Tagarchief: zaaien

En het weer gaf er nog een lap op

De weergoden hebben en feestje

Ik had het eigenlijk niet meer verwacht, maar het ongure weer heeft opnieuw van zich laten horen in onze buurt. Toevallig legde een onweer ongeveer hetzelfde parcours af zoals eergisteren! Iemand zou zelfs een kleine windhoos gezien hebben die tamelijk wat schade aanrichtte!

Mijn verankeringssystemen doen duidelijk goed hun werk. Voor wie graag nog eens mijn tips voor een tunnelserre wil overlopen: die kan hier terecht.

Nog een zaaironde

IMG_0222

Ik dacht dat ik de zaaiperiode gemist had, maar op de moestuinwijven facebook pagina (tip: niet alleen voor vrouwen, ook mannen zijn welkom 😉 ) zeiden de mensen me dat het absoluut nog niet te laat is om muismeloen te zaaien. Een soort van mini komkommers. Niet echt een soort meloen, maar wel een uitbundige groeier en producer. Wordt ook wel eens een zure augurk genoemd.

muismeloen

Voor de rest hebben we nog wat basilicum opnieuw gezaaid. De gewone Genovese, de paarse en de Thaïsche. De vorige heb ik per ongeluk een tijd vergeten water te geven. Oeps. Tweede keer, goede keer?

Ondertussen heb ik ook gemerkt dat ik met sommige groenten achter sta. Ik moet nog eenhele reeks wortelen zaaien, de pastinaak waarschijnlijk opnieuw, de gewone en paarse broccoli moet gezaaid worden en dan nog eens een hele reeks bloemen.  Om nog maar te zwijgen van sommige andere groenten die ik gespreid over verschillende periodes ging zaaien. Ik moet toegeven, een moestuin met twee onderhouden is vele makkelijker dan alleen 😦

Advertenties

Warmteminners

Alright, bijna half april. Tijd om een deel warmteminnende groenten te zaaien. Komkommers, courgetten en pompoenen.

Courgettes

Om te beginnen zaai meestal verschillende soorten courgettes. Dit jaar zijn het er drie:

  • groene (Black Beauty) -> een standaard ras
  • gele (Gele, hybride? van Vilmorin) -> stevige opbrengst
  • witte (Blance de Virginie) -> eerste maal gezaaid

Als ik me niet vergis, heb je bij Aveve & Vt Zaden zelfs een pakketje met alledrie de soorten erin. Wel random (spijtig). Maar met deze 3 kleuren, kan je prachtige en kleurrijke gerechten maken!

In mijn collectie zit er ook nog een “Ronde de Nice”, maar ik hou het hier gewoon bij. 3 plantjes om mee te starten. Binnen een maand ofzo zaai ik nog 2 nieuwe zodat de spreiding mooi doorgaat tot september/oktober.

Dit gespreid zaaien is een trucje dat ik onlangs geleerd heb van Frank (natuurlijke moestuin). De meeste courgette planten krijgen na verloop van tijd last van een soort meeldauw. Dat is gewoon de natuur dat een signaal geeft dat de planten oud zijn en het beste van zichzelf gegeven hebben. Jongere planten hebben minder last van meeldauw. Met andere woorden, als de 3 planten beginnen minderen qua opbrengst, volgen de 2 jongere planten de oudere op. Eigenlijk een typische teeltspreiding, maar nu met uitleg waarom 🙂

Voor de lol – en omdat het mislukte vorig jaar – toch nog eens een witte patisson gezaaid. Ben nog steeds benieuwd naar de smaak.

Pompoenen

Alright, de pompoenen 😀 veel teveel pompoenen 🙂 ik heb het al eens vermeld: ik heb veel teveel soorten pompoenen. Toch ga ik ze proberen een plaats te geven in de tuin. De ene krijgt een eigen plekje, de andere proberen we te laten kruipen op een zelfgemaakt klimrek.

