Categorie archief: Geen categorie

Plannen voor de nieuwe fruittuin #1

Het plannen van de nieuwe fruittuin, vergt toch heel wat inspanning. Een gesettelde fruitboom even verplanten is niet iets dat je zomaar om het jaar doet. Ik ben verre van klaar met mijn planning en onderzoek naar de rassen die ik wil plaatsen, maar de mist rond bepaalde soorten begint toch al wat meer weg te trekken.

Ik baseer me voor een groot stuk op de informatie uit het Velt boek: “Appel, peer en meer” en “Bessen uit de tuin“, aangevuld met informatie van anderen op moestuin fora en gespecialiseerde sites en kwekers. Momenteel voel ik me erg aangetrokken tot de boomkwekerij De Linde in Kemmel, omdat ze zo natuurlijk mogelijk werken zonder spuiten.

Appels

Hieronder staat een eerste, voorlopige keuze voor de appels. De pijltjes verwijzen naar wie een goede bestuiver is voor de appel waar het pijltje vertrekt. (Z) wil zeggen dat het een zelfbestuiver is. Ik probeer zoveel mogelijk rassen te nemen die goede toleranties of resistenties tegen bepaalde ziektes hebben. Met uitzondering van James Grieve. J.G. is een zeer goede bestuiver voor veel appelaars en aangezien dit geen zware productie tuin is, nemen we het risico van de ziektegevoeligheid er bij.

IMG_0166

Momenteel is er een “tamelijk stabiele” keuze van 9 verschillende appel rassen die allemaal laagstammen zullen zijn (eigenlijk alle groot fruit in de tuin zal laagstam zijn). De Alkmene is zeker en vast een favoriet die niet mag missen, want die staat in de huidige tuin ook.

De gespreide oogst is echt een pluspunt in dit resultaat. Al zou ik liever wat extra “keuken” appels willen voor de verwerking tot appelmoes. Er moet ook wat beter nagedacht worden over goede bewaarbare appels.

Een ander probleem: kan ik de laagstammen in haagvorm zetten (spilvorm ofzo?), maw 0.5m van elkaar (dat zorgt ervoor dat ik geen ruimte verlies waardoor ik veel meer verschillende soorten kan zetten). Of moeten echt alle laagstammen minstens 2m uit elkaar staan en moet ik specifiek op zoek naar kolom boompjes? Óf valt de laagstam te trainen? Aaah, ik ben nog zo onwetend op dat gebied en zie niet direct de informatie staan op het web!

Peren

In ons gezin is er waarschijnlijk maar één iemand die graag peren eet. Deze groene jongen (ik krijg ze nog wel overtuigd)! Liever dan appels eigenlijk. Een lekkere, sappige, zoete, aromatische peer… een geschenk uit de hemel! Ik begin nu al te watertanden door die gedachte!

IMG_0167

Peren kiezen is al iets moeilijker. Slechts een paar peren (Conference en Doyenne) zijn echt bij mij gekend. Het aantal planten zal waarschijnlijk ook mogen halveren, omdat – zoals reeds gezegd – ik praktisch de enige ben die peren eet. Neemt niet weg dat de ouders wel graag wat fruit krijgen. Als ik ze in een fruithaag kan zetten, dan is het probleem weer van de baan.

Over de bewaarheid van peren weet ik ook nog niet zoveel, nu ik erbij stil sta. Misschien hier ook nog wat onderzoek naar doen.

Grote overschotten van appels en peren gaan de juicer in. Kids happy! En ik ook 😉

Kersen & krieken

James Wong zegt in een van zijn boeken dat niet alle krieken als zuur moeten bestempeld worden. Integendeel, volgens hem zijn er genoeg krieken die even zoet en aromatisch kunnen zijn als zoete kersen. Ik wil hem best geloven en minstens één kriekelaar zetten in de fruittuin. Zijn ze niet wat ik ervan had verwacht, dan is er de schoonmoeder die als eerste de oogst zal komen opeisen. Vleesbrood met warme krieken, dat gaat er hier anders ook wel in!

