen dan allemaal mooie clusters. Eens ze groeien, duwen de knollen zich van elkaar af. Heb je eentje nodig? Draai dan de knol er voorzichtig uit.

Dat van die clusters begrijp ik echt wel: ondanks mijn moeite om mooi gespreid bieten of mei-rapen te zaaien, durft er wel eens een cluster zaadjes bij elkaar te komen liggen. En wat zien we dan? Ze duwen elkaar weg. Soms blijft er wel een knolletje wat kleiner, maar dan is er ook weer ergens een grotere knol bij.

Volgens Charles heb je met bv zaai-ajuin iets minder last van plagen en problemen dan met “sets” of de kleine knolletjes uit de winkel. Daarentegen zullen de gepootte ajuintjes wel sneller volgroeid zijn dan de gezaaide versie. Kortom, ik denk wel dat het de moeite waard is.

Hot beds

Een ander interessant onderwerp dat wordt aangekaart is  “hot beds”. Eigenlijk een compost hoop van verse paarden- of koeienmest. Door de ontbinding ontstaat er warmte en die warmte kan helpen om de zaai vroeger op gang te brengen. Natuurlijk zaai je niet letterlijk rechtstreeks in die verse mest (dat gaat gewoon niet wegens de verbranding van de wortels), maar zet je er bijvoorbeeld zaaitrays mooi bovenop. Het boek bespreekt verschillende implementaties want je kan zowel de hot-beds gebruiken in een serre als in de moestuin zelf.

Leuk ‘fact’: in een van de hotbed implementaties had hij één Uchiki Kuri pompoenplant geplaatst. Die groeide zo enorm goed dat hij er 13 pompoentjes aan overhield. Mooi niet?

Op het eind van jaar, kan je dan bijvoorbeeld de compost gebruiken om verder te mulchen tussen de planten.

Conclusie

Een leuk boek met veel goede ideeën en redenen genoeg om niet meer te spitten in de tuin. En ja, het werkt. Ik doe het nu zelf al een jaar.

Onkruid en wapenstilstand?

Geen échte feestdag voor mij. Noeste arbeid in de tuin ja! Het werd stilaan tijd om de tuin winterklaar te maken. Nee, geen wapenstilstand voor het onkruid, anders verlies ik de oorlog volgend jaar zeker en vast.

Ik stond er opnieuw alleen voor – ik had gehoopt in’t begin dat er wat meer helpers zouden zijn, maar jammer genoeg niet. Het zou zoveel leuker, aangenamer én productiever zijn als mijn vrouwtje zou komen helpen in de tuin. Het zou haar ook goed doen wat meer buiten te komen. Maar goed, het was wel leuk dat de buurman terug even dag kwam zeggen om zo voor wat afleiding te zorgen.

Bon, … aanschouw het mini oerwoud! 🙂 Het meeste werk zal zich voornamelijk op de achtergrond afspelen.

IMG_1340

Naast het verwijderen van onkruid, oude plantenresten en steunmateriaal mocht er ook nog wat geoogst worden. Een mooie reeks bieten en wortelen. Deze keer misschien best bewaren in een grote doos met licht vochtig zand.

IMG_1341 IMG_1342 IMG_1343

Ja er zitten inderdaad wel heftige exemplaren tussen de wortelen en de rode bieten. Zijn ze niet prachtig? Het afgedraaide loof gebruik ik nu onmiddellijk als mulch op de vrijgekomen grond van de bedden. Tijd om te juicen 🙂

Het opkuisen valt momenteel nog wel mee, maar als er één grote ramp is… dan is het ons prei veldje wel. Ik had het nog zo gezegd: niet spitten of heftig liggen schoffelen tegen mijn moeder, maar helaas. De enige plekken waar het onkruid heel fel terug begon te groeien, waren exact díe plaatsen die niet onaangeroerd bleven in de tuin. Op alle andere plaatsen viel dat goed mee en was alles snel verwijderbaar (enkel klimmende winde durfde ergens anders toe te slaan, maar niet overal even erg). Toevallig waar nu de prei staat is het verschrikkelijk “druk”:

IMG_1344

En dit is de tussenstand na een paar uurtjes werken. Zaterdag doen we verder! Misschien ondertussen al wat zoeken naar karton en stro.

IMG_1345

Ter verduidelijking: op de paadjes liggen er plantenresten als mulch tegen het onkruid. Al komt daar vermoedelijk extra karton in de nabije toekomst. (Heb ik gezien in dat ebook van Charles D. 😉 al heeft hij wel mooiere verhoogde bedden )

Advertenties

Er is nog werk in de moestuin

En dan wil een mens eens in de tuin werken

Mijn eerste dagje verlof verliep niet zoals ik wou. De eerste helft van de dag moest ik toch nog oprukken naar’t werk omwille van project-gerelateerde problemen. Rond de middag mocht ik toch naar huis met de hoop dat alles nog goed kwam. Toen ik uiteindelijk de moeite had bijeengeraapt om te starten met de opkuis van de serre kreeg ik niet veel later opnieuw een oproep… helaas… en toen stond de serre nog steeds halfvol slachtoffers van de tomatenplaag, verlepte komkommerplanten enzovoort.