Hier zijn ze dan nog eens:

  • Uchiki Kuri: kleine, stevige, vitaminerijke, oranje vruchten
  • Pink Banana: rozige, rare, langwerpige vorm, populair in bepaalde streken, groot gewicht
  • Muscat de Provence: de typische Assepoester pompoen 🙂 groot, waarschijnlijk als sierpompoen gebruiken
  • Sweet dumpling: mooie, kleine pompoen, schijnbaar tamelijk zoet,  leuke vorm
  • spaghetti pompoen: de typische vezelige pompoen, waar het vruchtvlees gebruikt wordt als spaghetti
  • Lady Godiva: naaktzadige pompoen, vooral voor de zaden geteeld
  • Alligator F1 van Bolster: kleine, groene pompoen met lange houdbaarheid, nieuwe biologische hybride
  • Waltham Butternut: flessenpompoen, mooie vorm, goede opbrengst, laat afrijpend

Van elke soort werd er gisteren eentje gezaaid. Misschien moet ik toch wel het dubbele zaaien. Alleen stom dat ik niet genoeg bakjes heb om de ingezaaide potten te herbergen 😀

Komkommers

Veel mensen denken dat ze een serre nodig hebben om komkommers te kweken. Dat is helemaal niet nodig. Je moet gewoon wat geluk hebben met het weer en een goede, warme standplaats voorzien van iets waar de planten tegenop kunnen klimmen. En natuurlijk de juiste soort.

Als je een buitenkomkommer wil proberen, raad ik zeker en vast de komkommer “Marketmore” aan. Er zijn blijkbaar wat verschillende soorten van Marketmore, maar ze hebben allemaal dezelfde origine. Ze kunnen tot 30cm lang worden, maar je plukt ze beter wat jonger. De smaak is vol en fris aromatisch. Niets vergeleken met de komkommers uit de winkel. De kans dat je een bittere komkommer hebt, is spijtig genoeg wel reëel. Maar als de plant niet teveel stress heeft en je haalt de mannelijke bloemen weg, is die kans heel klein. Ja, dat heb je met heirloom komkommers wel eens voor, maar daar leer je uit. Laat je dat niet afschrikken!

Aangezien mijn serre groot genoeg is dit jaar, ga ik ook voor serre komkommers. De versie die ik ga opkweken noemt Arola. Eentje uit de Bingenheimer zaad collectie. Deze komkommers hebben ongeveer dezelfde lengte als de winkel komkommers, maar wel een betere smaak.

Bloemetjes

Binnenshuis heeft de grootbloemige Lavatera een plaatsje gekregen tussen het zaaigoed. Buitenshuis ben ik bezig een stukje gras naast het huis om te graven om nadien wat meer beplanting/bloemen te hebben. Daar staat nu een Rhododendron dat geruime tijd in een grote pot stond, maar amper groeide. Daarnaast komen wat sexy Lupines 😉

Eerlijk gezegd begin ik al te twijfelen waar ik al mijn bloemen ga zetten :/

De moestuin

Naast de serre was er nog wat plaats om wat aardbeien te planten. Deze keer kies ik voor het gemak: zwart plastiek op de bodem met daarin de tomaten. Niet echt ecologisch, maar ik wil wel eens een deftige opbrengst dit jaar dat niet overschaduwd wordt door massa’s onkruiden.

Een speciaal ras aardbeien dat ik iedereen kan aanbevelen is “Mara des Bois“. Je kan het vinden bij Ecoflora. Het is een doordrager (dus iets kleinere vruchten) én de smaak is ontzettend goed. Het heeft wat weg van bosaardbeitjes. Zoet en aromatisch.

Ondertussen komen de erwten, ajuintjes etc piepen boven de grond. Maw, de bodem is warm genoeg om al een deel van de voorgezaaide groenten uit te planten. Zoals de spruiten en koolrabi. Vandaag volgt een ander deel met oa wat bloemen, spitskool en venkel.

Het weer wordt beter, april is dé zaaimaand bij uitstek, de druk op mijn schouders is voelbaar. Soooo much work to do.

Ze doen het goed

De laatste voorgezaaide groenten en bloemen doen het goed. Buiten mag het een onaardig, guur weertje zijn, binnen gaat alles vlotjes zijn gang.

