Tagarchief: bloemen

Gratis boek: Puur mediterraans tuinieren

Rondsnuisterend op het web, zag ik een verwijzing naar een plantenkwekerij die ik nog niet kende, namelijk die van bastin.nl. Een kwekerij waar ze zich specialiseren in Mediterrane planten! Een mooie selectie aan verschillende soorten lavendel, salvia, andere mediterrane planten… ik heb hem alvast vastgepind!

Beter nog, ze bieden hun boek, dat niet meer gedrukt wordt, helemaal gratis aan als ebook!

puurmediterraan2

Puur Mediterraan Tuinieren’ gaat over mijn liefde voor geurende planten zoals lavendel, Cistus, Phlomis, rozemarijn en tijm, waar deze vandaan komt, hoe ik kweker werd met een voorliefde voor mediterrane planten en hoe ik ze niet alleen in de tuin maar ook in het eten toepas…

Ik heb er ondertussen al even vluchtig in gebladerd. Hier is meer dan genoeg informatie en foto’s om nieuwe inspiratie op te doen! Een mediterraans stukje tuin… net wat ik nodig heb bij ons nieuwe huis!

Om te downloaden: ga gewoon naar de website: http://www.bastin.nl/ en scroll een beetje naar beneden. Daar staat de link naar hun gratis ebook. Terwijl je daar bent, vergeet ook niet rond te snuffelen in de webshop! Daar staan een aantal geweldige pareltjes die zeker in vast in jouw tuin passsen 🙂

Advertenties

Tijd om de chaos aan te pakken

Zo was mijn begroeting gisteren: amper nog een stukje pad zichtbaar, aan het einde van het pad zelfs helemaal niets meer. Én voor de rest vol onkruid… ik hoop op wat welwillende helpers dit weekend om wat extra orde te brengen in de chaos.

Ondanks het slechte weer zocht ik de moed bij elkaar – ik kan niet constant binnen blijven zitten na het ongeluk en het slechte weer. Zo ben ik de “fruit zone” beginnen te wieden voor een stuk. Ridderzuring die bijna zo groot was als mezelf doorweven met distels, boterbloemen en netels. Terwijl er in’t voorjaar amper iets zichtbaar was. Integendeel, dat stukje grond was bijna helemaal “proper” te noemen.

Het voorste deel van het “onkruid” bestond uit zelf aangeplante smeerwortel, die ik gebruik om te mulchen. Dat heb ik dan ook gedaan – ondanks dat het een geweldige bijenplant is.

Eerst zo goed en zo kwaad mogelijk alle klimmende winde verwijderd van de twee vrucht velden en daarna een laag smeerwortel bladeren erover. Helaas zal dat niet genoeg zijn, want die ganse hoop verdwijnt heel snel als sneeuw voor de zon. Wie ziet de courgette en pompoenen staan tussen al die mulch? 😉

De paarse radijsjes zijn plotseling allemaal opgeschoten. Helaas, we zullen het moeten doen met de heerlijke zaaddozen die ze produceren. De rode radijsjes tussen de wortelen… mja, de meeste zijn ook aangetast door één of ander aaltje of ander insect :/ weinig chance op dat gebied.

IMG_2402

De eerste aardbei… ook aangetast door vogels en slakken waarschijnlijk. Dringend eens onkruidvrij maken en een laagje stro leggen.

IMG_2393

De koolrabi lijkt het goed te doen, nog een weekje of twee en de eerste is hapklaar.

IMG_2395

Ook de aardappelen in de zakken groeien goed aan. Ze hebben ook dringend wat extra potgrond of compost nodig zodat er hopelijk wat extra aardappeltjes aankomen. Misschien ook een klein beetje kalium schenken?

IMG_2397

Tussen het onkruid vind ik een paar nuttige en mooie bloemen terug: korenbloem, papaver en lavatera (of kaasjeskruid?) denk ik. Kan mis zijn.

IMG_2401IMG_2400IMG_2396

Vervolgens: de serre. Noire de crimée neemt als een van de eerste een tomatenspurtje. Ondanks dat de planten nog niet zo groot zijn, zijn de eerste vruchten héél duidelijk zichtbaar. Een grootte van 3 cm hebben ze ongeveer.