Gelukkig moest ik niet werken op 2 november en kon ik opnieuw de draad opnemen van de tuinwerkjes. Eerlijk gezegd, dit is het tijdstip van het jaar dat ik het minst graag in de tuin vertoef – gelukkig viel het al bij al wel mee dankzij het prachtige najaarszonnetje. Maar, moet ik nu blij zijn voor die zon of mij zorgen maken voor de verandering van seizoenen?!

Foto-tijd
22091158994_3531f3d448_o

Op de foto hierboven: een tussenstand in de serre, bijna helemaal opgekuist. Enkel de meloenpeer op de voorgrond heeft plots nieuwe groeikracht gevonden. Zouden die paar meloenpeertjes het nog halen die eraan hangen? We shall see.

Vooral helemaal achteraan in de serre was het een onkruid jungle. Op die plaats stonden vroeger veel brandnetels. De onkruiddruk die daarmee gepaard gaat, is daar nog steeds voelbaar na 2 jaar. Maar al bij al viel het mee. Of misschien ook niet, want een paar wilde grassen hebben een massa van hun zaden laten vallen op de grond. Ik kan moeilijk de bovenste toplaag weg schrapen.

Rechts achteraan stonden de komkommers. Massa’s komkommers van slechts 4 planten! Niet normaa! Geen enkele bittere komkommer, maar ze werden al snel veel te dik naar mijn mening omdat we niet konden volgen. De buren in’t straat ook niet. Hehe. Allemaal waren ze lekker en smaakvol. Deze “Arola’s” waren een mooie keus.

22092757813_9797e167cb_o

Oh oooh! Wat ontdekte ik in de serre?! Na amper 8 a 9 maand begint de plastiek al te schilferen 😦 Pff… Gelukkig zit er nog garantie op en krijg ik een nieuw zeil! Joepie 😀 het moet gezegd worden, dat is een mooie service bij Serres Vantack. Blijkbaar moet er nu wel een soort anti-warmte tape op de metalen buizen geplakt worden die dat versneld afbrokkelen van plastiek tegengaan. Met deze warme, zonnige zomer heeft het plastiek aan de metalen buizen heel fel afgezien. Ok, ik kan daarin komen.

Nu zie ik ook dat ze net een nieuwe frame hebben waarvan de wanden veel rechter zijn 😦 mimimimi ik wou ook zo’n rechte wand! Zucht… och ja. Als deze ooit kapot waait, weet ik weer wat kopen 🙂 niet dat het geld op mijn rug groeit.

22092768723_553b59c564_o

Hoe vind je mijn halloween pompoen? 😉 Eigenlijk wel leuk zo’n pompoen snijden! Deze hebben we wel gekregen in de Red Market omdat mijn kinderen verkleed gingen shoppen.

22525957840_f35622b638_o

Aaargh, de aardpeer naast de serre is aan’t woekeren! Waarom, oooooh waarom heb ik die jongens niet in een grote bak gezet… Dat wordt weer aaardpeer uitdelen. Gezien de opbrengst zouden ze in de winkels aardperen gratis moeten uitdelen!

22525972760_fe2985c336_o

Hallo zeg! 4 paprika planten hangen nog VOL met snack paprika’s. Ze zijn nog steeds super lekker. 2 planten zijn volledig uitgetrokken waarvan ik er een deel aan m’n goede buur heb geschonken en de rest heb ik verwerkt voor de diepvries. Waarschijnlijk voor een lekker provençaals sausje.

22525987890_fc3dd0049e_o

Zie hier een bed waar niks te zien is. 😀 Nu nog niet… nog even geduld dus; de knoflook zal binnenkort beginnen groeien! Helaas zijn het dit jaar kleine knoflook bolletjes geworden. Met name de overschot uit de winkel. In de buurt was helaas alles al uitverkocht en om naar Ecoflora te gaan had ik geen zin deze keer. Ze waren toch al uitverkocht. Volgend jaar zien dat ik vroeger ben! Misschien eens wat soorten uitzoeken bij Vreeken  ofzo.

22526011300_cd820cd390_o

Zie hier de Muscat de Provence pompoen. Nog niet helemaal rijp, maar hij was wel al lekker (in de soep). Geen halloween zonder pompoen soep vanaf dit jaar! Mogelijk een blijvertje in de tuin.

22687852446_e51fbdee62_o

En dit is inderdaad een deel van de snack paprika’s. Barancio paprika’s. Deze komen ongetwijfeld terug volgend jaar. De paarse paprika’s daarentegen, die waren niet zo geweldig. Mooi, daarvan niet, maar qua smaak niets speciaal.