Ik twijfel om één hoogstam kersenboom te zetten, achter in de tuin. Het voordeel is dat we binnen 10 jaar een mooie boom hebben om onder te zitten in de zomer en dat heel wat vogels er dolgelukkig mee zouden zijn. De bladeren zijn perfect voor op de compost. Langs de andere kant: eens de boom heel groot is, kan je daaronder waarschijnlijk niet veel beplanting meer kwijt (ok dat is zowel positief als negatief 😀 ). Of misschien zijn er wel schaduwplanten die er onder gedijen.

Ook hier weer: eerst overleggen met de kweker en andere mensen hun ervaringen vragen. De afstand van laagstammen t.o.v. hoogstammen…

IMG_0168

Bon, we laten dit eventjes bezinken en gaan de andere fruitsoorten onder handen nemen 😉

Jullie tips en ervaringen zijn zeker en vast welkom!

OGarden: uniek, indoor, Belgisch “Smart Garden” concept

De Smart Garden wereld – om binnenshuis zelf snel lekkere groentjes en kruiden te kweken – is reeds groter dan ik oorspronkelijk gedacht dankzij extra research, na een vorige blogpost. Maar, wat ik gisteren in mijn mailbox ontving, blew my mind. Meet OGarden, een haast futuristisch concept. Een samenwerking tussen België, Frankrijk en Quebec (Canada).

Jup, OGarden bevat een groot wiel dat éénmaal per uur een volledige omwenteling maakt rond een groeilamp in het midden van het wiel. De lamp is geprogrammeerd zodat de planten genoeg licht hebben en ze krijgen ook automatisch water. De planten zelf zitten in een soort groeimedium dat je kan vergelijken met “peat pellets”. Je kent ze wel, die dunne tabletjes die opzwellen in water en waar je enkele zaadjes in stopt. Uiteindelijk is er plaats voor wel 100 plantjes in het wiel. Dat betekent, als je alles goed organiseert, je dagelijks 1 à 3 plantjes zou kunnen oogsten, volgens de makers.

OGarden staat – zoals Smart Garden 9 – momenteel op kickstarter en heeft ook reeds zijn doel bereikt, met nog enkele dagen te gaan. Helaas is dit uniek project voor veel mensen financieel onhaalbaar. Het systeem gaat van de hand vanaf ongeveer 900 à 1000 euro. Ook al beweert de maker dat je het geld er al na enkele maanden/jaar eruit haalt, dit is voor vele mensen een te grote stap. Voor wie toch de stap waagt, laat me jouw ervaringen weten! Ik ben benieuwd, want dit is echt een monster toestel, met wel 135cm hoogte!

Het hele systeem is volledig IKEA-gewijs in elkaar te zetten en je hoeft helemaal geen dure navullingen te kopen zoals bij andere systemen. Dat laatste is een belangrijk pluspunt van dit concept, aangezien de WallFarm van Click&Grow nog steeds die dure refills vereist, zelfs zonder zaad.

Afgaande op specificaties en de huidige beelden, stel ik me wel nog enkele vragen.

Ten eerste: hoe wordt er water gegeven?

Aangezien bovenaan de tekening een “watering device” staat, zal er achter het zichtbare wiel, in een gelijkaardige vorm, een geïntegreerd kraantje lopen dat telkens een paar druppeltjes per tube plantjes laat vallen,helemaal bovenaan. De onderkant van een tube, waar de plantjes inzetten, is hoogstwaarschijnlijk bedekt met een soort absorberende kokosmat, vermoed ik. Dan is de vraag: hoe weet het systeem dat de aarde nat genoeg is, zodat de rest niet over de lamp en andere planten naar beneden druppelt tijdens het draaien van het wiel. Stel dat er een paar tubes zonder planten zijn, dan is de kans groot dat sommige tubes echt wel teveel vocht krijgen. Verdamping? Wie zal het zeggen. Ik hoop van de maker nog een antwoord te krijgen.

Stel dat het apparaat slecht afgesteld is, dan kan er onderaan een plas water ontstaan dat ook nog eens moet opgevangen worden. Het waterreservoir zelf zit waarschijnlijk in het kastje onder de plantenring. Misschien is het middenstuk onder de ring voorzien van en verlaging naar het midden toe en een opening waar overtollig water naartoe loopt.

Ten tweede: waarom is er voor CFL lampen gekozen?