IMG_2392

Ook al zijn er nog niet veel vruchtbeginsels te bespeuren, bloemen zijn er al volop, op de tomaatjes. Moest het weer nog een beetje beter meezitten, zouden de planten al een stuk groter zijn dan nu… Maar we blijven geduldig wachten.

IMG_2390

De watermeloen heeft het wat moeilijker, maar de komkommer heeft het nu al naar zijn zin. Dat wordt weer een enorme opbrengst.

IMG_2389

De gele courgette, beetje later gezaaid dan gewoonlijk, maar er komt eindelijk wat groei in. Je ziet ook nog duidelijk de klimmende winde die maar al te graag de vruchtenpercelen wil overwoekeren.

IMG_2386

Hier is mijn dochtertje die dolgraag een kijkje wou komen nemen in de serre. Naast de pepers zijn ook de puntpaprika’s al vrucht aan’t maken. Joepie! Mijn werk in de tuin neemt haar gedachten van haar hand eventjes weg.

IMG_2387

Per ongeluk heb ik met mijn kleine handzeis één van de buiten-watermeloenen omgehakt 😦 kieken dat ik ben! Ik zal maar eens nadenken wat ik er eventueel in de plaats zou kunnen zetten.

Het valt ook op dat het wat frisser is, de groei blijft beperkt als ik ze vergelijk met de andere planten uit dezelfde familie. Ik blijf duimen voor een mooie zomer.

IMG_2385

Als het terug wat zonniger is, moet ik dringend de buitentomaten wat aanbinden en dieven. Met dit weer heb ik schrik voor de schimmels. Deze komen makkelijk binnen via de wondjes die we achterlaten bij het dieven van de tomaten… Ik heb zelfs al enkele vruchtbeginsels ontdekt bij de één-tros-test-tomaten!

Een tip voor wie tomaten dieft: de wonde afdekken of dichten met wat lavameel poeder. Dat zou de schimmels minder kans geven om de plant binnen te dringen.

IMG_2384

De alligator f1-pompoen lijkt ook eindelijk zijn groei te hernemen. Ik ben fan van de kleine, groene pompoentjes die de plant aanmaakt. Net één keer genoeg voor een gezinnetje van twee tot vier personen. De groene kleur maakt hem ook nog eens speciaal, want die kom je toch amper in de winkel tegen.

IMG_2382

Om af te sluiten, toch nog een fotootje van ons 3de kind 🙂 dankzij haar zijn de laatste zware weken iets makkelijker om te verwerken. Ongeveer 9 a 10 weken oud is ze nu en zal de beste vriendin van ons dochter worden.

IMG_2373

Warmteminners

Alright, bijna half april. Tijd om een deel warmteminnende groenten te zaaien. Komkommers, courgetten en pompoenen.

Courgettes

Om te beginnen zaai meestal verschillende soorten courgettes. Dit jaar zijn het er drie:

  • groene (Black Beauty) -> een standaard ras
  • gele (Gele, hybride? van Vilmorin) -> stevige opbrengst
  • witte (Blance de Virginie) -> eerste maal gezaaid

Als ik me niet vergis, heb je bij Aveve & Vt Zaden zelfs een pakketje met alledrie de soorten erin. Wel random (spijtig). Maar met deze 3 kleuren, kan je prachtige en kleurrijke gerechten maken!

In mijn collectie zit er ook nog een “Ronde de Nice”, maar ik hou het hier gewoon bij. 3 plantjes om mee te starten. Binnen een maand ofzo zaai ik nog 2 nieuwe zodat de spreiding mooi doorgaat tot september/oktober.

Dit gespreid zaaien is een trucje dat ik onlangs geleerd heb van Frank (natuurlijke moestuin). De meeste courgette planten krijgen na verloop van tijd last van een soort meeldauw. Dat is gewoon de natuur dat een signaal geeft dat de planten oud zijn en het beste van zichzelf gegeven hebben. Jongere planten hebben minder last van meeldauw. Met andere woorden, als de 3 planten beginnen minderen qua opbrengst, volgen de 2 jongere planten de oudere op. Eigenlijk een typische teeltspreiding, maar nu met uitleg waarom 🙂

Voor de lol – en omdat het mislukte vorig jaar – toch nog eens een witte patisson gezaaid. Ben nog steeds benieuwd naar de smaak.