22687887506_98ab7e57f8_o

Zuid-Noord overzicht van de tuin. Ik zie: veel prei en veel onkruid. Vooral dat laatste pff. Sinds het ineens begon te regenen deze nazomer, kon ik het onkruid niet meer bijhouden. Ondertussen ben ik dringend op zoek naar veel stro en grasmaaisel etc… en karton. Net zoals vorig jaar.

22687891686_b4ae75623f_o

De achterkant is volledig overwoekerd door de OostIndische Kers. “Allez  Jan, laat een paar plantjes staan… ze zijn nuttig,” zei ik tegen mezelf… elke keer opnieuw vergeet ik dat het de kruipende “hoge OI kers” versie is, waarvan de zaadjes her en der verspreid liggen in de tuin. Oeps. Maar geloof het of niet, er staan nog steeds bloemen op!

22687940796_d940f72ae8_o

Dit is een iets groter pano overzicht van de tuin.

22700312302_c8ffb18e02_o

De sla heeft er niet veel zin in. Het onkruid en de uitgezaaide slaapmutsjes hadden er anders wel veel zin in. Gelukkig zijn die al wat geëlemineerd.

22700317392_6476ec3179_o

De pepers staan er ook povertjes bij. Het was allemaal een beetje teveel. Twee serres die uit elkaar staan en allebei een noordelijke opening hebben… pff, een psychologisch gerommel noem ik dat. Als je door de ene serre bent met klusjes, is het alsof je een marathon moet lopen om naar de andere te gaan. Heel raar… maar hier komt waarschijnlijk iets anders volgend jaar. Waarschijnlijk zelfs helemaal geen serre meer. Als ik het onkruid kan tegenhouden natuurlijk.

22725069621_cf5ae97b80_o

De wortelen staan hier met hun zin. Groooooote winterwortelen. Hier en daar wortelen zo dik als mijn pols en zelfs dikker! Ik denk wel dat ze net iets te dik zijn om zo te eten. Aromatisch zijn ze nog steeds hoor! Ik ga ze nu voornamelijk gebruiken om te juicen (de dikste).

22725098671_facf7d008b_o

Van de spruiten heb ik er ook al een mooi aantal mogen oogsten. Doordat ik niet goed oplette de voorbije maand, waren een aantal spruiten uitgegroeid tot de grote van bijna een biljart bal! Nog nooit gezien! Misschien is het wel specifiek aan één van de 4 verschillende F1 hybrides die in dat zaadmengsel zaten?

Hybrides

“Jan, hybriden in jouw tuin???” Oh nee, ik schuw niet alle F1 hybriden. Mijn voorkeur gaat nog steeds uit naar heirloom rassen, maar sommige nieuwe rassen en hybrides zijn een welkome toevoeging voor mensen die nog niet zoveel ervaring hebben, vooral met de moeilijkere groenten. Het is niet zo dat alle F1 rassen moeten inboeten aan smaak! Dat is een fabeltje. Mijn “alligator F1” pompoen is zelfs een bio hybride van Bolster en die is geweldig.

Boekjes

Bon. Ondertussen is het ook tijd om de catalogussen te bestellen/aan te vragen en eventuele aankopen voor het volgende jaar te plannen. Velt heeft ook zijn catalogus uit. Hier heb ik vorig jaar heel wat uit besteld.

Voor het komende jaar zal ik amper iets bestellen: van het meeste heb ik nog genoeg zaad over. Ik gok enkel wat vers pastinaak zaad bij Bolster en een speciaal, nieuw tomatenras bij Thompson & Morgan.

Tip: pastinaak, daarvan moet je sowieso best jaarlijks nieuw zaad van oogsten of kopen!

Tot de volgende 🙂

Glass gem corn, regenboog maïs – een klein succes!

We hebben een beetje geluk met het weer gehad. Nu pas is de meeste “glass gem” maïs (ik noem het regenboog maïs) klaar om te oogsten. Er staan slechts nog een paar stengels die nog groen zien. Nog even geduld en hopen dat het niet te vochtig en koud wordt. Gezien de foto’s hieronder, mogen we zeker van een succes spreken. Again, met dank aan de lange zomer.

Wat me wel opvalt aan deze maïs: hij is prachtig maar ook veel kleiner dan de “standaard” suikermaïskolven die ik in de tuin heb staan. Desondanks dat verschil, ben ik zeer tevreden. Ik had schrik dat er veel gelige “cobs” tussen gingen zitten, maar gelukkig veel blauw-rose 🙂 de kolf met overwegend donker rode zaden is ook prachtig! Doet me denken aan framboos snoepjes.

Zeg nu zelf, zijn ze niet om op te eten. (Helaas niet zoals suikermaïs ;p het is een bakmaïs).

Voor meer foto’s, zie ook mijn flickr album: klik hier voor het flickr album