Persoonlijk, zou ik liever iets zien met High Power LEDs. Ze gaan makkelijk 3 keer langer mee (als de producent het technisch goed aanpakt en je niet na een week al uitvallende LEDs hebt) en verbruiken ook niet teveel energie. Daarnaast heb je als maker de keuze tussen Full Spectrum LEDs om een mooi wit licht te creëren of je gaat voor een mix van voornamelijk blauwe en rode LEDs die specifiek op de groei of bloei gericht zijn.

De huidige lamp zit in een doorzichtige behuizing verwerkt – voor zover ik kan zien – dus eventuele LEDs zouden dat ook zijn. Er bestaan ondertussen al lampen waarvan de LEDs in een cilindervorm zitten en ingedraaid worden als een gewone lamp. OGarden’s filosofie gaat ervan uit dat ze elk onderdeel moeten kunnen vervangen, om ecologisch te zijn, m.a.w. dan zou dit daar ook wel moeten inpassen.

Ten derde: het effect van de zwaartekracht op de planten?

Vermoedelijk heeft de zwaartekracht – door rotatie – een gelijkaardige invloed als de wind. Planten die invloed ondervinden van wind, maken zichzelf steviger zodat ze minder snel omvallen. Je ziet dat regelmatig bij amateur kwekers van wiet, hete pepers of noem maar op; zij zetten een ventilator in de buurt (niet alleen om eventuele warmte weg te leiden) om de “buitenlucht” te simuleren.

Als ik me niet vergis, gaan de wortels zich ook beter ontwikkelen om vaster in de aarde te staan. Dat is een van de redenen waarom tuinaannemers soms de mensen afraden om een nieuwe beukenhaag/haagbeuk vast te maken aan gespannen draden tussen twee palen. Het stimuleert de wortels.

Ten vierde: aardbeien planten?

Zoals in vele Smart Gardens is het mogelijk om aardbeien te planten/zaaien. De meeste producenten gebruiken volgens mij wel een soort bosaardbei. Aardbeien van gewone grootte nemen veel teveel plaats in vermoed ik. Hetzelfde geld voor hete peper plantjes, maar daar heb je ook kleine rassen in. Bij pepers geldt veelal het volgende: hoe kleiner de pot, hoe kleiner de plant.

Ten vijfde: geluidsproductie en energieverbruik

Ze zeggen dat ze amper iets horen van het draaimechanisme en de waterpomp. De meeste andere Smart Garden zijn praktisch geluidsloos. Ondanks dat het fluisterstil is, toch wel een belangrijke factor voor mensen die graag echt stilte willen.

Voor de rest

Bottom line

Als het plaatje in werkelijkheid klopt, dan is dit een prachtige “heruitvinding” van de Smart Garden. Hier en daar trek ik wel een aantal zaken in twijfel zoals de watertoevoer, maar dit futuristisch ogende toestel zal prachtig staan in de huizen van mensen die er het budget voor hebben.

Het duurste aan dit toestel, in vergelijking met andere Smart Gardens, is de aanschaf van het apparaat. Al de rest kan je zelf goedkoop aankopen. Er is geen nood aan dure planten plugs of modules die tot wel 5 à 8 euro kunnen kosten. Als er al eens iets kapot gaat, dan kan je in de toekomst elk onderdeel apart bijbestellen.

Er is héél veel plaats om planten te kweken en – rekening houdende met een groei van 30-40 per plant – kan je praktisch dagelijks groenten of kruiden oogsten. Natuurlijk kan niet alles groeien. Het soort planten beperkt zich tot bladgroenten zoals sla en bladkool, kruiden, kleine tomaten, kleine aardbeien en mini pepertjes, net zoals bij de meeste andere Smart Gardens. Wortelgroenten doen het niet zo goed in dit soort systemen.

Mega groenten & een preview van de sexy maïs oogst

Wie denkt dat een simpele moestuinier geen grote groenten kan kweken zonder pesticiden enzovoorts – en dit zelfs met bio zaadgoed – die heeft het mis!