Pompoenen

Alright, de pompoenen 😀 veel teveel pompoenen 🙂 ik heb het al eens vermeld: ik heb veel teveel soorten pompoenen. Toch ga ik ze proberen een plaats te geven in de tuin. De ene krijgt een eigen plekje, de andere proberen we te laten kruipen op een zelfgemaakt klimrek.

Hier zijn ze dan nog eens:

  • Uchiki Kuri: kleine, stevige, vitaminerijke, oranje vruchten
  • Pink Banana: rozige, rare, langwerpige vorm, populair in bepaalde streken, groot gewicht
  • Muscat de Provence: de typische Assepoester pompoen 🙂 groot, waarschijnlijk als sierpompoen gebruiken
  • Sweet dumpling: mooie, kleine pompoen, schijnbaar tamelijk zoet,  leuke vorm
  • spaghetti pompoen: de typische vezelige pompoen, waar het vruchtvlees gebruikt wordt als spaghetti
  • Lady Godiva: naaktzadige pompoen, vooral voor de zaden geteeld
  • Alligator F1 van Bolster: kleine, groene pompoen met lange houdbaarheid, nieuwe biologische hybride
  • Waltham Butternut: flessenpompoen, mooie vorm, goede opbrengst, laat afrijpend

Van elke soort werd er gisteren eentje gezaaid. Misschien moet ik toch wel het dubbele zaaien. Alleen stom dat ik niet genoeg bakjes heb om de ingezaaide potten te herbergen 😀

Komkommers

Veel mensen denken dat ze een serre nodig hebben om komkommers te kweken. Dat is helemaal niet nodig. Je moet gewoon wat geluk hebben met het weer en een goede, warme standplaats voorzien van iets waar de planten tegenop kunnen klimmen. En natuurlijk de juiste soort.

Als je een buitenkomkommer wil proberen, raad ik zeker en vast de komkommer “Marketmore” aan. Er zijn blijkbaar wat verschillende soorten van Marketmore, maar ze hebben allemaal dezelfde origine. Ze kunnen tot 30cm lang worden, maar je plukt ze beter wat jonger. De smaak is vol en fris aromatisch. Niets vergeleken met de komkommers uit de winkel. De kans dat je een bittere komkommer hebt, is spijtig genoeg wel reëel. Maar als de plant niet teveel stress heeft en je haalt de mannelijke bloemen weg, is die kans heel klein. Ja, dat heb je met heirloom komkommers wel eens voor, maar daar leer je uit. Laat je dat niet afschrikken!

Aangezien mijn serre groot genoeg is dit jaar, ga ik ook voor serre komkommers. De versie die ik ga opkweken noemt Arola. Eentje uit de Bingenheimer zaad collectie. Deze komkommers hebben ongeveer dezelfde lengte als de winkel komkommers, maar wel een betere smaak.

Bloemetjes

Binnenshuis heeft de grootbloemige Lavatera een plaatsje gekregen tussen het zaaigoed. Buitenshuis ben ik bezig een stukje gras naast het huis om te graven om nadien wat meer beplanting/bloemen te hebben. Daar staat nu een Rhododendron dat geruime tijd in een grote pot stond, maar amper groeide. Daarnaast komen wat sexy Lupines 😉

Eerlijk gezegd begin ik al te twijfelen waar ik al mijn bloemen ga zetten :/

De moestuin

Naast de serre was er nog wat plaats om wat aardbeien te planten. Deze keer kies ik voor het gemak: zwart plastiek op de bodem met daarin de tomaten. Niet echt ecologisch, maar ik wil wel eens een deftige opbrengst dit jaar dat niet overschaduwd wordt door massa’s onkruiden.

Een speciaal ras aardbeien dat ik iedereen kan aanbevelen is “Mara des Bois“. Je kan het vinden bij Ecoflora. Het is een doordrager (dus iets kleinere vruchten) én de smaak is ontzettend goed. Het heeft wat weg van bosaardbeitjes. Zoet en aromatisch.

Ondertussen komen de erwten, ajuintjes etc piepen boven de grond. Maw, de bodem is warm genoeg om al een deel van de voorgezaaide groenten uit te planten. Zoals de spruiten en koolrabi. Vandaag volgt een ander deel met oa wat bloemen, spitskool en venkel.