DSC_9468

Hierboven, de augurken. Vorig jaar veel te laat gezaaid in april. Amper één augurk (door mijn fout) opgekomen. Deze was dan ook nog eens een mastodont. Niet eetbaar dus 🙂DSC_9469

Ook de artisjokken vinden hun weg naar boven. Ze nemen er wel iets meer hun tijd voor. Maar ze zijn in zicht! Ik vraag me wel af waar ik ze ga zetten 😀 maar ik heb wel een plaatsje op’t oog tussen de fruitboompjes. Daar ga ik ook wat meer bloemen zaaien. Speciaal voor onze bestuivers.DSC_9470

Buiten duurt het altijd veel langer, vooraleer de stengeluitjes kiemen. Binnen zaai ik er een paar voor in een potje. Dat lijkt me geen slecht idee voor de volgende keer.DSC_9471

Velen zeggen dat selder een moeilijke kiemer is. Deze is gekleurde snijselder, maar hij lijkt het wel beter te doen dan verwacht. Het is haast niet te zien, maar dat witte streepje in’t midden is een kiemend zaadje. Aangezien dit zaad zo verschrikkelijk fijn was, heb ik het niet afgedekt. Tijdens het gieten worden ze toch licht verstopt onder de grond.DSC_9473En natuurlijk de twee soorten stinkers. Die doen het zonder problemen ook goed. Ik verwacht niets anders van deze makkelijke bloemsoort 🙂

Volgende zaaibeurt op de planning: leeuwebekjes.

Wind in de serre

De nieuwe serre heeft het moeilijk te verduren gehad vorige nachten. Door het open karakter van de standplaats heeft de wind tamelijk veel vrij spel. Ook al had ze de eerste uren goed overleefd, vorige avond was het ineens prijs. De wind slaagde erin de ritssluiting  – door de schokken – open te ritsen met alle gevolgen van dien. De velcros die aan de buizen hingen kwamen los en eén van de zijkanten kwam naar omhoog. Had ik niets gedaan, was waarschijnlijk de hele plastiek weggevlogen. Én de plastiek van zo’n grote serre… dat is ook niet goedkoop 😦 wat een hoop stress.

Gelukkig had ik nog wat speciale ijzers en na veel geprutst heb ik via de binnenkant van de serre de plastiek kunnen vastpinnen in de grond. Nu hopen dat ze het ganse seizoen overleven. Pff, wat een miserie toch met die plastiek serres.

Het ruikt hier naar stinkertjes

Wij noemen ze “stinkers”, maar de officiële naam is Tagetes. Andere kennen ze onder de naam Afrikaantjes. Waarom we ze stinkertjes noemen? Vanwege de geur natuurlijk. Persoonlijk vind ik ze niet stinken, ik vind ze tamelijk goed ruiken uiteindelijk. Ik zal eens moeten opzoeken waarom we die eigenlijk zo noemen. Misschien omdat ze een geur afscheiden waar bodem aaltjes niet tegen kunnen?

Een klassieke schoonheid
Een klassieke schoonheid

Veel mensen vinden “stinkertjes” oubollige planten. Ik vind ze geweldig, nostalgisch en zeer nuttig. Het doet me steeds terugdenken aan de tijd dat mijn grootvader ze in de veranda opkweekte in wel tientallen potjes en ze daarna in de lente buiten uitplantte. Elke zomer opnieuw was zijn tuintje prachtig gekleurd door al die Afrikaantjes. Je kan er weliswaar niet echt een boeketje bloemen mee samenstellen, maar het gonst er niet zelden vrolijk van de bijtjes op de bloemen.

Eigenlijk zijn stinkerjes tamelijk makkelijke planten om zelf op te kweken. Een aanrader voor een beginner. Neem een bakje met potgrond, maak nat, verspreidt wat zaadjes (en wow zoveel zaadjes in een zakje), behandelen met liefde en na een kleine week staan ze allemaal al te piepen boven de grond. Deze keer doe ik het iets anders. Ik heb een hele reeks perspotjes gemaakt (60) en heb per potje 2 zaadjes gelegd en afgedekt met perliet. (perliet is tegenwoordig mijn zaad-afdek-favoriet)

Het sterafrikaantje is een geliefd plantje voor de insecten. En de enkelvoudige bloem maakt het specialer dan de gekende afrikaantjes
Het sterafrikaantje is een geliefd plantje voor de insecten. En de enkelvoudige bloem maakt het specialer dan de gekende afrikaantjes

Dit jaar ga ik voor twee soorten (zoals je kan zien op de foto’s boven). ( Lijkt me goed samen te gaan, niet? ) Om nog maar te zwijgen over het feit dat deze bloemen van eind-mei/juni tot oktober kunnen bloemen! Nog beter: je kan er MASSA’S bloemenzaad van oogsten voor het volgende jaar! Indrukwekkend.