Aanschouw een oogst van de dag (en ja hoor, er zitten zo nog meerdere schoonheden in de grond te wachten):

IMG_1274

Helemaal links zie je een “normale grootte” wortel, daarnaast ligt een wortelpeterselie, gevolgd door 3 pastinaken en 1 mega wortel 🙂 Die ik iets speciaal? Niet echt, gewoon volgens de “natuurlijke moestuin“. Geen intense grondbewerking, veel compost, de-natuur-zijn-ding-laten-doen, geduld en veel liefde. Hehe.

Project “Glass gem corn” is een succes! Nog even wachten tot de volledige oogst binnen is voor een mooie reeks foto’s! Hier alvast een preview 😉

IMG_1247

Kleine toevoeging: dit is géén siermaïs zoals sommigen zullen denken, maar bak- en/of pofmaïs. Benieuwd naar de andere kleuren? Kom zeker nog eens snel terug 😉

Hobbies, tuin en slecht weer

Een kleine, algemene terugblik op de zomer

De nazomer was gene vette tot nu toe. Minder tijd om in de tuin te kruipen. De nieuwe hobby (recurve boogschieten) maakt het nog eens wat moeilijker om tijd vrij te maken in de week. En soms heb je er gewoon geen zin in. Ja, die depressie… het lijkt soms alsof ze nog lichtjes nasluimert binnenin.

11705515_10207368755599062_4885764802253185449_o

Eind augustus stond plots het onkruid in de moestuin immens hoog tussen de kleine fruitboompjes. Het was amper te temmen. Dit jaar of volgend jaar moeten we toch een betere, natuurlijke oplossing vinden om dat onkruid tegen te gaan. Maar we mogen niet klagen van onze tomaten oogst 🙂

11879162_10207368755159051_2127694167089129317_o

De serre met pepers gaf een hele mooie oogst en nu nog hangen er velen aan, maar volgend jaar komen er bijlange zoveel planten niet bij. Max 5 planten denk ik. Echt hete pepers hoef ik niet, maar het was wel leuk om ze eens te “proeven met vrienden” 😉 Die kleine serre zal de komende winter niet overleven, dus daar gaan we waarschijnlijk een nieuwe functie aan geven (aan die grond). Pompoen volgend jaar? Misschien, zolang dat we het aanpalende stuk grond ook wat meer onkruid vrij kunnen houden. Plus, twee serres water geven… het is geen toffe job. Ik ben een luie tuinder op dat gebied. Ik geef pas water als het écht moet. De natuur kan dat zoveel beter dan mezelf regelen 🙂

12027771_10207697130688234_2479574919676584139_n

Heb je mijn wortelen gezien?! Mastodonten! En niet eens voos vanbinnen! Sommige letterlijk zo dik of dikker dan mijn pols!

11986337_10207592133503370_7950823010203253138_n

Ondanks hun grootte zijn ze nog steeds heel smaakvol! Zelfs nu nog staan er wat winterwortelen in de tuin te wachten om opgesnoept te worden.

Herfst

Ha! Pompoenen tijd! Met spijt in het hart moet ik meedelen dat ik niet zoveel pompoenen heb. Maar ze zijn er wel. Een paar soorten hebben mij wel overtuigd om ze opnieuw te plaatsen volgend jaar.

12107051_10207801248651118_4399118134187824575_n

De kleine Alligator F1 van Bolster was een leuke plant. Twee kleine pompoentjes – perfect om onmiddellijk bijna helemaal te verwerken aan één plant. Neemt amper een vierkante meter in beslag en rankt niet zoals de andere pompoen. Ik weet niet waarom, maar ik zie hem niet meer staan op de site van Bolster. Toch eens een mailtje sturen als hij niet verschijnt in de nieuwe catalogus… Oh, in de foto hierboven met de gele zak – als je goed kijkt – zie je een kleine, groene Alligator pompoen verborgen tussen de rest.

Op de foto hierboven zie je twee Muscat de Provence pompoene met daarboven een witte patisson en links een Pink Banana. De Muscat de Provence zijn nog niet helemaal rijp, maar ik durfde hen niet langer te laten verder rijpen aan de plant vanwege de eerste nachtvorst. Achteraf gezien was het amper gezakt tot 1°… Maar goed, ze zijn binnenshuis al lichtjes aan’t verkleuren en afrijpen. Buiten ligt er nog ééntje – die amper opgemerkt werd tussen de andere planten -verder te groeien.