Het weer wordt beter, april is dé zaaimaand bij uitstek, de druk op mijn schouders is voelbaar. Soooo much work to do.

Ze doen het goed

De laatste voorgezaaide groenten en bloemen doen het goed. Buiten mag het een onaardig, guur weertje zijn, binnen gaat alles vlotjes zijn gang.

DSC_9468

Hierboven, de augurken. Vorig jaar veel te laat gezaaid in april. Amper één augurk (door mijn fout) opgekomen. Deze was dan ook nog eens een mastodont. Niet eetbaar dus 🙂DSC_9469

Ook de artisjokken vinden hun weg naar boven. Ze nemen er wel iets meer hun tijd voor. Maar ze zijn in zicht! Ik vraag me wel af waar ik ze ga zetten 😀 maar ik heb wel een plaatsje op’t oog tussen de fruitboompjes. Daar ga ik ook wat meer bloemen zaaien. Speciaal voor onze bestuivers.DSC_9470

Buiten duurt het altijd veel langer, vooraleer de stengeluitjes kiemen. Binnen zaai ik er een paar voor in een potje. Dat lijkt me geen slecht idee voor de volgende keer.DSC_9471

Velen zeggen dat selder een moeilijke kiemer is. Deze is gekleurde snijselder, maar hij lijkt het wel beter te doen dan verwacht. Het is haast niet te zien, maar dat witte streepje in’t midden is een kiemend zaadje. Aangezien dit zaad zo verschrikkelijk fijn was, heb ik het niet afgedekt. Tijdens het gieten worden ze toch licht verstopt onder de grond.DSC_9473En natuurlijk de twee soorten stinkers. Die doen het zonder problemen ook goed. Ik verwacht niets anders van deze makkelijke bloemsoort 🙂

Volgende zaaibeurt op de planning: leeuwebekjes.

Wind in de serre

De nieuwe serre heeft het moeilijk te verduren gehad vorige nachten. Door het open karakter van de standplaats heeft de wind tamelijk veel vrij spel. Ook al had ze de eerste uren goed overleefd, vorige avond was het ineens prijs. De wind slaagde erin de ritssluiting  – door de schokken – open te ritsen met alle gevolgen van dien. De velcros die aan de buizen hingen kwamen los en eén van de zijkanten kwam naar omhoog. Had ik niets gedaan, was waarschijnlijk de hele plastiek weggevlogen. Én de plastiek van zo’n grote serre… dat is ook niet goedkoop 😦 wat een hoop stress.

Gelukkig had ik nog wat speciale ijzers en na veel geprutst heb ik via de binnenkant van de serre de plastiek kunnen vastpinnen in de grond. Nu hopen dat ze het ganse seizoen overleven. Pff, wat een miserie toch met die plastiek serres.

Het ruikt hier naar stinkertjes

Wij noemen ze “stinkers”, maar de officiële naam is Tagetes. Andere kennen ze onder de naam Afrikaantjes. Waarom we ze stinkertjes noemen? Vanwege de geur natuurlijk. Persoonlijk vind ik ze niet stinken, ik vind ze tamelijk goed ruiken uiteindelijk. Ik zal eens moeten opzoeken waarom we die eigenlijk zo noemen. Misschien omdat ze een geur afscheiden waar bodem aaltjes niet tegen kunnen?

Een klassieke schoonheid
Een klassieke schoonheid

Veel mensen vinden “stinkertjes” oubollige planten. Ik vind ze geweldig, nostalgisch en zeer nuttig. Het doet me steeds terugdenken aan de tijd dat mijn grootvader ze in de veranda opkweekte in wel tientallen potjes en ze daarna in de lente buiten uitplantte. Elke zomer opnieuw was zijn tuintje prachtig gekleurd door al die Afrikaantjes. Je kan er weliswaar niet echt een boeketje bloemen mee samenstellen, maar het gonst er niet zelden vrolijk van de bijtjes op de bloemen.