IMG_0184
Rechts, de 2 x 30 afrikaantjes. Links in wijzerzin nog wat extra zaaisels: 3 potjes stengelui in een potje (test), artisjok, augurk, gekleurde mix van snijselder.

Maart viel algemeen gezien al bij al nog mee qua zaaien. April wordt een veel drukkere maand. Ik ben ook heel hard benieuwd naar al mijn boontjes die ik ga zaaien. Dit wordt echt het jaar van de bonen in alle vormen & kleuren en de hete pepers 😀 ik heb dus heel veel boontjes om te zaaien: witte tuinbonen, roze tuinbonen, paarse struikboontjes, gele struikboontjes, spekbonen, gewone groene struikboontjes (gratis klein zakje gekregen), snijbonen, rattlesnake en borlotti’s. Fieuw en dat nog allemaal kunnen onthouden zeg! Onze diepvries gaat uitpuilen van de boontjes. Familie zal content zijn.

Buiten

Ook buiten heb ik dit weekend nog wat werk gedaan. In grote, blauwe IKEA draagtassen heb ik aardappelen gepoot. Die staan momenteel in de serre (beetje protectie tegen de vrieskou). Ook de ajuinen (witte en rode) en sjalotten werden gepoot, samen met hier en daar wat gezaaide worteltjes om de wortel- en uienvlieg te misleiden.

Voor het eerst heb ik enkele ajuintjes héél dicht bij elkaar gezet. Waar men meestal een goeie 10cm aanhoudt, heb ik ze deze keer zigzag bij elkaar gezet op de “organische zaailijn”. Blijkbaar kan je die jonge uien gebruiken als stengelui! Handig!

De bessenstruiken (frambozen, aalbessen, kruisbessen) zijn gesnoeid. Ik hoop dat ze in hun tweede jaar nu mij een mooie oogst mogen opleveren. Ik heb altijd zo’n schrik om daar hevig de snoeischaar in te zetten, zoals in mijn snoei boekje staat:

“De takken tot op 10 cm of ongeveer 3-4 ogen inkorten”

Auch! Dat is heftig. Zo stevig inkorten vind ik toch wel beangstigend, omdat het ook mijn eerste keer is dat ik het doe. Bij deze mag ik van harte hopen dat er dit jaar eindelijk aalbessen groeien op mijn struik. In hun eerste jaar hebben die enorme takken gemaakt waar geen enkele bloem of besje was op te bespeuren, terwijl de mini kruisbessenstruik bijna vol bessen zat. Geduld Jan, geduld!

Super boekje van Velt

Ook de laagstam fruitboompjes heb ik wat bij gesnoeid. Zij het wel “voorzichtiger” dan de bessen struiken. Daarover moet ik nog wat googlen of een boekje zien te vinden.

Zo, dat was zowat de samenvatting voor dit voorbije weekend 🙂

Moestuin update

De moestuin

Het zijn woelige tijden, maar beetje bij beetje komt er schot in de moestuin. We mogen niet klagen, dankzij mijn goede helpers staan we al tamelijk ver. Ook zijn er nog een paar speciale beslissingen genomen in het kader van “niet teveel hooi op ons vork nemen” (want daar weet ik alles van 😀 ).

Na veel afwegingen hebben we besloten om onze (lees “mijn”) kippendroom nog even op te bergen. Het feit dat ik telkens – om naar de moestuin te gaan – een stukje om moet lopen, is een tamelijke grote psychologische barrière om dagelijks te overbruggen in een druk leven.

In de plaats van die kippen gaan we gewoon aardappelen zetten. Een mooi perceeltje van 3 op 5m. Daarnaast komen er ook nog een aantal “aardappel zakken” waar mijn “speciallekes” in gekweekt worden. Corne de gatte, Belle de Fontenay én King Edward (een wit-gele aardappel met een roze vlek).

IMG_0168

De 6 grote bedden van 1.5 op 5 meter zijn klaar om te beplanten en in te zaaien. De regen heeft de compost mooi vochtig gemaakt. Ideaal voor de zaadjes om in te kiemen. De houten bak met al dat vuil (onderaan de foto) die wordt verderop waarschijnlijk geplaatst en natuurlijk proper gemaakt (straks moet ik nog een vuilcontainer laten afkomen 😀 ). Op de huidige plaats zullen we misschien een van de te recupereren serres plaatsen (waar onze pepers in komen), maar dat valt nog af te wachten.