Ik voorspel veel lekkere pompoenfrietjes deze herfst en winter 🙂

Bon, er staan nog pastinaken in de tuin, peterseliewortel, rode bieten, selder, wortelen, spruiten, beetje postelein, sla en veel winter prei 🙂 er is nog genoeg te oogsten.

De eerste zaadjes lopen binnen

Eindelijk heb ik iets tastbaar in mijn handen voor volgend seizoen! De eerste grote batch aan zaadjes zijn gearriveerd. Het is een mix van bio en niet-bio zaad. Ik weet dat ik ondertussen verwacht word liefst enkel bio zaden te kopen , maar soms zit er zo een specialleke tussen dat ik eens wil uitproberen. Als je dan op verschillende zaden-bedrijven online gaat kijken, kriebelt het heel hard.

2014-12-10

Een van die speciallekes is een niet-standaard-kleur tuinboon. In dit geval de roze tuinboon! De kids zullen dat geweldig vinden. En, wacht maar tot als ze zien hoe leuk paarse wortels en de “Pink Banana” pompoen tevoorschijn zullen komen!

2014-12-10 (1)

Voor wie graag snuffelt in zaden catalogi, de nieuwe DeBolster 2015 is uit: http://issuu.com/tychovergeer/docs/bolster_zadengids_2015

2014-12-10 13_01_05-ISSUU - Bolster zadengids 2015 by Tycho Vergeer

De laatste werken in de tuin

Zaterdag was het ophaaldag voor het plantgoed van de Haagplantactie in onze gemeente. Wij hebben een vogelbosje besteld.  Het bestaat uit zes verschillende soorten: menging van Eénstijlige Meidoorn (4), Gewone vlier (3), Hazelaar (4), Sporkehout (4), Boswilg (5), Spaanse aak (5), Wilde lijsterbes (5). Als een van de eerste afhalers mocht ik nog gauw op de foto vooraleer ik huiswaarts vertrok om de plantjes in de grond te duwen.

De grond was geweldig… oude aangevoerde klei als toplaag met veel onkruiden en verweven met onkruidwortels. Gelukkig had ik een aantal goede helpers om het werk te spreiden. De ene maakt de grond vrij en maakt een put, de andere zet de plant erin en gaat eventueel wat andere leemgrond halen met grondverbeteraar erbij. Ondanks de plakkerige klei zijn ze de meeste er toch in geraakt op een aantal na (andere verplichting gooiden roet in het eten). Hopelijk zijn de vogels ook blij met deze nieuwe aanwinst in onze tuin.

Ter verduidelijking voor deze aanplanting: het dient als afscheiding van een tamelijk drukke weg, een oord voor de vogels omdat er redelijk wat besjes zullen te vinden zijn, toekomstig hakselhout/mulch en als lichte demping tegen het lawaai van de auto’s.

Zondag, de laatste 4 plantjes een plaats toegekend. Daarna heb ik nog een 20tal vierkante meter karton met stro gelegd. Om de onkruiden te versmachten en de grond mooi te houden voor de nieuwe serre in het voorjaar. De oude serre zal nu dienen voor reserve stukken. Op die plaats zal een dubbel zo grote serre komen.

Aan het oogsten van de aardperen ben ik nog niet toe geraakt. Het weer was druiliger en de schemering kwam al vroeg opzetten. Een andere keer dan maar.

Ondertussen wacht ik rustig af tot het moment dat mijn toekomstige buur zijn wilgen gaat knotten (en uitdoen). Daarvan kunnen we de takken gebruiken als afsluiting en verschillende takkenrillen van maken (om nadien eventueel ook vanalles tegen te laten groeien. Wie weet maak ik nog een leuke levende hut met de takken. Dan kunnen de kids er naar hartenlust in spelen. De stammen zullen we misschien gebruiken voor een experimenteel hugelcultuur bed en als meubilair.

De meeste (bio) zaden zijn besteld ondertussen, maar voor een aantal valt het nog even afwachten. Komaan met die nieuwe catalogus jongens 😀 !!!