Eigenlijk zijn stinkerjes tamelijk makkelijke planten om zelf op te kweken. Een aanrader voor een beginner. Neem een bakje met potgrond, maak nat, verspreidt wat zaadjes (en wow zoveel zaadjes in een zakje), behandelen met liefde en na een kleine week staan ze allemaal al te piepen boven de grond. Deze keer doe ik het iets anders. Ik heb een hele reeks perspotjes gemaakt (60) en heb per potje 2 zaadjes gelegd en afgedekt met perliet. (perliet is tegenwoordig mijn zaad-afdek-favoriet)

Het sterafrikaantje is een geliefd plantje voor de insecten. En de enkelvoudige bloem maakt het specialer dan de gekende afrikaantjes
Het sterafrikaantje is een geliefd plantje voor de insecten. En de enkelvoudige bloem maakt het specialer dan de gekende afrikaantjes

Dit jaar ga ik voor twee soorten (zoals je kan zien op de foto’s boven). ( Lijkt me goed samen te gaan, niet? ) Om nog maar te zwijgen over het feit dat deze bloemen van eind-mei/juni tot oktober kunnen bloemen! Nog beter: je kan er MASSA’S bloemenzaad van oogsten voor het volgende jaar! Indrukwekkend.

IMG_0184
Rechts, de 2 x 30 afrikaantjes. Links in wijzerzin nog wat extra zaaisels: 3 potjes stengelui in een potje (test), artisjok, augurk, gekleurde mix van snijselder.

Maart viel algemeen gezien al bij al nog mee qua zaaien. April wordt een veel drukkere maand. Ik ben ook heel hard benieuwd naar al mijn boontjes die ik ga zaaien. Dit wordt echt het jaar van de bonen in alle vormen & kleuren en de hete pepers 😀 ik heb dus heel veel boontjes om te zaaien: witte tuinbonen, roze tuinbonen, paarse struikboontjes, gele struikboontjes, spekbonen, gewone groene struikboontjes (gratis klein zakje gekregen), snijbonen, rattlesnake en borlotti’s. Fieuw en dat nog allemaal kunnen onthouden zeg! Onze diepvries gaat uitpuilen van de boontjes. Familie zal content zijn.

Buiten

Ook buiten heb ik dit weekend nog wat werk gedaan. In grote, blauwe IKEA draagtassen heb ik aardappelen gepoot. Die staan momenteel in de serre (beetje protectie tegen de vrieskou). Ook de ajuinen (witte en rode) en sjalotten werden gepoot, samen met hier en daar wat gezaaide worteltjes om de wortel- en uienvlieg te misleiden.

Voor het eerst heb ik enkele ajuintjes héél dicht bij elkaar gezet. Waar men meestal een goeie 10cm aanhoudt, heb ik ze deze keer zigzag bij elkaar gezet op de “organische zaailijn”. Blijkbaar kan je die jonge uien gebruiken als stengelui! Handig!

De bessenstruiken (frambozen, aalbessen, kruisbessen) zijn gesnoeid. Ik hoop dat ze in hun tweede jaar nu mij een mooie oogst mogen opleveren. Ik heb altijd zo’n schrik om daar hevig de snoeischaar in te zetten, zoals in mijn snoei boekje staat:

“De takken tot op 10 cm of ongeveer 3-4 ogen inkorten”

Auch! Dat is heftig. Zo stevig inkorten vind ik toch wel beangstigend, omdat het ook mijn eerste keer is dat ik het doe. Bij deze mag ik van harte hopen dat er dit jaar eindelijk aalbessen groeien op mijn struik. In hun eerste jaar hebben die enorme takken gemaakt waar geen enkele bloem of besje was op te bespeuren, terwijl de mini kruisbessenstruik bijna vol bessen zat. Geduld Jan, geduld!

Super boekje van Velt

Ook de laagstam fruitboompjes heb ik wat bij gesnoeid. Zij het wel “voorzichtiger” dan de bessen struiken. Daarover moet ik nog wat googlen of een boekje zien te vinden.

Zo, dat was zowat de samenvatting voor dit voorbije weekend 🙂

En nog een lading zaadjes :D

En hup, daar zijn we weer 😀 ik kon het mij niet laten. Tss, such a bad boy!10893444_10205646339939747_1011241928_nDriekleurige radijs: een geweldig mooie én smaakvolle radijs. De buitenkant is groen-wit. Naar binnen toe gaat hij van wit naar mooi diep rood-roos. Ze wordt iets groter dan een gewone radijs en ik vind hem ook heel prachtig om zeer dun te snijden en zo te presenteren. Geweldig om jouw gasten te verrassen met iets dat ze waarschijnlijk nog nooit hebben gezien.