IMG_0167

De frame van de serre stond er ook al meer dan een week, maar eind vorige week hebben we de serre folie kunnen vastmaken. We hebben wel wat liggen goochelen met (lees: aanspannen van) enkele bogen, zodat we iets meer speling kregen voor de deuropeningen van de serre. Je kan het zien aan de horizontale, oranje banden. De ritsen van de deuren zijn nogal gevoelig en gaan snel kapot of rafelen uit als de plastiek te fel gespannen staat. Dat hebben we meegemaakt met de goedkope kleintjes van de Aldi. Een beetje teveel wind waardoor de plastiek tegen wringt, beetje te hard trekken en hupla, kapot! Mocht het toch ergens problemen geven dit jaar, dan heb ik al een noodoplossing klaar in mijn gedachten 🙂 dan maken we een deurlijst uit hout en serre folie. Dat zie je regelmatig bij die tunnelserres waar de plastiek heel fel over de frame wordt gespannen. Hmmm, ik wil ook wel zo’n lekker grote tunnel serre 😀 (alsof deze nog niet groot genoeg is 😉 )

Op de voorgrond zie je de aardbei bak van vorig jaar. Die is weer opgevuld met compost en klaar om in te zaaien. Ga ik aardbeien zetten of niet dit jaar? Ik weet het niet. Of misschien wel? Ik heb opnieuw een idee 🙂 ik heb al een plaatsje of twee in gedachten 😀

IMG_0169

Dankzij de buur van mijn moeder, hebben we wat grote tegels van 40x60x5cm kunnen recupereren om als pad te gebruiken in de serre. Merci François! Een pad uit hakselhout of dergelijke is “natuurlijker”, maar dit vind ik handiger en properder. Het huidige nog beschikbare hakselhout in de tuin dient voor de andere wandelpaden en als mulch bij de fruitbomen.

Zo’n serre geeft altijd wel een leuk gevoel als je er in staat. In de zomer kan je even schuilen als het plots begint te regenen en het is er altijd een paar graadjes warmer dan buiten 🙂

IMG_0170

Een beetje moeilijker te zien, maar op de achtergrond zie je de eerste kropjes sla. Daarnaast staan een paar rijtjes pluksla “Black Seeded Simpson” en de eerste radijsjes. Ik wacht al vol spanning af 🙂

Bij schoonmoeder heb ik de vierkante moestuinbakken aangevuld met verse potgrond en her en der wat peultjes gezaaid, tuinbonen, sla, radijzen… Eens dat gedaan was, heb ik mij in het zonnetje gezet en een hele hoop perspotjes gemaakt. Werkt goed. Kruipt wel wat tijd in.

Wat hebben we gezaaid? Ik moet even denken. Een paar soorten sla (waaronder ook Little Gem), spitskool, koolrabi, basilicum (genovese & paarse maar die staat nog binnenshuis denk ik), koriander, peterselie, bieslook, iets van eetbare bloemen dacht ik, venkel en spruiten. Dat zal het ongeveer zijn momenteel. Dit weekend gaan we al een paar artisjokken voorzaaien. Ik overweeg één eenjarig plantje al te kopen om toch al van te kunnen snoepen dit jaar.

IMG_0171

Op het waggele verpottafeltje staan nog twee soorten tuinbonen. Witte en roze tuinbonen. Helaas heeft een deel van de bonen het niet overleefd 😦 beetje mijn fout. Ze stonden buiten in een bak zonder afwateringsgaten, onder zo’n harde plastiek mini serre. Ondanks de mini serre, waar ze in stonden, kan er altijd water bij als het regent en dat druppelde natuurlijk rechtstreeks in de bak waar het dan ook bleef staan. Gevolg: diegene die nog niet gekiemd waren begonnen te rotten. Dat wordt gewoon ter plaatse herzaaien dus. Domme, domme fout 😦 daar gaat mijn kleine voorsprong.

Rechtsonder heb ik iets meer geluk. Daar staan de reukerwten. Nog een weekje of twee en die kunnen waarschijnlijk ook de grond in.
IMG_0173 IMG_0172

En nu hopen dat mijn medicatie rap op is en uitgewerkt, want het maakt me verschrikkelijk moe en mottig. Soooo much work to do in the garden! Dat heerlijke zonnetje van de laatste dagen mag zeker nog wat blijven schijnen.