Volgende keer moet ik nog eens wat foto’s maken. Sinds ik mijn smarphone niet meer zoveel gebruik, komt het er amper van :/

Verandering

Mijn eerste jaar in de moestuin (waar ik nog steeds een aantal dingen kan oogsten) was een bewogen jaar. Veel ups & downs. De downs vooral omwille van het onkruid en de beestjes die zich soms iets teveel goed deden aan bepaalde planten. De ups, omdat het beter meeviel dan ik eigenlijk verwachtte 🙂

Anderhalve maand geleden ben ik begonnen met de cursus “natuurlijke moestuin“. Een permacultuur gebaseerde “moestuinieren” cursus zeg maar. Wat ik er vooral wil uithalen is een goede manier om het werk van al dat onkruid wieden te minimaliseren (door veelvuldig mulchen), bij te leren over het leven in de grond én hoe de natuur werkt. Eigenlijk een manier van kweken waar Velt achter lijkt te staan, maar niet echt een doorgedreven positie wil innemen. Ze houden nog steeds vast aan hun wisselteelt systeem, gezien hun nieuwe editie van het boek “Handboek Ecologisch Tuinieren“. Wat ik persoonlijk op zich niet slecht vind hoor – daarmee is het hier allemaal begonnen 🙂 – maar ik wil daar liever iets minder rekening mee houden. Het vraagt soms enorm wat puzzelwerk naar mijn gevoel. Van sommige groenten wil je dan eens heel veel zetten, maar dan ben je meestal wel beperkt door de grote van de velden… Bij de natuurlijke moestuin gaat het er iets relaxter aan toe – heb ik de indruk – maar we gaan natuurlijk ook niet alles op dezelfde plaats zetten. Het boek is van Velt blijft in mijn ogen nog steeds een zeer interessant naslagwerk. Daarom heb ik het mij dan ook net aangeschaft 🙂

Het eerste wat we deden tijdens de cursus was het observeren van de tuin en omgeving én het verzamelen van een massa karton en een massa stro of andere mulch. Ik had het geluk dat ik op mijn werk aan héél groot karton kan geraken van grote elektriciteitskasten die in elkaar gestoken worden én dan had ik nog eens extra geluk dat ik iemand kende die van zijn oud stro af wou (gratis). Perfect! Nu ligt er minstens 100 vierkante meter afgedekte grond van karton met daarop een dikke laag mulch. De rest zal met mondjesmaat rustig uitgebreid worden.

Daarnaast heb ik ook nog een aantal laagstam fruitbomen en andere fruitstruiken geplant. Er is plaats genoeg, dus extra bio fruit is altijd meer dan welkom. Ter informatie: het zijn 3 verschillende appelaars, 2 verschillende kerselaars, 2 verschillende pruimelaars, 3 druivelaars, een paar blauwe bosbessen, een extra rode bes en nog twee stekelbessen. Fingers crossed dat dit een geweldige oogst wordt binnen afzienbare tijd!

Een van de serres is ondertussen ook door de najaarsstorm van enkele weken terug, helemaal kapot. Het zeil is eraf gerukt en verbindingsstukken waren gekast. Helaas, maar dat gebeurt wel vaker met goedkope serretjes. Maar geen nood. Ik heb mijn oog laten vallen op een tunnelserre van 3 op 6m 🙂 met extra verluchtingsopeningen! Eerst nog wat sparen 😦 misschien kan ik met het oude zeil nog een kleinere koude kas ineen knutselen in de winter.

Een blog post zonder foto is maar saai. Daarom heb ik deze middag een speciale radijs opengesneden, vers van de tuin. Vooral de middenste herfstradijs is een prachtige knol:

Rammenas, driekleurige radijs en een typisch lange radijs met witte punt.
Rammenas, driekleurige radijs en een typisch lange radijs met witte punt.

Om af te sluiten even zeggen dat ik net ben beginnen lezen in “Lang leve de oogst” van Velt. Sinds het inmaken van mijn tomaten deze zomer, is de interesse in inmaken fel gestegen. De radijsjes hierboven staan net te fermenteren. Ik ben benieuwd wat het gaat worden.

langlevedeoogst_rgb

En nu nog wat zaadjes kiezen voor volgend jaar 🙂