Paarse radijsjes: ook deze leuke variëteit vind ik heel lekker. Ze zat ergens in een radijzen mix en nu wil ik ze tussen mijn 18daagse radijsjes zaaien. Als de vorige zaadjes allemaal op zijn, maak ik zelf een combinatie of mix van witte, roze en paarse radijsjes. De gele radijsjes – ja die bestaan ook – daar ben ik niet zo zot van. Die hebben een iets bitterdere smaak die me niet bevalt. Daarom dat ik liever nu zelf mijn mix maak ipv eentje te kopen waar telkens die gele inzit. Ik ben een variëteiten man he, maar op een bepaald moment wil je sommige dingen niet meer omdat die specifieke je niet meer aanstaat 😉

De ancho/poblano peper: een tamelijk milde peper uit Mexico dacht ik, dat een heel typisch aroma zou hebben. Normaal noemt men hem Poblano, maar gedroogd krijgt het de naam Ancho. Whatever 🙂 Ik ben vooral benieuwd naar de smaak.

Royal Burgundy: princesseboontjes met een paarse peul. Zoals de meeste peulen verkleurt deze naar groen bij het koken. Er zijn twee hoofdzakelijke redenen waarom ik deze gekocht heb: de smaak zou iets intenser zijn dan andere princesseboontjes en ten tweede wil ik meer kleur tussen mijn planten om plaaginsecten op een dwaalspoor te brengen. (Een regel uit de natuurlijke moestuin cursus: varieer met kleur, vorm, etc…)

Rattlesnake boontjes: een all-purpose boon zoals men zegt: de jonge peulen eetbaar als princesseboontjes (ze hebben een prachtige gestreepte kleur) en dikker kan je de gespikkelde zaden eten als verse dopboontjes. Hmm… moet heerlijk zijn met een tomatensausje! Gaan we zeker uittesten! Diana heeft een mooie foto op haar site staan van deze boontjes.

Lage zonnebloemen mix: all hail sunflowers of all kinds! True, ik heb reeds een zakje zonnebloem zaad (middelhoog), maar die wil ik vooral gaan gebruiken als snijbloem. Ok, niet alle bloemen zullen eindigen als een snijbloem, maar toch 🙂 plus, deze lage versies zijn geweldig voor kleine kinderen. Ze zien dan een mooie, welruikende bloem op ongeveer ooghoogte. Ik ga mijn kids zelf hun bloemetjes laten zaaien dit jaar en hoop dat ze er wat plezier aan beleven, vooral als ze zien welke soort zonnebloem er tevoorschijn komt. Altijd een verrassing.

Zinnia’s: ja je hebt ze wellicht al meermaals gezien in die potjes in de winkel, waar meestal zo één mooie, kleurrijke bloem op staat. Wordt ook veel als snijbloem gebruikt. Ik ben benieuwd naar deze lage versie. Dit zal ook zo’n bloempje worden waar dit kids dol op zijn. Flowers everywhere! Hahahahaha!!! *grin*

Ik ben eigenlijk ook nog aan’t wachten op mijn passiebloem zaden. Twee héél mooie versies. Eindelijk, na al die jaren, ga ik nog eens proberen een passiebloem te zaaien. Het zijn dus weer all purpose bloemen: de bloemen zijn prachtig én de vruchten zijn eetbaar! De soort die ik vroeger had, had geen lekkere vruchten. Dat is die typische Passiebloem die je jaren geleden altijd in de bloemenwinkel zag staan.

645460-passiflora-cincinnata
P. Cincinnata
645398-passiflora-ambigua
P. Ambigua – heeft eetbare vruchten onder de naam “Granadilla”

Ondertussen ga ik nog wat voorbereidend werk doen voor het zaaien van de pepers. Ik gok ergens eind deze maand al te starten. Tegen dan hoop ik de achterblijvende peperzaadjes te hebben ontvangen. Tegelijkertijd zal ik waarschijnlijk ook al de tunnelserre bestellen.

Zo, dat was het weer voor vandaag. Geniet nog van het dromen over het nieuwe moestuin seizoen met een warm dekentje in de zetel ’s avonds 😉