Pepers, een kleine tussenstand

We zijn 10 dagen ver met de opkweek van de hete pepers. Momenteel tonen 12 van de 19 soorten al een teken van leven.

Dit is het resultaat:

18-01-2015   Gezaaid
23-01-2015   Beaver dam, lilac
24-01-2015   Hot lemon, habanero Caribbean red
25-01-2015   Santa fe grande, ancho, cayenne long slim, true jamaican scotch bonnet, hot paper lantern
26-01-2015   madame Jeanette, pimientos de padron
27-01-2015   Aji pineapple

Wacht nog op:

Aji Omnicolor (*), Aji colorado, goat’s weed, habanero pastel (*), thai  hot culinary, jalapeno,  Trinidad moruga chocolat scorpion (*)

Van diegene met een (*) wil ik absoluut een plantje.

Voor de rest heb ik gisteren nog snel een paar soorten gezaaid via de DENO-methode (vochtig papier, zaadje ertussen, toeplooien, in een plastiek zakje met sluiting doen en op een warme plaats leggen).

Het peper seizoen gaat van start!

Het peper seizoen is van start gegaan vandaag! Althans voor mij toch 😀 Ik had misschien nog kunnen wachten tot half februari, maar dan ga ik een paar tomaten en paprika’s voorzaaien. Zo heb ik half februari tenminste al wat plaats op de warmtemat.

19 soorten peperzaden zullen getest worden. Speciaal voor dit project, heb ik mij gehouden aan de kosmische zaaikalender van Maria Thun. Langs één kant stel ik mij wel wat vragen over de invloed van de “kosmos” op onze planten, maar langs de andere kant heeft de maan effectief wel invloed op waterstand en dergelijke. Misschien heb je ooit al gehoord van mensen dat ze niet goed konden slapen omdat het volle maan was? Kwaad kan het niet en het helpt ook wel een beetje met mijn planning natuurlijk.

IMG_0116
Zaadjes gesorteerd en genummerd
IMG_0118
Zaadjes aant voorweken in een flauw aftreksel van kamille thee dat een anti bacteriële of schimmelwerend effect heeft. Denk het laatste eerder (meest logische als men zoiets aanraadt).
IMG_0117
De etiketjes. De gele zijn vooral de hete Capsicum Chinense variëteiten, die doen er waarschijnlijk wat langer over om te kiemen.

[gespannen wachten tot de tijd voorbij gaat]

Eindelijk tijd om te zaaien! Ik heb met een bunzenbrander een dikke schroevendraaier warm gemaakt en zo een gat geprikt in elk bekertje.

Allemaal gevuld met zaaigrond en een drietal zaadjes per potje, voorzien van een etiket.

IMG_0119

Zoals je kunt zien, staan de bekertjes in een ander potje, gevuld met water. Dat is een trucje dat ik van iemand op youtube heb geleerd, en blijkbaar is dat ook gangbaar in de gewone tuinbouw: zet een pot of bak met zaaigrond in water en laat het langzaamaan water opzuigen tot de grond bovenaan nat is.

Dat trucje werkte bij mij al vele malen heel goed, maar deze keer laat het wat langer op zich wachten. Gaatje te klein? Andere potgrond? We zien wel. Desnoods, the good old bad way: spuiten/vernevelen aan de top. Maar het lijkt goed te komen. Hier en daar zie je wat witte korrels, dat is perliet. Een testje om te zien wat het geeft om perliet te gebruiken als afdekkingslaag.IMG_0120En dan tot slot, alle potjes mooi aan’t genieten van de warmtemat… De lichten staan nu nog aan, maar straks gaan ze natuurlijk uit tot als de eerste zaailingen bovenkomen.

IMG_0121
Klaar!

Er is slechts één probleem: de (aparte) thermostaat (voor de warmtemat) past niet op de stekker van het stopcontact… zo’n rare aansluiting waar geen ‘ground’ pin in kan… of hoe moet ik het zeggen.

Soit, eens rondkijken hoe we dat gaan oplossen. Nu een dikke week afwachten tot de eerste zaailingen boven komen piepen 🙂 aangezien de bewatering niet is verlopen hoe ik hoopte, is het toch nu wel de vingers gekruist houden.